Δύο και πλέον χρόνια έχουν περάσει από την πρώτη αστυνομική επιχείρηση η οποία εκίνησε ένα μπαράζ καταστολής και εκκενώσεων σε κατειλημμένους αυτοοργανωμένους χώρους και στέκια. Σήμερα δεν μπορεί πια κανείς να αρνηθεί το προφανές της ολομέτωπης και οργανωμένης επίθεσης του κράτους ενάντια σε ένα μεγάλο κομμάτι του κόσμου του αγώνα, στις δομές αλλά κύρια στις υποδομές του.

Μέχρι στιγμής, λοιπόν, η καταστολή έχει αφαιρέσει από την κινηματική δυναμική ένα μεγάλο αριθμό καταλήψεων, ενώ επεκτείνεται σε όλο τον ελλαδικό χώρο, ξεκινώντας από τα μεγάλα αστικά κέντρα και συνεχίζοντας στην επαρχία, επιχειρώντας συνολικά αλλά πράττοντας στο επιμέρους. Όχι δηλαδή χτυπώντας συνολικά και ανοιχτά τις κινηματικές υποδομές στη λογική του “αστραπιαίου πολέμου” (blitzkrieg), αλλά επιτιθέμενη πάνω στο συγκεκριμένο του κάθε εγχειρήματος, καταφέρνοντας να επιβάλει την αντίληψη ότι στην κάθε επιχείρηση δεν χτυπιέται συνολικά το κίνημα αλλά το κάθε εγχείρημα ξεχωριστά. Αφήνοντας χρόνους ανάπαυλας και αρπάζοντας κάθε ευκαιρία για μια νέα επίθεση. Η τακτική αυτή εκτός του γενικού της στόχου, επιπλέον κλονίζει το ηθικό των αγωνιζόμενων μέσα από μια σειρά μη διαχειρίσιμων ηττών, και επιφέρει σύγχυση και κατακερματισμό, περιμένοντας τα αποτελέσματα της καταστολής να πέσουν σαν ώριμο φρούτο.

Συνδυάζοντας την τακτική του σοκ (υπήρξαν διαστήματα όπως ο Δεκέμβρης του ’12 ή ο Αύγουστος του ’13. ‘οπού η μια κατασταλτική επιχείρηση διαδεχόταν την άλλη) και την πολλαπλότητα των ανοιχτών μετώπων, το κράτος επιχειρεί να επιβάλει τη σιωπή του κοινωνικού νεκροταφείου.

Αρχίζοντας με το ερώτημα «γιατί το κράτος επιτίθεται στις καταλήψεις» έχουμε την ευκαιρία να επισκοπήσουμε το κοινωνικό πεδίο των τελευταίων χρόνων, ορίζοντας σαν αδιαμφισβήτητο γεγονός μια εποχή εξαθλίωσης των κατώτερων και μικρομεσαίων κοινωνικών στρωμάτων και ενός γενικότερου οικονομικού ρημαγμού από τη μια και την όξυνση του ταξικού ανταγωνισμού και της αντισυστημικής αμφισβήτησης από τη άλλη. Το κράτος επιτίθεται επί οικονομικής κρίσης ως κομμάτι ενός ευρύτερου σχεδίου αναδιάρθρωσης του εγχώριου καπιταλισμού που έχει ως άξονες αφενός τη λεηλασία του κοινωνικού πλούτου και αφετέρου την εξουδετέρωση των κοινωνικών και ταξικών αντιστάσεων. Η επίθεση τα τελευταία 2 χρόνια σε αυτοοργανωμένους χώρους – στέκια – καταλήψεις σχολών – μέσα αντιπληροφόρησης, δεν διαχωρίζεται από τη γενικότερη κοινωνική και ταξική σύγκρουση. Ταυτόχρονα ποινικοποιούνται και καταστέλλονται απεργιακοί αγώνες, επιδεινώνονται δραματικά οι εργασιακές σχέσεις, επιβάλλονται νέα μέτρα λιτότητας και η φτωχοποίηση μεγάλων κοινωνικών μαζών. Παράλληλα εγκαινιάζονται νέες κατασταλτικές μέθοδοι και αναβαθμίζεται ο αστυνομικός στρατός καταστολής με την πρόσθεση του φασισμού στη φαρέτρα του κρατικού οπλοστασίου, ακολουθούμενο από ‘ένα όργιο βίας και τρομοκρατίας ενάντια σε κοινωνικά αδύναμους και κοινωνικούς αγωνιστές. Σημεία αποκορύφωσης αναδείχθηκαν οι αθρόες συλλήψεις μεταναστών και τα στρατόπεδα συγκέντρωσης (Ξένιος Δίας), η καταστολή των κατοίκων στις Σκουριές με την κατηγορία της εγκληματικής οργάνωσης, η δολοφονία του Θ. Καναούτη για ένα εισιτήριο λεωφορείου στο Περιστέρι και του αντιφασίστα Π. Φύσσα από τα τάγματα εφόδου της Χρυσής Αυγής στο Κερατσίνι.

Στα πλαίσια ενός χρονικού των εκκενώσεων αλλά και των ανακαταλήψεων, υπάρχει γόνιμο έδαφος αναστοχασμού των κινηματικών αντανακλαστικών που εμφανίστηκαν σε κάθε μια περίπτωση, και αναφορικά με την πληθώρα τακτικών, τη δυναμική της κινητοποίησης και της συσπείρωσης του κόσμου του αγώνα, τα μέσα που επιλέχθηκαν και τα τελικά παράγωγα όλων των παραπάνω.

Ένα κίνημα χωρίς τις καταλήψεις και τα στέκια του, χωρίς την εμπράγματη εδαφικοποίηση και το κοινωνικό ρίζωμα που παράγει η οργανωτική και πολιτική δουλειά στην κοινωνική βάση, θα είναι κίνημα ιδιαίτερα αποδυναμωμένο. Όχι γιατί η καταληψιακή πρακτική αποτελεί ένα είδους φετίχ ή κατέχει το μονοπώλιο του αγώνα, αλλά γιατί πάνω σε αυτά τα πεδία, σε ένα μεγάλο βαθμό επιλέξαμε να αυτοοργανωθούμε και να χτίσουμε τους δικούς μας προμαχώνες αντίστασης και αντεπίθεσης.

Στο ερώτημα αν μπορούμε να υπερασπιστούμε τις καταλήψεις μας απαντούμε θετικά λαμβάνοντας υπόψη τη διάδοσή τους σε όλο το φάσμα του ελλαδικού χώρου, αλλά και τον “περιορισμένο” συνολικό αριθμό τους, ‘ώστε να μπορούν να αναπτυχθούν οι δυναμικές αυτές οι οποίες όχι μόνο θα καταφέρουν να δημιουργήσουν μια γραμμή άμυνας απέναντι στους σχεδιασμούς του κράτους, αλλά και να παίξουν τον δικό τους ρόλο μέσα σε ένα πλαίσιο γενικότερης κοινωνικής και ταξικής αντεπίθεσης.

Στο ερώτημα αν έχουμε υπερασπιστεί επαρκώς τις καταλήψεις μας, μόνο αρνητικά μπορούμε να απαντήσουμε, εκτός ελάχιστων φωτεινών εξαιρέσεων, ασχέτως των τελικών αποτελεσμάτων τους. Οι αντιστάσεις που ορθώσαμε και οι μάχες που δώσαμε είναι μέχρι στιγμής απόλυτα δυσανάλογες των περιστάσεων και τν διακυβευμάτων.

Ακόμα και η ίδια η συνθηματολογία “των ιδεών που δεν εκκενώνονται”, η οποία αντικατέστησε το πρόταγμα “10-100-1000δες καταλήψεις” συνηγορεί στο παραπάνω. Αν οι ιδέες δεν εκκενώνονται, τότε δεν δεχόμαστε κάποιου είδους επίθεση, μιας και το κράτος μέχρι στιγμής δεν επιχειρεί να καταστείλει τις ιδέες μας αλλά τις εδαφικοποιημένες δομές μας. Εξάλλου, ακόμα και αν τελικός στόχος τους είναι οι ιδέες μας, τότε οι κρατικοί σχεδιασμοί έχουν κηρύξει τον πόλεμο σε ανεμόμυλους, μιας και οι ιδέες μας, αυτές δηλαδή που είναι στο στόχαστρο, δεν κινδυνεύουν μέσω των εκκενώσεων, αφού πολύ απλά δεν μπορούν να εκκενωθούν. Είναι έτσι όμως τα πράγματα; Και ναι και όχι. Αλλά αν θέλουμε να είμαστε τουλάχιστον ρεαλιστές, οφείλουμε να αποδεχτούμε ότι ο καπιταλισμός δεν πολεμά απλά ιδέες, μιας και αυτές αποκομμένες από το πεδίο των κοινωνικών δυναμικών και τη γείωσή τους στα διακυβεύματα της καθημερινότητας, μπορούν να αφομοιωθούν και συνηθέστερα να ατονήσουν, χάνοντας τα ριζοσπαστικά τους χαρακτηριστικά. Δεν είναι ιδέες μας, από μόνες τους, επικίνδυνες αλλά οι ιδέες μας που γίνονται πράξεις, και αυτό το πεδίο επιχειρεί να χτυπήσει η κρατική καταστολή. Κάθε εμπράγματο πεδίο το οποίο δημιουργεί τις προϋποθέσεις και το υπόβαθρο ώστε οι ιδέες αυτές να ανοίξουν δρόμους ευρύτερης υλικής και φαντασιακής αμφισβήτησης ενάντια στο φάσμα της κυριαρχίας και να ορθώσουν ισχυρά αναχώματα κινηματικής αυτοάμυνας και συνθήκες αντεπίθεσης.

Προσπαθώντας να βρούμε απαντήσεις στους τρόπους και στα μέσα με τα οποία θα απαντήσουμε στους κρατικούς σχεδιασμούς, καταλήγουμε ότι η συνταγή μιας μονόπλευρα αμυντικής τακτικής του να διασώσουμε ότι μπορούμε (η τακτική του στατικού οδοφράγματος), δεν μπορεί παρά να μας οδηγήσει σε οδυνηρές ήττες. Δίνει στους κρατικούς σχεδιασμούς την πρωτοβουλία των κινήσεων, το πλεονέκτημα της αποκλειστικής επιλογής του χώρου και του χρόνου μιας νέας επίθεσης και τη συγκέντρωση των δυνάμεών του σε συγκεκριμένα σημεία, την ίδια στιγμή που σε εμάς η λογική αυτή επιφέρει τη διασπορά και την ουσιαστική αποδυνάμωση των αντιστάσεων μας, κρατώντας μας διάσπαρτους και πρακτικά απομονωμένους στα επιμέρους μας εγχειρήματα. Αντίθετα, με εφαλτήριο τα εγχειρήματα που καταστέλλονται, οφείλουμε να αντεπιτεθούμε συνολικά παίρνοντας στα χέρια μας τηνπρωτοβουλία, προτάσσοντας την από κοινού σύνδεση των κοινωνικών αγώνων και τη διοχέτευση της δυναμικής μας στην κατέυθυνση της οριστικής νίκης του ριζοσπαστικού κινήματος.

Συνέλευση Κατειλημμένων Προσφυγικών

12/10/13

Τα γεγονότα που εκτυλίχθηκαν στις 10 Ιούλη, με την εισβολή της Αντιτρομοκρατικής στα γραφεία της Ταξικής Αντεπίθεσης και σε σπίτια συντρόφων, με την δικαιολογία μιας αφηρημένης “έρευνας για τρομοκρατία”, δεν αποτελούν ούτε τυχαίο, ούτε μεμονωμένο περιστατικό. Αντίθετα, συνιστούν συνέχεια όχι μόνο της διαρκούς στοχοποίησης της αγωνιζόμενης κοινωνίας και των οργανωμένων εκφάνσεών της, αλλά πιο συγκεκριμένα και της ίδιας της Ταξικής Αντεπίθεσης.

Εδώ και χρόνια, και ειδικά την τριετία 2019-21 η συγκεκριμένη πολιτική ομάδα δέχεται την ασφυκτική πίεση των κατασταλτικών μηχανισμών (“συστηματικές παρακολουθήσεις μελών της ομάδας μας, επαναλαμβανόμενες τοποθετήσεις κοριών σε οχήματά μας, αστυνομική παρακολούθηση του τότε πολιτικού μας χώρου στην οδό Αραχώβης με κάμερα τοποθετημένη σε όχημα της αντιτρομοκρατικής”), για την συνεπή και διαρκή παρουσία της στα πλαίσια των κοινωνικών, ταξικών και πολιτικών αγώνων, από μια ριζοσπαστική και μαχητική θέση.

Ως μια συλλογικότητα με σταθερή παρουσία στα κινήματα και τους αγώνες, έχει διαδραματίσει αρκετές φορές κομβικό ρόλο στο άνοιγμα και την κλιμάκωση αυτών. Ο πρωταγωνιστικός της ρόλος στις αντιστάσεις που εκδηλώθηκαν μετά το κρατικό-καπιταλιστικό έγκλημα στα Τέμπη, η δουλειά βάσης στη γειτονιά των Εξαρχείων και τα ταξικά σωματεία, η συστράτευσή της στον αντιφασιστικό αγώνα και ο αντιιμπεριαλιστικός και αντι-ΝΑΤΟϊκός της προσανατολισμός την καθιστούν στόχο για τους κατασταλτικούς μηχανισμούς και κίνδυνο για τους σχεδιασμούς κοινωνικής και αγωνιστικής απονέκρωσης στον ελλαδικό χώρο. Σε αυτούς και άλλους παρόμοιους αγώνες έχουμε βρεθεί πλάι πλάι με τους συντρόφους και τις συντρόφισσες της Ταξικής Αντεπίθεσης, εδαφικοποιώντας τις αντιστάσεις και χτίζοντας αργά αλλά σταθερά δεσμούς κατανόησης, σύμπραξης και κοινής εμπειρίας πάλης απέναντι στους μισθοφόρους των κατασταλτικών μηχανισμών και των φασιστικών συμμοριών τους.

Η τελευταία, “αθόρυβη” αυτή τη φορά, επιχείρηση τρομοκρατίας, στις 10/6, δεν αναδείχθηκε από τα φώτα της δημοσιότητας ως μια ακόμη θεαματική επιτυχία του δόγματος “νόμος και τάξη” του καθεστώτος Μητσοτάκη. Αποτέλεσε μια κίνηση, όμως, εναρμονισμένη στην στρατηγική του “ειδικού πολέμου” της καταστολής ενάντια στα κινήματα. Εντάσσεται στον ίδιο κεντρικό σχεδιασμό, ο οποίος έδρασε στην εκκένωση των Ζιζανίων και την επίθεση στον Εξωστρεφή, στα φοιτητικά στέκια και στις καταλήψεις εντός πανεπιστημιακών χώρων (Κατάληψη Νομικής για την Παλαιστίνη, Στέκι Αρχιτεκτονικής, Μηχανουργείο, Αίθριο ΦΜΣ, Στέκι Πολυτεχνείου, στην Αθήνα, Α.Κ.Ι. στη Θεσσαλονίκη, Utopia A.D. στην Κομοτηνή, Roza Nera, Λόφος Καστέλι, Αυτοδιαχειριζόμενο στέκι Πολυτεχνείου Κρήτης, κ.α.) καθώς και στις επιχειρήσεις πίεσης και τρομοκράτησης στα Προσφυγικά, τη Νοταρά, έξω από το Κ-ΒΟΞ και αλλού.

ΛΙΓΑ ΛΟΓΙΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΕΡΙΟΔΟ ΠΟΥ ΔΙΑΝΥΟΥΜΕ

Η περίοδος που διανύουμε χαρακτηρίζεται από δυο ήσσονος σημασίας παράγοντες. Αφενός την ψήφιση του νέου Ποινικού Κώδικα και αφετέρου τα αποτελέσματα των πρόσφατων Ευρωεκλογών. Γεγονότα διαφορετικού πολιτικού επιπέδου μεν, αλλά συνδεδεμένα χρονικά και συγκυριακά δε. Οι δύο αυτοί παράγοντες φέρουν χαρακτηριστικά που αλληλοσυμπληρούμενα αποκωδικοποιούν όλη την επόμενη περίοδο. Ταυτόχρονα καθορίζουν τις ανάγκες και τις καταστάσεις που θα βιώσουν σε όλη την επόμενη περίοδο οι κοινωνίες και τα κινήματά τους.

Η ψήφιση του Νέου Ποινικού Κώδικα, έχει αποτελέσει το επιστέγασμα του καθεστώτος πολιτειακής εκτροπής και κοινοβουλευτικής δικτατορίας, ως τη νέα πολιτική συνθήκη που διαμορφώνεται από τα κράτη και τις άρχουσες ελίτ τοπικά και παγκόσμια, με τις εκάστοτε παραλλαγές τους. Ήδη μετά την ψήφισή του, έχει εξαπολυθεί ένα κυνήγι μαγισσών ιδιαίτερα ενάντια στην κοινωνική βάση, με χιλιάδες ελέγχους και εκατοντάδες συλλήψεις. Μόνο μεταξύ 10 και 16 Ιουνίου η ΕΛΑΣ ανακοίνωσε 92.000 ελέγχους, δηλαδή κάτι λιγότερο από 1 στους 100 κατοίκους της χώρας και 190 συλλήψεις που αφορούν στην συντριπτική τους πλειοψηφία μικροπαραβάσεις του κοινού ποινικού δικαίου. Οι γειτονιές μεταναστών δέχονται συνεχείς επιθέσεις, η νεολαία δέχεται ίσως την σκληρότερη επίθεση, σε δρόμους πάρκα, σχολές και πλατείες, στα πλαίσια των επιχειρήσεων για την πάταξη της νεανικής παραβατικότητας.

Κομμάτι αυτής της διευρυμένης κατασταλτικής ατζέντας αποτελεί επίσης η στρατηγική καταστολής των κινημάτων, των καταλήψεων και των απελευθερωμένων χώρων. Ειδικότερα για τα γεγονότα, με τις απαγωγές ανθρώπων και τις εισβολές σε πολιτικούς χώρους κ.α, επιχειρείται ξεκάθαρα η κανονικοποίηση ενός καθεστώτος καθολικής πολιτικής καταστολής και τρομοκρατίας.

Ειδικότερα σε σχέση με τα τελευταία γεγονότα έχει αξία να επισημανθούν τα εξής: Η διάκριση μεταξύ κατειλημμένων χώρων που βρίσκονται σε καθεστώς παρανομίας και διαρκούς απειλής και των πολιτικών στεκιών που διατηρούν ένα πλαίσιο αυτοπροστασίας τους από την πολιτική καταστολή δείχνει ότι σταδιακά παύει να υφίσταται, αποκαλύπτοντας έτσι την γενικότερη ποιοτική αλλαγή των μέσων και του επιπέδου καταστολής. Κανένας πολιτικός χώρος δεν είναι ασφαλής και ιδιαίτερα όσοι συνεχίζουν. Σε δεύτερο επίπεδο το ίδιο μοιάζει να συμβαίνει και με τις κατοικίες και τη νόμιμη στέγη οι οποίες αποτελούσαν τουλάχιστον ως ένα βαθμό χώρους που παρείχαν μια ψευδαίσθηση ιδιωτικότητας και ατομικής ασφάλειας από τους σχεδιασμούς της καταστολής.

Προφανώς τέτοια περιστατικά συνέβαιναν και στο παρελθόν. Παρόλα αυτά η συνθήκη αυτή μέσω των ποιοτικών αλλαγών που έχει επιφέρει ο νΠΚ και η γενικότερη αλλαγή της πολιτικής ατζέντας δημιουργούν πλέον ένα καθεστώς καθολικής συνθήκης και όχι εξαίρεσης στη βάση μεμονωμένων περιστατικών.

Όσον αφορά τις πρόσφατες Ευρωεκλογές, αυτές ανέδειξαν δύο καίρια σημεία. Πρώτα πρώτα την τεράστια απαξίωση και απονομιμοποίηση συνολικά του πολιτικού συστήματος με 60% αποχή κάτι που φέρνει στην επιφάνεια μια τεράστια δεξαμενή κοινωνικής αστάθειας. Κατά δεύτερον, η ήττα της κυβέρνησης Μητσοτάκη αναγκάζει το καθεστώς σε μια ακόμη μεγαλύτερη στροφή προς την ακροδεξιά ατζέντα του δόγματος “νόμος και τάξη” για να κρατηθούν οι δεξιοί και ακροδεξιοί ψηφοφόροι και να εμπεδωθεί το αίσθημα ενός ισχυρού και αποτελεσματικού κράτους, ιδιαίτερα όσον αφορά τον λεγόμενο “εσωτερικό εχθρό”.

Η διαρκώς κλιμακούμενη κοινωνική οικονομική και πολιτική κρίση, η οποία αναζητά τρόπους και προτάγματα για να εκφραστεί, αποτελεί τον βασικότερο παράγοντα αποσταθεροποίησης για το ελληνικό κράτος και των ελίτ που εξυπηρετεί. Είναι σημαντικό να αντιλαμβανόμαστε τις καταστάσεις που βιώνουμε στο τώρα αλλά και για όλο το επόμενο διάστημα μέσα από αυτό το αναλυτικό και ερμηνευτικό πρίσμα.

ΚΑΙ Η ΓΕΝΙΚΟΤΕΡΗ ΑΛΛΑΓΗ ΕΠΟΧΗΣ

Τα γεγονότα, όπου και όπως διαδραματίζονται, δεν μπορούν να περιοριστούν ούτε στα στενά πλαίσια του ελλαδικού χώρου, ούτε ως αποκομμένα μεταξύ τους. Αποτελούν κομμάτια μιας γενικότερης παγκόσμιας αλλαγής εποχής που συντελείται στα πλαίσια του ανταγωνισμού των κυρίαρχων πολυεθνικών ελίτ, τόσο ανεξάρτητα όσο και εντός των εθνοκρατικών κελυφών τους, συγκροτώντας έτσι τη μεγάλη εικόνα του 3ου Παγκόσμιου Πολέμου, σε διαλεκτική σχέση με τις εφαρμογές του στις κοινωνίες και τις συνέπειες που αυτές φέρουν. Υπό αυτό το πρίσμα οφείλουν να γίνουν αντιληπτές δομικές εσωτερικές ποιοτικές αλλαγές που συντελούνται στον ελλαδικό χώρο.

Υπάρχει ένα ακόμη σημείο που μένει να θιχτεί σχετικά με την τρομοκρατία απέναντι στα πιο προωθημένα κομμάτια του κινήματος. Είναι ιδεολογικοπολιτικά σημαντικό να συνειδητοποιούμε ότι η καταστολή που δέχεται η ελλαδική κοινωνία σε σχέση με την καταστολή που περιορίζεται στα πλαίσια των ριζοσπαστικών κινημάτων είναι μη- συγκρίσημη. Όσο δεν προτάσσουμε αυτή την πραγματικότητα ως αγωνιζόμενα κομμάτια, τόσο θα περιχαρακωνόμαστε στην ασφάλεια της πολιτικής οργάνωσης και στη διπλωματία με τους χειρότερους όρους.

Για αυτό το σκοπό, την πρώτη και κύρια ευθύνη φέρουν οι δυνάμεις εκείνες που παίρνουν θέση στην πρώτη γραμμή της αντιπαράθεσης. Πρώτα και κύρια γιατί η συλλογική οργάνωση που προϋποθέτουν τα κινήματα συγκροτεί την ανάλογη φυσική και πολιτική ισχύ, η οποία τα προστατεύει από τον κανιβαλισμό και τις επιθέσεις του κράτους, έστω και μερικά. Ιδιαίτερα σήμερα που η απομαζικοποίηση και ο φόβος τείνουν να κυριαρχήσουν, η ευθύνη αυτή καθίσταται ακόμη πιο καίρια.

Την ίδια στιγμή, αναγνωρίζουμε την τεράστια αριθμητική δυναμική του κινηματικού πόλου, ο οποίος όμως είναι κατακερματισμένος και αποτελείται ως επί το πλείστων από ανοργάνωτα άτομα. Ο κόσμος αυτός, είτε απογοητευμένος από το πολιτικό επίπεδο, είτε απομονωμένος στην επιβίωση κ.ο.κ. αποτελεί μια βουβή δύναμη, στην οποία οι οργανωμένες δυνάμεις οφείλουν να παραχωρήσουν χώρο ένταξης, δράσης και σύγχρονα εφόδια πολιτικής και ιδεολογικής ανασυγκρότησης και αναβάθμισης. Σε αυτούς τους αγώνες χρειάζεται να συμπορευτούμε με όλα αυτά τα ριζοσπαστικά και προοδευτικά κομμάτια που στέκονται πίσω από μια αντικαπιταλιστική – αντιιμπεριαλιστική, αντιαποικιοκρατική, διεθνιστική, αυτόνομη και σε πολλές περιπτώσεις αντικρατική πολιτική ατζέντα.

Αντιλαμβανόμαστε την ανάγκη οι οργανωμένες δυνάμεις του κινήματος να προσανατολιστούν άμεσα σε μια γενική συνάντηση των κινημάτων, όπου με συντροφικό διάλογο και ευρείες συγκλίσεις θα οικοδομήσουμε τις απαντήσεις μας απέναντι στην νέα εποχή για να αναλάβουμε από κοινού τις πρωτοβουλίες προς αυτήν την κατεύθυνση. Για την συγκρότηση ενός διευρυμένου κοινωνικού, πολιτικού, ταξικού και διεθνιστικού δικτύου διαλόγου και έμπρακτης αλληλεγγύης αρχικά τουλάχιστον μεταξύ των ριζοσπαστικών δυνάμεων, ώστε να επιχειρήσουμε να σταθούμε δίπλα στην χειμαζόμενη κοινωνία που δέχεται την ολομέτωπη επίθεση του κράτους και του καπιταλισμού.

Είναι μεγαλύτερη ανάγκη από ποτέ να ανασυγκροτηθεί αγωνιστικά η κοινωνική βάση.

ΚΑΤΩ ΤΑ ΧΕΡΙΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΤΑΞΙΚΗ ΑΝΤΕΠΙΘΕΣΗ

ΚΑΤΩ ΤΑ ΧΕΡΙΑ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΑΓΩΝΙΣΤΕΣ/ΡΙΕΣ

Η ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΘΑ ΝΙΚΗΣΕΙ ΤΙΣ ΚΑΤΑΣΤΑΛΤΙΚΕΣ ΜΕΘΟΔΕΥΣΕΙΣ

Συνέλευση Κατειλημμένων Προσφυγικών

Ιούλιος 2024

sykapro_squat@riseup.net

sykaprosquat.noblogs.org

Twitter:@Prosfygika

---

HANDS OFF THE STRUGGLERS. SOLIDARITY WITH “TAKSIKI ANTEPITHESI´’ (“CLASS COUNTER-ATTACK´´)/ANARCHIST-COMMUNIST GROUP

The events that unfolded on July 10, with the anti-terrorist police raid in the offices of Taksiki Antepithesi and in comrades´ houses, under the pretext of an abstract “investigation for terrorism”, are neither a coincidence nor an isolated incident. On the contrary, they constitute a continuation not only of the constant targeting of the struggling society and its organised manifestations, but more specifically of Taksiki Antepithesi itself.

For years, and especially in the three-year period 2019-21, this political group has been under the suffocating pressure of the repressive mechanisms (“systematic surveillance of members of our group, repeated bugging of our vehicles, police surveillance of our political space at that time in Arachovis Street with a camera mounted on a vehicle of the anti-terrorist police”), for its consistent and continuous presence in social, class and political struggles, from a radical and militant position.

As a collective with a constant presence in movements and struggles, it has played a key role in opening and escalating them several times. Its leading role in the resistances that emerged after the state-capitalist crime in Tempi, its grassroots work in the neighbourhood of Exarchia and the class unions, its recruitment in the anti-fascist struggle and its anti-imperialist and anti-NATO orientation make it a target for the repressive mechanisms and a danger for the plans for social and militant inactivity in Greece. In these and other similar struggles we have stood side by side with the comrades of Taksiki Antepithesi, territorialising the resistances and slowly but steadily building bonds of understanding, partnership and common experience of struggle against the mercenaries of the repressive mechanisms and their fascist gangs.

The latest, this time “silent”, terrorist operation on 10/6, was not displayed by the media as another spectacular success of the “law and order” doctrine of the Mitsotakis regime. It was, however, a move harmonised with the strategy of the “special war” of repression against movements. It is part of the same central planning, which acted in the evacuation of Zizania and the attack on Exostrephis, the students´ stekia and squats inside university buildings (Occupation of the Law School for Palestine, the Steki of Architecture School, Michanourgio, the Terrace of FMS, the Polytechnic School´s Steki in Athens, A. K.I. in Thessaloniki, Utopia A.D. in Komotini, Rosa Nera, Hill of Kastelli, Self-managed steki of the Technical University of Crete, etc.) as well as in the pressure and terror operations in the Prosfygika, Notara, outside K-VOX and elsewhere.

A FEW WORDS ABOUT THE CURRENT PERIOD

The current period is characterised by two minor factors. On the one hand, the vote of the new Penal Code and, on the other hand, the results of the recent European elections. These two factors are of different political levels, but they are linked in time and circumstances. These two factors have characteristics which, in combination, decode the whole the next period. At the same time they determine the needs and situations that will be experienced throughout the next period by societies and their movements.

The enactment of the New Penal Code has been the capping of the regime of state diversion and parliamentary dictatorship, as the new political condition shaped by the states and ruling elites locally and globally, with their respective variations. Already since its adoption, a witch-hunt has been unleashed, particularly against the social base, with thousands of checks and hundreds of arrests. Between 10 and 16 June alone, the National Police has announced 92 000 checks, that is, slightly under 1 in 100 people in the country, and 190 arrests, the vast majority of which relate to minor infractions. Immigrants´ neighbourhoods are constantly being attacked, youth is perhaps under the hardest attack, in streets, parks, schools and squares, as part of operations to combat youth delinquency.

Part of this expanded repressive agenda is also the strategy of repressing movements, squats and liberated spaces. For the events in particular, with the kidnapping of people and the invasion in political spaces, etc., there is a clear attempt to normalise a regime of universal political repression and terrorism.

In particular,  regarding to the recent events, it is worth pointing out the following: The distinction between squatted spaces that are in a state of illegality and constant threat and political spaces that maintain a framework of self-protection from political repression seems to be gradually ceasing to exist, thus revealing the general qualitative change in the means and level of repression. No political space is safe and especially those that continue. On a second level, the same seems to be the case with housing and legal housing which were at least to some extent spaces that provided an illusion of privacy and individual safety from the plans of repression.

Obviously such incidents have happened in the past. However, this condition, through the qualitative changes brought by the new penal code and the general change in the political agenda, now create a regime of universal treaty rather than exemption on the basis of individual incidents.

As far as the recent European elections are concerned, these have highlighted two key points. First of all, the huge depreciation and delegitimisation of the political system as a whole with 60% abstention, which brings to the surface a huge reservoir of social instability. Secondly, the defeat of Mitsotakis’ government forces the regime into an even greater shift towards the far-right agenda of the ‘law and order’ doctrine in order to keep the right-wing and far-right voters and to consolidate the feeling of a strong and effective state, especially with regard to the so-called ‘internal enemy’.

The constantly escalating social economic and political crisis, which is looking for ways and concepts to express itself, is the main destabilising factor for the Greek state and the elites it serves. It is important to perceive the situations we are experiencing now and for the whole of the coming period through this analytical and interpretative prism.

AND THE GENERAL CHANGE OF ERA

The events, wherever and however they take place, cannot be confined either to the narrow context of the Greek area, or cut off from each other. They are parts of a more general global change of era that is taking place in the context of the competition of the dominant multinational elites, both independently and within their ethnocratic shells, thus constituting the big picture of the Third World War, in dialectical relation to its applications to societies and the consequences they bring. It is in this prism that structural internal qualitative changes taking place in Greece must be understood.

There is one more point that remains to be raised concerning terrorism towards the most advanced parts of the movement. It is ideologically and politically important to realize that the repression that Greek society is subjected to in relation to the repression that is limited to the radical movements is not comparable. As long as we do not propose this reality as struggling parts, we will be confined to the security of political organization and diplomacy in the worst terms.

To this end, the first and foremost responsibility lies with those forces that take a position on the front line of the confrontation. First and foremost because the collective organisation that the movements presuppose constitutes the corresponding physical and political power, which protects them from the cannibalism and attacks of the state, even if only partially. Particularly today, when demassification and fear tend to prevail, this responsibility becomes even more crucial.

At the same time, we recognise the enormous numerical potential of the movement pole, but it is fragmented and made up mostly of disorganised individuals. This people, either disappointed with the political level, isolated in survival, and so on, constitutes a mute force to which the organised forces must grant space for accession, action and modern means of political and ideological reconstruction and upgrading. In these struggles we need to join with all those radical and progressive parts that stand behind an anti-capitalist – anti-imperialist, anti-colonialist, internationalist, autonomist and in many cases anti-state political agenda.

We understand the need for the organised forces of the movement to orient themselves directly towards a general meeting of the movements, where through comradely dialogue and broad convergences we will build our responses to the new era in order to take over together the initiatives in this direction. For the constitution of an extended social, political, class and internationalist network of dialogue and practical solidarity, at least initially among the radical forces, in order to try to stand by the side of the weakened society that is under the full frontal attack of the state and capitalism.

It is more necessary than ever to rebuild the social base through struggle.

HANDS OFF “TAKSIKI ANTEPITHESI´´

HANDS OFF THE STRUGGLERS

SOLIDARITY WILL DEFEAT THE REPRESSIVE METHODS

Assembly of Squatted Prosfygika

July 2024

sykapro_squat@riseup.net

sykaprosquat.noblogs.org

Twitter: @Prosfygika

Για τα τελευταία γεγονότα στα προσφυγικά, την προβοκάτσια & την επιχείρηση τρομοκράτησης νέων/εφήβων και ολόκληρης της γειτονιάς

Τον τελευταίο καιρό βλέπουμε μια στρατηγική κλιμάκωσης της έντασης από την μεριά του κράτους και των μηχανισμών του, διεκδικώντας χώρο μέσα στην κατειλημμένη γειτονιά των Προσφυγικών, με προσαγωγές, συλλήψεις και βία. Επιχειρούν να νομιμοποιήσουν την παρουσία τους μέσα στην γειτονιά και να σπείρουν τον φόβο, προσπάθεια που πέφτει διαρκώς στο κενό, αφού η Κοινότητα των προσφυγικών απαντάει συλλογικά και μαχητικά σε κάθε τέτοια απόπειρα.

Όλη αυτή η προβοκάτσια, ξεκίνησε από το μεσημέρι της Τρίτης 18/6, όπου με εντολή της κρατικής ασφάλειας, προσήχθησαν στη ΓΑΔΑ 4 νεαρά συντρόφια, ενεργά μέλη σε διάφορες δομές της Κοινότητας. Συνέχισε την Πέμπτη 20/6, με τη απαγωγή 2 επίσης νεαρών συντρόφων μέσα από τη γειτονιά από δυνάμεις των ΟΠΚΕ. Όμως, η προβοκάτσια δεν σταματάει εκεί, αφού την ίδια μέρα που οι 2 σύντροφοι αφέθηκαν “ελεύθεροι” (σε εισαγωγικά καθώς είχαν περιοριστικό όρος απαγόρευσης εισόδου στην γειτονιά των Προσφυγικών μέχρι το δικαστήριό τους, την Παρασκευή 21/6 όπου και ο όρος άρθηκε), ο 15χρονος μαθητής της β’ γυμνασίου του Μουσικού σχολείου και μέλος της κοινότητάς μας Χ.Κ. απήχθη από μπάτσους της ομάδας ΔΡΑΣΗ, μέσα από το περίπτερο που είχε πάει με το ποδήλατό του, λίγα μέτρα έξω από τη γειτονιά των προσφυγικών. Οι μπάτσοι τον οδήγησαν στην ΓΑΔΑ από τον πλαϊνή είσοδο και πριν μπουν μέσα τον περικύκλωσαν χτυπώντας τον, βρίζοντάς τον χυδαία και ασκώντας του ψυχολογική βία ακόμα και υπό την απειλή του βιασμού. Τα σωματικά και ψυχολογικά βασανιστήρια συνεχίστηκαν καθ’όλη τη διάρκεια της κράτησής του στη ΓΑΔΑ, αφού επιβεβαιώθηκε η σύλληψή του και σε κλίμα τρομοκρατίας προσπαθούσαν να εκβιάσουν την ομολογία του 15χρονου σε αναβαθμισμένες κατηγορίες, ενώ από την αρχή είχαν στήσει το αφήγημα της δήθεν αναγνώρισής του κατά τη διάρκεια της επίθεσης των μπάτσων στη γειτονιά των Κατειλημμένων Προσφυγικών το βράδυ της Πέμπτης 20/6.

Αυτό που βλέπουμε είναι μια ιδιαίτερη επικέντρωση στο να τρομοκρατήσουν και να αδρανοποιήσουν νεότερα άτομα, συντρόφους και συντρόφισσες, ενεργά μέλη της κοινότητας που συμμετέχουν σε διάφορες δομές (παιδικό στέκι, συλλογικοί φούρνοι, δομή υγείας, δομή νεολαίας κλπ) με αποκορύφωμα τη στοχοποίηση και σύλληψη ακόμα και εφήβων, επιδιώκοντας να τρομοκρατήσουν με τον τρόπο αυτό και τις οικογένειες τους. Όλο αυτό έρχεται συμπληρωματικά με την γενική αφήγηση του κράτους για την αντιμετώπιση – μεταξύ όλων των άλλων- και της παραβατικότητας των νέων, κατασκευάζοντας υπόπτους, ενόχους και κατηγορητήρια.

Οι νέες και οι νέοι αποτελούν κύριο στοιχείο κάθε κοινωνίας και κοινότητας, και λόγω της ριζοσπαστικής/προοδευτικής φύσης τους, το καπιταλιστικό σύστημα δίνει ιδιαίτερο βάρος στην πολυμέτωπη καταστολή τους. Εκκινώντας ήδη από την παιδική ηλικία, ένας ολόκληρος μηχανισμός πειθάρχησης έχει στηθεί ώστε ήδη από τα πρώτα χρόνια οι φυλετικές, έμφυλες και ταξικές διακρίσεις, οι αποκλεισμοί, η βία σε κάθε της μορφή, ο φόβος και η ανασφάλεια να επιβάλλονται σε κάθε νεαρό μέλος αυτής της κοινωνίας, με τα παιδιά της τάξης των από τα κάτω, των φτωχών, των προσφύγων να βιώνουν αυτή την κατάσταση με τη μεγαλύτερη σφοδρότητα. Για εκείνα τα παιδιά που το σύστημα δε θα καταφέρει να χωνέψει, η καταστολή θα έρθει να συμπληρώσει το παζλ. Το σύστημα που υπερασπίζεται τα συμφέροντα του κεφαλαίου θέλει να εκφυλίσει και να αφομοιώσει την νεολαία, προωθώντας το lifestyle και την κατανάλωση, με σκοπό να την κάνει ανίκανη να φανταστεί οτιδήποτε έξω από τα στενά του όρια, και να προετοιμάσει στην ουσία, τους φθηνούς εργάτες και τους υποταγμένους υπηκόους του αύριο.

Στην κοινότητα των προσφυγικών καθημερινά άνθρωποι όλων των ηλικιών σπάμε από κοινού και στην πράξη αυτό το ρηχό αφήγημα του καθεστώτος, χτίζοντας μια κουλτούρα σε ρήξη με την κυρίαρχη.

Το κράτος έχει δείξει πολλές φορές, ότι ο στόχος του είναι να μας διώξει από αυτήν την γειτονιά. Όσες επιθέσεις και αν κάνουνε, όσο και αν προσπαθούν να μας εξουθενώσουν σωματικά και ψυχολογικά, δεν μπορούν να μας αποτρέψουν από το να συνεχίσουμε να είμαστε εδώ, χτίζοντας μια κοινότητα ζωής και αγώνα όπως εμείς την φανταζόμαστε. Θεωρούμε καθήκον μας να αγωνιστούμε με όλα τα μέσα ενάντια στην πολλαπλή καταπίεση και καταστολή που τα παιδιά, οι έφηβες/οι και οι νέες/οι υφίστανται και να αντισταθούμε στην αλλοίωση του ριζοσπαστικού χαρακτήρα της νεολαίας και τη διαγραφή της συλλογικής της μνήμης.

Ο ΑΓΩΝΑΣ ΓΙΑ ΜΙΑ ΔΙΑΦΟΡΕΤΙΚΗ ΖΩΗ, ΜΕ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ, ΙΣΟΤΗΤΑ ΚΑΙ ΑΞΙΟΠΡΕΠΕΙΑ ΕΙΝΑΙ ΜΟΝΟΔΡΟΜΟΣ

ΣΤΟ ΕΔΑΦΟΣ ΤΩΝ ΠΡΟΣΦΥΓΙΚΩΝ ΦΥΤΡΩΝΟΥΝ ΟΙ ΣΠΟΡΟΙ ΤΗΣ ΑΝΤΙΣΤΑΣΗΣ

Δομή Παιδικού στεκιού και αυτομόρφωσης & Δομή Νεολαίας της Κοινότητας των Κατειλημμένων Προσφυγικών

---

On the latest events in Prosfygika, the provocation & the operation to terrorize youth/teenagers and the entire neighborhood.

Lately we have been seeing a strategy of escalating tension from the state and its mechanisms, claiming space inside the squatted Prosfygika neighborhood, with detentions,arrests and violence. They attempt to legitimize their presence inside the neighborhood and to spread fear, an effort that constantly fails, since the Prosfygika Community responds collectively and combatively to every such attempt.

All this provocation, started from the afternoon of Tuesday 18/6, when, by order of the state security, 4 young comrades, active members in various structures of the Community, were brought to GADA (General Police Directorate of Athens). It continued on Thursday 20/6, with the kidnapping of 2 also young comrades from inside the neighbourhood by the forces of the OPKE police (Crime Prevention and Suppression Teams). However, the provocation does not stop there, since on the same day that the 2 comrades were “released” (in quotes as they had a restrictive condition of not entering Prosfygika neighborhood until their court on Friday 21/6 where the condition was lifted), the 15 year old student of the 2nd grade of the Music High School and member of our community, J. K. was kidnapped by cops of Drasi group, from inside the kiosk where he had gone with his bicycle, a few meters outside the Prosfygika neighborhood. The cops led him to GADA from the side entrance and before entering the building they surrounded him, beating him, cursing him vulgarly and using psychological violence even under the threat of rape. The physical and psychological torture continued throughout his detention in the GADA, after his arrest was confirmed and in a climate of terror they tried to blackmail the 15-year-old’s confession to upgraded charges, while from the beginning they had set up the narrative of his alleged identification during the attack of the cops in the neighborhood of the Squatted Prosfygika on the evening of Thursday 20/6.

What we see is a particular focus on terrorizing and inactivating younger people, comrades, active members of the community involved in various structures (children’s steki, collective bakeries, health structure, youth structure, etc.) culminating in the targeting and arresting even teenagers, seeking to terrorize their families in this way. All of this comes in addition to the general narrative of the state to deal – among all other things – with the delinquency of young people, constructing suspects, culprits and accusations.

Young people are a key element of every society and community, and because of their radical/progressive nature, the capitalist system places particular emphasis on their multifaceted repression. Starting already in childhood, a whole mechanism of discipline has been set up so that from the early years racial, gender and class discrimination, exclusion, violence in all its forms, fear and insecurity are imposed on every young member of this society, with children from the lower classes, the poor, the refugees experiencing this situation with the greatest severity. For those children that the system will not be able to incorporate, repression will come to complete the puzzle. The system that defends the interests of capital wants to degenerate and assimilate the youth, promoting lifestyle and consumption, in order to make them incapable of imagining anything outside its narrow limits, and to prepare, in essence, the cheap workers and subjugated nationals of tomorrow.

In Prosfygika community every day people of all ages are breaking together and in practice this shallow narrative of the regime, building a culture in rupture with the dominant one.

The state has shown many times that its goal is to push us out of this neighborhood. No matter how much they attack us, no matter how much they try to physically and psychologically debilitate us, they cannot prevent us from continuing to be here, building a community of life and struggle as we imagine it. We consider it our duty to fight by all means against the multiple oppression and repression that children, adolescents and young people suffer and to resist the alteration of the radical character of youth and the erasure of their collective memory.

THE STRUGGLE FOR A DIFFERENT LIFE, WITH FREEDOM, EQUALITY AND DIGNITY IS A ONE-WAY STREET

IN THE TERRITORY OF PROSFYGIKA THE SEEDS OF RESISTANCE ARE SPROUTING

Children’s steki and self-education structure & Youth Structure of the Squatted Prosfygika Community

https://www.youtube.com/watch?v=oSnJRCitc8U

Η Κοινότητα των Κατειλημμένων Προσφυγικών αποτελεί ένα πολύμορφο μωσαϊκό ανθρώπων από τα κάτω, από το 2010 έχει φιλοξενήσει, στεγάσει, θρέψει και στηρίξει εκατοντάδες ανθρώπους. Επίσης, δημιούργησε μέσα στο πέρασμα αυτών των χρόνων πλήθος δομών και υποδομών που δημιουργήθηκαν με βάση την κάλυψη βασικών αναγκών και την επίλυση κοινωνικών προβλημάτων που δημιουργούνται από το κράτος, τον καπιταλισμό και το πατριαρχικό σύστημα.

Συνέντευξη τύπου στο κοινωνικό κέντρο της Κοινότητας των Κατειλημμένων Προσφυγικών της Λ. Αλεξάνδρας με θέμα την παρουσίαση της Κοινότητας, της Επιτροπής για την ανάδειξη και την υπεράσπιση της Κοινότητας των Κατειλημμένων Προσφυγικών και της συλλογικής της μνήμης #Saveprosfygika και την καταστολή που κλιμακώνεται το τελευταίο διάστημα μέσα στη γειτονιά.

Εκ μέρους της Επιτροπής μιλούν:

• Νίκος Κολοκοτρώνης: Δικηγόρος, Γεωγράφος
• Λυκούργος Καρατζαφέρης: Ψυχίατρος, Μέλος της Πρωτοβουλίας Ψ, ένα πολύμορφο κίνημα για την ψυχική υγεία
• Κατερίνα Μάτσα: Ψυχίατρος, Συγγραφέας, Πρώην Διευθύντρια μονάδας απεξάρτησης 18 Άνω
• Ντίνα Ρέππα: Δασκάλα, σύλλογος εκπαιδευτικών Αριστοτέλης, ΔΣ ΔΟΕ
• Παναγιώτης Αντωνίου: Δικηγόρος, Δημοτικός σύμβουλος Αγίας Παρασκευής

Εκ μέρους της κοινότητας μιλάει:

• Δημοσθένης Καραβόλτσιος

«Για ν’ αγωνιστείς χρειάζεται μόνο να έχεις λίγη αίσθηση ντροπής, ένα βαθμό αξιοπρέπειας και πολλή οργάνωση.» Subcomandante Marcos

Κοινότητα Κατειλημμένων Προσφυγικών

Επιτροπή για την ανάδειξη και την υπεράσπιση της Κοινότητας των Κατειλημμένων Προσφυγικών και της συλλογικής της μνήμης #Saveprosfygika

1/7/2024

SCATER GIRL της Manjari Makijany, 2021, 1ω48λεπ. (μεταγλωτισμένο στα ελληνικά). Το SKATER GIRL είναι μία δραματική ταινία ενηλικίωσης και αθηλητισμού από την Ινδία που ακολουθεί μία έφηβη κοπέλα στο αγροτικό χωριό στο Rajasthan (Ρατζαστάν) της Ινδίας και των αγώνα της μεταξύ του να κυνηγήσει τα όνειρά της και να κάνει αυτό που περιμένουν από εκείνη.

SKATER GIRL by Manjari Makijany, 2021, 1h48 (dubbed in Greek)
SKATER GIRL is a coming-of-age sports drama from India that follows a teenage girl in the rural village of Rajasthan, India, and her struggle between chasing her dreams or following what’s expected of her.

We call for international solidarity from all of our comrades from different places around the world in this moment that the state is trying to provoke the community of squatted Prosfygika. Our answer should be resistance, solidarity and militant defense.
We need to defend our liberated ground, our values and our freedom!

We call all the comrades to make solidarity actions in their cities, for example: hanging banners, send photos & videos of solidarity, propagandize the texts & the calls of the community in the media, gatherings/interventions at the embassy & consulate of Greece.

We call for financial support.

We call for comrades to come in the community from now on and the next period of time inside the summer to be part of the community, of its structures, to help with the barrications and to defend holistically the community.

You can get informed throught the social media of prosfygika & we call all the comrades to translate in their language the texts of the community.

For more informations, for period of time that comrades want to come, you can contact: sykapro_squat@riseup.net

SOLIDARITY IS THE WEAPON OF THE PEOPLE WAR TO THE WAR OF BOSSES

---

SPANISH

LLAMADO DIRIGIDO A LA SOLIDARIDAD INTERNACIONALISTA PARA LA COMUNIDAD DE PROSFYGIKA OKUPADA EN ATENAS, GRECIA

Hacemos un llamado a la solidaridad internacionalista de todos nuestrxs compañeros, compañeras y compañerxs de diferentes lugares del mundo en este momento en el que el estado intenta provocar a la comunidad ocupada de Prosfygika. Nuestra respuesta debe ser la resistencia, la solidaridad y la defensa militante.

¡Necesitamos defender nuestro suelo liberado, nuestros valores y nuestra libertad!

Llamamos a todxs lxs compañerxs a realizar acciones de solidaridad en sus ciudades, por ejemplo: colgar pancartas, enviar fotos y videos de solidaridad, propagandizar los textos y las llamadas de la comunidad en los medios de comunicación, concentraciones/intervenciones en la embajada y consulado de Grecia.

Pedimos apoyo financiero.

Hacemos un llamado a lxs compañerxs para que vengan a la comunidad en Atenas a partir de ahora y durante el próximo periodo de tiempo dentro del verano para formar parte de la comunidad, de sus estructuras, para ayudar con las barricadas y para defender holísticamente a la comunidad.

Puedes informarte a través de las redes sociales de Prosfygika. Llamamos también a todxs los compañerxs a traducir a su idioma los textos de la comunidad.

Para más información, para el periodo de tiempo que lxs compañerxs quieran venir, pueden contactarnos vía:

sykapro_squat@riseup.net

LA SOLIDARIDAD ES EL ARMA DE LA GUERRA DEL PUEBLO, A LA GUERRA DE LA PATRONAL.

---

FRENCH

APPEL À SOLIDARITÉ INTERNATIONALISTE POUR LA COMMUNAUTÉ DU SQUAT DE PROSFYGIKA

Nous appelons à la solidarité internationale de tou·tes nos camarades de différents endroits du monde en ce moment où l’État tente d’attaquer la communauté du squat de Prosfygika. Notre réponse doit être la résistance, la solidarité et la défense militante.
Nous devons défendre les espaces libérés, nos valeurs et notre liberté !

Nous appelons tou·tes les camarades à faire des actions de solidarité dans leurs villes, par exemple : accrocher des banderoles, envoyer des photos et des vidéos de solidarité, propager les textes et les appels de la communauté dans les médias, des rassemblements/interventions devant les ambassades et consulats de Grèce.

Nous appelons à un soutien financier.

Nous appelons les camarades à venir dans la communauté à partir de maintenant et pendant la période estivale qui arrive pour faire partie de la communauté, de ses structures, pour aider aux barricades et pour défendre la communauté de manière holistique.

Vous pouvez vous informer à travers les médias sociaux de Prosfygika, nous appelons tou·tes les camarades à traduire dans leurs langues les textes de la communauté.

Pour plus d’informations, pour les périodes où les camarades veulent venir, vous pouvez contacter : sykapro_squat@riseup.net

LA SOLIDARITÉ EST L’ARME DES PEUPLES
GUERRE À LA GUERRE DES PATRONS

---

GERMAN

AUFRUF ZUR INTERNATIONALEN SOLIDARITÄT FÜR DIE GEMEINSCHAFT DER BESETZTEN PROSFYGIKA

In diesem Moment, in dem der Staat versucht, die Gemeinschaft der besetzten Prosfygika zu provozieren, rufen wir zur internationalen Solidarität aller unserer GenossInnen von überall auf der Welt auf. Unsere Antwort muss Widerstand, Solidarität und militante Verteidigung sein.
Wir müssen unseren befreiten Boden, unsere Werte und unsere Freiheit verteidigen!

Wir rufen alle GenossInnen auf, Solidaritätsaktionen in ihren Städten zu machen, zum Beispiel: Soli-Banner, Fotos und Videos zu schicken, die Texte und Aufrufe der Gemeinschaft in den Medien zu verbreiten, Versammlungen/Interventionen bei der griechischen Botschaft und dem griechischen Konsulat zu machen.

Wir rufen zur finanziellen Unterstützung auf.

Wir rufen GenossInnen auf, ab sofort und während der nächsten Zeit im Sommer in die Gemeinde zu kommen, um Teil der Gemeinde und ihrer Strukturen zu sein, bei der Barrikadierung zu helfen und die Gemeinde ganzheitlich zu verteidigen.

Informiert euch über die sozialen Medien von Prosfygika. Wir rufen alle GenossInnen auf, die Veröffentlichungen der Gemeinschaft in ihre Sprachen zu übersetzen.

Für weitere Informationen und für den Zeitraum, in dem die GenossInnen kommen wollen, könnt ihr euch an sykapro_squat@riseup.net wenden.

SOLIDARITÄT IST DIE WAFFE DES VOLKES IM KRIEG GEGEN DEN KRIEG DER BOSSE

---

ALBANIAN

THIRRJE PËR SOLIDARITET NDËRKOMBËTAR PËR KOMUNITETIN TË OCCUPURA PROSFYGIKAT

Bëjmë thirrje për solidaritet ndërkombëtar nga të gjithë shokët tanë nga vende të ndryshme të botës në këtë moment që shteti po përpiqet të provokojë komunitetin e Prosfygikës së strukur. Përgjigja jonë duhet të jetë rezistenca, solidariteti dhe mbrojtja luftarake.
Duhet të mbrojmë tokën tonë të çliruar, vlerat dhe lirinë tonë!

Ne i bëjmë thirrje të gjithë shokëve të bëjnë aksione solidariteti në qytetet e tyre, p.sh.: varja e pankartave, dërgimi i fotove dhe videove të solidaritetit, propagandimi i teksteve dhe thirrjeve të komunitetit në media, tubime/ndërhyrje në ambasadën dhe konsullatat e Greqisë.

Ne bëjmë thirrje për mbështetje financiare.

Bëjmë thirrje që tani e tutje shokët të vijnë në komunitet dhe në periudhën e ardhshme brenda verës për të qenë pjesë e komunitetit, e strukturave të tij, për të ndihmuar në barrikacionet dhe për të mbrojtur në mënyrë tërësore komunitetin.

Ju mund të informoheni përmes rrjeteve sociale të Prosfygika dhe u bëjmë thirrje të gjithë shokëve të përkthejnë në gjuhën e tyre tekstet e komunitetit.

Për më shumë informacion, për periudhën që duan të vijnë shokët, mund të kontaktoni: sykapro_squat@riseup.net

SOLIDARITETI ËSHTË ARMA E POPULLIT LUFTA NË LUFTËN E BOSSËVE

Η κατάσταση με τον 15χρονο συλληφθέντα της κοινότητας των Προσφυγικών είναι κρίσιμη και καλούμε όλους/ες/α σε άμεση κινητοποίηση. Έχει υποστεί βασανιστήρια σωματικά και ψυχολογικά. Η μητέρα και ο 13χρονος αδερφός του βρίσκονται σε καθεστώς τρομοκρατίας, απειλών και εκβιασμού με όπλο τον ίδιο τον 15χρονο.

Στις 5.30μ.μ., ενώ πήγαινε σε περίπτερο στην οδό Δημητσάνας, δίπλα από τη γειτονιά για να ψωνίσει, ομάδα ΔΡΑΣΗ τον συνέλαβε βίαια, πετώντας τον από το ποδήλατο και τον οδήγησε στα κρατητήρια της ΓΑΔΑ χτυπώντας τον και απειλώντας τον με τις εκφράσεις “μουνόπανο”, “πουτάνας γιέ”, “θα σε γαμήσουμε”. Εκεί με εκ νέου χυδαίες σεξιστικές απειλές και κυρίως με την απειλή βιασμού, προσπάθησαν να του αποσπάσουν ομολογία, πως συμμετείχε στα χθεσινά συμβάντα που εκτυλίχθηκαν στη γειτονιά των Προσφυγικών. Ο 15χρονος τρομοκρατημένος και σε άσχημη ψυχολογική κατάσταση ζητούσε δικηγόρο. Οι μπάτσοι της ΓΑΔΑ συνέχισαν το όργιο των χυδαίων σεξιστικών απειλών τους και του επαναλάμβαναν διαρκώς, ότι έχει ομολογήσει κατά την προσαγωγή, με σκοπό όχι μόνο την περαιτέρω τρομοκράτησή του , αλλά και εξασκώντας όλες τις συνήθεις σαδιστικές τους πρακτικές, να σπάσουν και να διαλύσουν το ηθικό του.Όλα τα παραπάνω συνιστούν βασανιστήρια και στη συγκεκριμένη περίπτωση δε διστάζουν να τα εφαρμόσουν σε ανήλικο.

Δεν είναι τυχαίο ότι από όλα τα άτομα της γειτονιάς που μετακινήθηκαν εκτός της σε όλη την ημέρα οι μπάτσοι επέλεξαν να συλλάβουν τον 15χρονο μαθητή της 2ας γυμνασίου του Μουσικού Σχολείου Αθηνών. Τόσο ο ίδιος όσο και η οικογένειά του, μετανάστες από την Βενεζουέλα, είχαν δεχθεί ακραία βίαιη καταστολή κατά τη διάρκεια της εισβολής στα προσφυγικά στις 22/11/22 και ανήκουν και αυτοί στις ευάλωτες κοινωνικές ομάδες που κατοικούν στη γειτονιά.

Η ΓΑΔΑ εκβιάζει την παρουσία της μάνας εκεί, με σκοπό την επικείμενη σύλληψη, καθώς με το πρωινό κατηγορητήριο, ο κάθε άνθρωπος της κοινότητας, από τους “70 αγνώστους” του κατηγορητηρίου, μπορεί να κατηγορηθεί και να συλληφθεί.Καλούμε κάθε αγωνιζόμενο άνθρωπο να αναγνωρίσει την σοβαρότητα της κατάστασης που έχει προκύψει, μέσα από τους προβοκατόρικους κρατικούς και παρακρατικούς σχεδιασμούς της στρατηγικής της έντασης και να καταλάβει το όργιο της φυσικής και πολιτικής καταστολής που επιχειρεί να παίξει το κράτος, πάνω στο σώμα των Προσφυγικών.

ΚΑΤΩ ΤΑ ΧΕΡΙΑ ΑΠΟ ΤΑ ΠΡΟΣΦΥΓΙΚΑ

Η ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΘΑ ΝΙΚΗΣΕΙ

Συνέλευση Κατειλημμένων Προσφυγικών

Επιτροπή για την ανάδειξη και την υπεράσπιση της κοινότητας των κατειλημμένων προσφυγικών και της συλλογικής της μνήμης #Saveprosfygika

Twitter: @prosfygika

Mail: sykapro_squat@riseup.net

Mail: saveprosfygika@protonmail.com

instagram: @saveprosfygika

FB: Save Prosfygika

---

ENGLISH

EMERGENCY ANNOUNCEMENT FOR THE 15-YEAR-OLD J.K. ARRESTED OF PROSFYGIKA

The situation with the 15 year old arrested from the prosfygika community is critical and we call for immediate mobilization. He has been subjected to physical and psychological torture. His mother and his 13-year-old brother are being terrorized, threatened and blackmailed, under the pretext of the 15-year-old.

At 5.30 p.m., while he was going to a kiosk in Dimitsanas Street, next to the neighbourhood to do some shopping, DRASI police forces arrested him, throwing him off his bicycle and led him to the GADA detention centre, beating him and threatening him with the expressions “cunt”, “son of a bitch”, “we will fuck you”. There, with renewed vulgar sexist threats and especially with the threat of rape, they tried to extract a confession from him that he had participated in yesterday’s events that unfolded in prosfygika neighborhood. The 15-year-old, terrified and in a bad psychological state, asked for a lawyer. The GADA cops continued their orgy of vulgar sexist threats and kept repeating to him what he had confessed during his arrestation , with the aim of not only further terrorizing him , but also practicing all their usual sadistic practices to break and destroy his morale.

All of the above constitute torture and in this case they do not hesitate to apply it to a minor.

It is no coincidence that of all the people in the neighborhood who were moved out of the neighborhood throughout the day, the cops chose to arrest the 15-year-old student of the 2nd grade of the Athens Music School. Both he and his family, immigrants from Venezuela, had been subjected to extreme violent repression during the invasion at prosfygika on 22/11/22 and they too belong to the vulnerable social groups residing in the neighbourhood.

GADA is blackmailing the presence of the mother there for the purpose of imminent arrest, as with the morning court file, every person in the community, out of the “70 strangers”, can be charged and arrested.

We call on every struggling person to recognize the gravity of the situation that has arisen through the provocative state and parastate planning of the strategy of tension and to understand the orgy of physical and political repression that the state is attempting to play on Prosfygika body.

HANDS OFF PROSFYGIKA SOLIDARITY WILL WIN

Assembly of Squatted Prosfygika

Committee for the promotion and defence of the community of squatted prosfygika and its collective memory #Saveprosfygika

Twitter: @prosfygika 

Mail: sykapro_squat@riseup.net Mail: saveprosfygika@protonmail.com instagram: @saveprosfygika FB: Save Prosfygika

---

ESPAÑOL

INFORMACIÓN DE EMERGENCIA SOBRE EL JOVEN DE 15 AÑOS J.K. DETENIDO DE PROSFYGIKA

La situación del joven de 15 años detenido de la comunidad de Prosfygika es crítica y pedimos a todos que se movilicen inmediatamente. Ha sido sometido a tortura física y psicológica. Su madre y su hermano de 13 años están siendo aterrorizados. Amenazan y chantajean a punta de pistola al joven de 15 años.

A las 17.30 horas, cuando se dirigía a un quiosco de la calle Dimitsana, junto al barrio, para hacer unas compras, un grupo de DRASI DELTA (Acción) lo detuvo por la fuerza, lo tiró de la bicicleta y lo condujo al centro de detención de GADA, golpeándolo y amenazándolo con las expresiones “cabrón”, “hijo de puta”, “te vamos a joder”. Allí, con nuevas y vulgares amenazas sexistas y, sobre todo, con la amenaza de violación, trataron de arrancarle la confesión de que había participado en los hechos ocurridos ayer en el barrio de Prosfygika. El joven de 15 años, aterrorizado y en mal estado psicológico, pidió un abogado. Los policías de GADA continuaron con su ola de vulgares amenazas sexistas y le repitieron una y otra vez lo que había confesado durante su comparecencia, con el fin no sólo de aterrorizarle aún más, sino también, mediante la práctica de todas sus habituales prácticas sádicas, de quebrar y destruir su moral. Todo lo anterior constituye tortura y en este caso concreto no dudaron en aplicarla a un menor de edad.

No es casualidad que, de todas las personas del barrio que circulaban a lo largo del día, los policías eligieran detener al alumno de 15 años del 2º curso de la Escuela de Música de Atenas. Tanto él como su familia, inmigrantes de Venezuela, habían sido objeto de una represión extremadamente violenta durante la invasión de Prosfygika el 22/11/22 y también ellos pertenecen a los grupos sociales vulnerables que residen en el barrio.

GADA (departamento central de policía) está chantajeando la presencia de la madre allí con el propósito de un arresto inminente, ya que, con la acusación de la mañana, cada persona de la Comunidad, de los “70 desconocidos” de la acusación, puede ser acusada y arrestada. Hacemos un llamamiento a todas las personas en luchan para que reconozcan la gravedad de la situación que ha surgido a través de la provocadora planificación estatal y paraestatal, de la estrategia de tensión y para que comprendan la ola de represión física y política que el Estado está intentando ejercer sobre la Comunidad de Prosfygika.

MANOS FUERA DE PROSFYGIKA

LA SOLIDARIDAD VENCERÁ

Asamblea Okupa de Prosfygika

Comité para la promoción y defensa de la Comunidad Prosfygika y su memoria colectiva #Saveprosfygika

Twitter: @prosfygika

Correo: sykapro_squat@riseup.net

Correo: saveprosfygika@protonmail.com

Instagram: @saveprosfygika

FB: Save Prosfygika

Σήμερα, 21.6, από τις 10.00 το πρωί, ο κόσμος της αλληλεγγύης, πλαισίωσε την συγκέντρωση στα δικαστήρια της Ευελπίδων, καταγγέλλοντας την χθεσινή απαγωγή δυο συντρόφων μέσα από τη γειτονιά.

Το κατηγορητήριο που στήθηκε περιλαμβάνει 10 πλημμελήματα, 2 εκ των οποίων στη διακεκριμένη τους μορφή.

Οι κατηγορίες είναι:

– Φθορά ξένης ιδιοκτησίας, αντικειμένου που χρησιμεύει για κοινό όφελος, διακεκριμένη μορφή

– Φθορά ξένης ιδιοκτησίας

– Βία κατά υπαλλήλου με αντικείμενα που μπορούν να προκαλέσουν σωματική βλάβη, διακεκριμένη μορφή

– απόπειρα σωματικής βλάβης, για τους δυο μπάτσους που επέβαιναν στο περιπολικό

– επικίνδυνες σωματικές βλάβες, για τους 4 μπάτσους που τραυματίστηκαν

– απειλή

– εξύβριση

– αντίσταση κατά της αρχής

– νόμος περί όπλων, για τις πέτρες

– απείθεια

Παράλληλα, μέσα στο στημένο κατηγορητήριο, εξαπολύθηκε κυνήγι μαγισσών, με την εξαγγελία αναζήτησης προς ταυτοποίηση 70 “αγνώστων δραστών”, καταδεικνύοντας και με αυτόν τον τρόπο οτι η στοχοποίηση δεν είναι ατομική, αλλά συλλογική και αφορά το σύνολο μιας κοινότητας 500 ανθρώπων, καθώς και του ευρύτερου αγωνιζόμενου κόσμου.

Το δικαστήριο αναβλήθηκε για 28.6, με ειδικούς περιοριστικούς όρους για τους συντρόφους, με σκοπό την πολιτική στοχοποίηση, τον αποκλεισμό τους από τις διαδικασίες και τον εκτοπισμό τους από τον τόπο κατοικίας τους και τη συλλογική ζωή.

-Απαγόρευση προσέγγισης σε απόσταση μικρότερης των 500 μέτρων της γειτονιάς των προσφυγικών

-3 παρόν σε ΑΤ ως την επόμενη παρασκευή.

Αυτήν τη στιγμή βρίσκεται σε εξέλιξη μικροφωνική παρέμβαση – συγκέντρωση αλληλεγγύης μπροστά από το κοινωνικό κέντρο της κοινότητας των κατειλημμένων Προσφυγικών επί της Λ. Αλεξάνδρας.

Οι δραστηριότητες και όλες οι διαδικασίες της γειτονιάς συνεχίζονται κανονικά.

Καλούμε τον κόσμο της αλληλεγγύης να πλαισιώσει την γειτονιά και τις διαδικασίες υπεράσπισης της. Καλούμε τον κόσμο του αγώνα να βρίσκεται σε επιφυλακή!

ΤΑΓΜΕΝΟΙ ΣΤΟΥΣ ΑΓΩΝΕΣ ΓΙΑ ΕΛΕΥΘΕΡΗ ΖΩΗ

ΣΤΟΝ ΠΟΛΕΜΟ ΠΟΥ ΖΟΥΜΕ ΚΑΜΙΑ ΑΝΑΚΩΧΗ

ΚΟΙΝΟΤΗΤΕΣ ΑΓΩΝΑ ΣΕ ΚΑΘΕ ΓΕΙΤΟΝΙΑ ΚΑΤΩ ΤΑ ΧΕΡΙΑ ΑΠ’ ΤΑ ΠΡΟΣΦΥΓΙΚΑ

Twitter: @Prosfygika

Mail: sykapro_squat@riseup.net

Συνέλευση Κατειλημμένων Προσφυγικών (ΣΥ.ΚΑ.ΠΡΟ)

---

ESPAÑOL

INFORMACIÓN ACTUALIZADA DE LOS TRIBUNALES SOBRE LAS ÚLTIMAS NOVEDADES DE LA COMUNIDAD OKUPA DE PROSFYGIKA

Hoy, 21.6, a partir de las 10.00 de la mañana, los solidarios/as se han concentrado en los Juzgados de Evelpidon, denunciando el secuestro ayer de dos compañeros del barrio.

La acusación formulada incluye 10 cargos, 2 de ellas en su modalidad distinguida.

Los cargos son:

– Daño en propiedad ajena, en propiedad de utilidad pública, agresión con agravantes…

– Daños en propiedad ajena

– Violencia contra un empleado con objetos susceptibles de causar lesiones corporales, en su forma agravada

– tentativa de lesiones, para los dos policías del coche patrulla

– lesiones peligrosas, para los cuatro policías heridos

– amenaza

– insulto

– resistencia a la autoridad

– ley de armas, para las piedras

– desobediencia

Al mismo tiempo, dentro de la acusación fabricada, se lanzó una caza de brujas, con el anuncio de una búsqueda para la identificación de 70 “autores desconocidos”, demostrando de esta forma que la persecución no es individual, sino colectiva y concierne a toda la Comunidad de 500 personas, así como a la gente en lucha en general.

El juicio fue aplazado al 28.6, con condiciones restrictivas especiales para los compañeros, con el objetivo de la persecución política, la exclusión del proceso y el desplazamiento de su lugar de residencia y de vida colectiva.

-Prohibición de acercarse a menos de 500 metros del barrio de Prosfygika

-3 presencias en la comisaria hasta el próximo viernes.

En estos momentos se está llevando a cabo una intervención de micrófono – concentración de solidaridad frente al centro social de la Comunidad de Porsfygika en la calle Alexandra.

Las actividades y todos los procesos del barrio continúan como siempre.

Invitamos a las personas solidarias a unirse al barrio y a sus procesos de defensa. ¡Llamamos al mundo de la lucha a estar en alerta!

COMPROMETIDOS CON LAS LUCHAS POR LA VIDA LIBRE, NO HAY TREGUA EN LA GUERRA QUE VIVIMOS

COMUNIDADES DE LUCHA EN TODOS LOS BARRIOS, MANOS FUERA DE PROSFYGIKA

Twitter: @Prosfygika

Correo: sykapro_squat@riseup.net

Asamblea de la okupa de Prosfygika (SY.KA.PRO)

Η κατάσταση με τον 15χρονο συλληφθέντα της κοινότητας των Προσφυγικών είναι κρίσιμη και καλούμε όλους/ες/α σε άμεση κινητοποίηση. Έχει υποστεί βασανιστήρια σωματικά και ψυχολογικά. Η μητέρα και ο 13χρονος αδερφός του βρίσκονται σε καθεστώς τρομοκρατίας, απειλών και εκβιασμού με όπλο τον ίδιο τον 15χρονο.

Στις 5.30μ.μ., ενώ πήγαινε σε περίπτερο στην οδό Δημητσάνας, δίπλα από τη γειτονιά για να ψωνίσει, ομάδα ΔΡΑΣΗ τον συνέλαβε βίαια, πετώντας τον από το ποδήλατο και τον οδήγησε στα κρατητήρια της ΓΑΔΑ χτυπώντας τον και απειλώντας τον με τις εκφράσεις “μουνόπανο”, “πουτάνας γιέ”, “θα σε γαμήσουμε”. Εκεί με εκ νέου χυδαίες σεξιστικές απειλές και κυρίως με την απειλή βιασμού, προσπάθησαν να του αποσπάσουν ομολογία,  πως συμμετείχε στα χθεσινά συμβάντα που εκτυλίχθηκαν στη γειτονιά των Προσφυγικών. Ο 15χρονος τρομοκρατημένος και σε άσχημη ψυχολογική κατάσταση ζητούσε δικηγόρο. Οι μπάτσοι της ΓΑΔΑ συνέχισαν το όργιο των χυδαίων σεξιστικών απειλών τους και του επαναλάμβαναν διαρκώς, ότι έχει ομολογήσει κατά την προσαγωγή, με σκοπό όχι μόνο την περαιτέρω τρομοκράτησή του , αλλά και εξασκώντας όλες τις συνήθεις σαδιστικές τους πρακτικές, να σπάσουν και να διαλύσουν το ηθικό του.

Όλα τα παραπάνω συνιστούν βασανιστήρια και στη συγκεκριμένη περίπτωση δε διστάζουν να τα εφαρμόσουν σε ανήλικο.

Δεν είναι τυχαίο ότι από όλα τα άτομα της γειτονιάς που μετακινήθηκαν εκτός της σε όλη την ημέρα οι μπάτσοι επέλεξαν να συλλάβουν τον 15χρονο μαθητή της 2ας γυμνασίου του Μουσικού Σχολείου Αθηνών. Τόσο ο ίδιος όσο και η οικογένειά του, μετανάστες από την Βενεζουέλα, είχαν δεχθεί ακραία βίαιη καταστολή κατά τη διάρκεια της εισβολής στα προσφυγικά στις 22/11/22 και ανήκουν και αυτοί στις ευάλωτες κοινωνικές ομάδες που κατοικούν στη γειτονιά.

Η ΓΑΔΑ εκβιάζει την παρουσία της μάνας εκεί, με σκοπό την επικείμενη σύλληψη, καθώς με το πρωινό κατηγορητήριο, ο κάθε άνθρωπος της κοινότητας, από τους “70 αγνώστους” του κατηγορητηρίου, μπορεί να κατηγορηθεί και να συλληφθεί.

Καλούμε κάθε αγωνιζόμενο άνθρωπο να αναγνωρίσει την σοβαρότητα της κατάστασης που έχει προκύψει, μέσα από τους προβοκατόρικους κρατικούς και παρακρατικούς σχεδιασμούς της στρατηγικής της έντασης και να καταλάβει το όργιο της φυσικής και πολιτικής καταστολής που επιχειρεί να παίξει το κράτος, πάνω στο σώμα των Προσφυγικών.

ΚΑΤΩ ΤΑ ΧΕΡΙΑ ΑΠΟ ΤΑ ΠΡΟΣΦΥΓΙΚΑ

Η ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΘΑ ΝΙΚΗΣΕΙ

Συνέλευση Κατειλημμένων Προσφυγικών

Επιτροπή για την ανάδειξη και την υπεράσπιση της κοινότητας των κατειλημμένων προσφυγικών και της συλλογικής της μνήμης #Saveprosfygika

Twitter: @prosfygika

Mail: sykapro_squat@riseup.net

Mail: saveprosfygika@protonmail.com

instagram: @saveprosfygika

FB: Save Prosfygika

21/6/2024 στις 22.30 ομάδα ΟΠΚΕ απήγαγε δύο άτομα μέλη της Κοινότητας των Κατειλημμένων Προσφυγικών μέσα από την γειτονιά,  επί της οδού Κουζή κι ένα τρίτο, διερχόμενο επί της οδού Δημητσάνας, προσήχθη από επίσης ομάδα ΟΠΚΕ.

Ο κόσμος της γειτονιάς αντέδρασε άμεσα και ακολούθησε όργιο καταστολής με επιθέσεις και συνεχόμενες ρίψεις κρότου λάμψης και δακρυγόνων. Δόθηκε μάχη σώμα με σώμα και στη συνέχεια ακολούθησε μεγάλος αριθμός ομάδας ΔΡΑΣΗ, όπου προσπάθησαν να απαγάγουν και άλλα άτομα που βρίσκονταν στο δρόμο. Ο αγωνιζόμενος κόσμος της γειτονιάς δεν τρομοκρατήθηκε και η μάχη συνεχίστηκε παίρνοντας μέσα από τα χέρια τους συντρόφους και τις συντρόφισσες που οι αφηνιασμένοι και ταυτόχρονα τρομοκρατημένοι μπάτσοι, προσπαθούσαν  να απαγάγουν για ακόμη μια φορά.

 Όλα αυτά, συνέβαιναν μπροστά τα μάτια μικρών παιδιών που έπαιζαν εκείνη την ώρα στο δρόμο και μπροστά σε ηλικιωμένους κι εγκύους που έκαναν τον συνηθισμένο τους περίπατο.  Συνέβαιναν δίπλα στο αντικαρκινικό νοσοκομείο Άγιος Σάββας, όπου φιλοξενεί δεκάδες ασθενείς και σε μια γειτονιά που κατοικείται εκτός των άλλων, από ανθρώπους όλων των ηλικιών και διαφόρων ευπαθών ομάδων.

Το όργιο καταστολής ήρθε σε συνέχεια των 4 προσαγωγών που έγιναν 2 μέρες πριν, την Τρίτη 18/6, όπου και πάλι επιχειρήθηκε από δυνάμεις ΔΡΑΣΗ να απαγάγουν περισσότερα συντρόφια, αλλά και που πάλι ο κόσμος της γειτονιάς αντιστάθηκε και κράτησε το δρόμο μέχρι να αφεθούν όλα τα μέλη της Κοινότητας.

Αυτό που συμβαίνει τον τελευταίο καιρό στη γειτονιά με τις συνεχείς παρακολουθήσεις καμερών, (ακόμη και αυτής που βρίσκεται πάνω στην Αλεξάνδρας και υποτίθεται πως είναι της τροχαίας και η οποία στρέφεται επί ώρες στα σπίτια και τις δομές της Κοινότητας) με τις συνεχείς διελεύσεις κάθε ειδών μπάτσων μέσα από τη γειτονιά που επιχειρούν να τρομοκρατήσουν με διάφορους τρόπους, όπως λήψη βίντεο, φακούς στα πρόσωπα κλπ κι ένα σωρό άλλους τρόπους που προσπαθούν να μηχανευτούν τα κεφάλια της ΓΑΔΑ και τα ανεκδιήγητα υφιστάμενα όργανά τους, είναι μια απόπειρα τρομοκράτησης που όμως πέφτει διαρκώς στο κενό. Ο κόσμος των Προσφυγικών έχοντας δεχτεί αρκετές φορές καταστολή μέσα στα τελευταία 14 χρόνια, έχει απαντήσει όλες τις φορές μία προς μία με αποφασιστικότητα και μαχητικότητα. Κάθε φορά, οι κατασταλτικές επιχειρήσεις τους δυναμώνουν τη γειτονιά, δυναμώνουν το κίνημα αλληλεγγύης και αυτοί κάθε φορά, μηχανεύονται τρόπους για να ευχαριστήσουν τους εντολοδόχους τους που θέλουν και να ξεμπερδέψουν με την Κοινότητα αγώνα και να προχωρήσουν στην Ανάπλαση της γειτονιάς και στα ληστρικά τους σχέδια. 

Μιας και οι προσπάθειές τους βρίσκουν δυναμικές απαντήσεις, μιας και τα κατηγορητήρια που στήνουν καταρρέουν σαν χάρτινοι πύργοι και μιας και τα αφεντικά τους τούς τραβάνε το αυτί για τις αποτυχημένες επιχειρήσεις, οι εγκέφαλοι της ΓΑΔΑ αποφάσισαν τις τελευταίες μέρες να κλιμακώσουν την καταστολή και κάνουν συνεχείς επιθέσεις στη γειτονιά. Ταυτόχρονα με τη φυσική επίθεση, η ΓΑΔΑ και το κράτος σπεύδουν φυσικά να ενεργοποιήσουν τους γνωστούς μιντιακούς μηχανισμούς διαχείρισης των πολιτικών τους κρίσεων, επιχειρώντας για ακόμη μια φορά να νομιμοποιήσουν στη κοινωνική συνείδηση τη βία που παράγουν. Τόσο την Τρίτη 18/6 όσο και την Πέμπτη 20/6 αναπαράγουν όργιο ψευδών ειδήσεων και μάλιστα το μοναδικό μέσο που δημοσίευσε στις 18/6 ήταν η real, για της οποίας την εμπρηστική επίθεση, είχε κατηγορηθεί ο σύντροφος μας Κ. Δημαλέξης και παρέμεινε ένα χρόνο στη φυλακή μέχρι και την πανηγυρική αθώωση του.

Είναι δικό τους πρόβλημα να τους ενοχλεί ό,τι συμβαίνει στον απελευθερωμένο και συλλογικά οργανωμένο χώρο της γειτονιάς και είναι δικό μας θέμα το πώς θα τον διαφυλάξουμε.

Έχουμε πει  κι έχουμε δείξει ξεκάθαρα όλα αυτά τα χρόνια, ότι τίποτα δεν θα μένει αναπάντητο κι ότι θα υπερασπιζόμαστε τα σπίτια μας, τα παιδιά μας, τις ζωές μας κι ό,τι χτίζουμε μέρα τη μέρα με πίστη και μαχητικότητα για την προοπτική ενός κόσμου που ανθίζει ζωή.

Καλούμε τον αγωνιζόμενο κόσμο να πλαισιώσει τα Προσφυγικά και την περιφρούρησή της γειτονιάς, καθώς επίσης, να είναι σε επιφυλακή για επικείμενο στήσιμο προβοκάτσιας, έτσι ώστε να «νομιμοποιήσουν» νέα εισβολή στη γειτονιά των Προσφυγικών και να στηρίξουν την εξελισσόμενη στρατηγική έντασης. 

Ο ένας σύντροφος αφέθηκε πριν λίγο ελεύθερος και οι άλλοι δύο, έχουν συλληφθεί με τις εξής κατηγορίες : φθορά περιπολικού, απόπειρα σωματικής βλάβης από πέτρες σε αυτούς που επέβαιναν στα οχήματα, εξύβριση και απειλή, νόμος περί όπλων για τις πέτρες, αντίσταση. Υπάρχει κι ένα δεύτερο σκέλος κατηγοριών, που αφορά των τραυματισμό 4 μπάτσων και τις φθορές σε 3 αμάξια πολιτών. Μέχρι αυτή την ώρα, το δεύτερο σκέλος πηγαίνει κατά αγνώστων, όμως θέλουν και να το συνδέσουν με τους δύο συλληφθέντες. Είναι άξιο απορίας βέβαια πως δυο άτομα δεμένα πισθάγκωνα μέσα από το όχημα των ΟΠΚΕ τραυμάτισαν μπάτσους και προκάλεσαν φθορές. Αυτό το γνωρίζουν μόνο οι πυθίες της ΓΑΔΑ.

ΚΑΛΕΣΜΑ ΑΥΡΙΟ ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 21/6:

-ΣΤΙΣ 10.00 ΣΤΑ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΑ ΤΗΣ ΕΥΕΛΠΙΔΩΝ ΟΠΟΥ ΠΕΡΝΑΝΕ ΤΑ ΣΥΝΤΡΟΦΙΑ ΜΑΣ

-ΣΤΙΣ 16.00 ΣΕ ΑΝΟΙΧΤΗ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗ ΣΤΟ ΚΟΙΝΩΝΙΚΟ ΚΕΝΤΡΟ (1ο μπλοκ) ΤΗΣ ΚΟΙΝΟΤΗΤΑΣ ΤΩΝ ΚΑΤΕΙΛΗΜΜΕΝΩΝ ΠΡΟΣΦΥΓΙΚΩΝ

-ΣΤΙΣ 18.00 ΣΕ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ ΣΤΗΝ ΓΕΙΤΟΝΙΑ, ΚΟΥΖΗ & ΚΕΡΚΙΝΗΣ

ΤΑΓΜΕΝΟΙ ΣΤΟΥΣ ΑΓΩΝΕΣ ΓΙΑ ΕΛΕΥΘΕΡΗ  ΖΩΗ ΣΤΟΝ ΠΟΛΕΜΟ ΠΟΥ ΖΟΥΜΕ ΚΑΜΙΑ ΑΝΑΚΩΧΗ

ΑΚΟΥΣΤΕ ΤΟ ΚΑΛΑ ΜΠΑΤΣΟΙ ΚΙ ΑΦΕΝΤΙΚΑ ΚΑΤΩ ΤΑ ΧΕΡΙΑ ΑΠ ΤΑ ΠΡΟΣΦΥΓΙΚΑ

Συνέλευση Κατειλημμένων Προσφυγικών (Συ.Κα.Προ)

Twitter: @Prosfygika

Mail: sykapro_squat@riseup.net

Προσαγωγές μελών της Κοινότητας των Κατειλημμένων Προσφυγικών εντός κι εκτός γειτονιάς

Την Τρίτη 18/06 στις 13.15 το μεσημέρι, στην οδό Κεδρηνού 53, δύο άτομα μέλη της Κοινότητας των Κατειλημμένων Προσφυγικών, προσεγγίσθηκαν από αστυνομικούς της ομάδας Δράση 31 (περίπου 12 οχήματα). Παρά το γεγονός, ότι είχαν μαζί τους και έδειξαν ταυτότητες, οι αστυνομικοί τους πέρασαν χειροπέδες και ζήτησαν να τους ακολουθήσουν, χωρίς να τους δώσουν περαιτέρω πληροφορίες σχετικά με το λόγο της προσαγωγής τους.

Πέντε λεπτά αργότερα, 4 δίκυκλα οχήματα διασχίζοντας την γειτονιά των Προσφυγικών, είδαν διερχόμενο δίκυκλο επί της οδού Κερκίνης, στο οποίο επέβαιναν 2 άτομα μέλη της Κοινότητας Κατειλημμένων Προσφυγικών και αφού το στοχοποίησαν, μπλόκαραν τη διέλευσή του και το ακινητοποίησαν. Στη συνέχεια, προσήγαγαν τα άτομα με βία στη ΓΑΔΑ, ενώ προκάλεσαν φθορές στο όχημα.

Και τα δύο παραπάνω γεγονότα, είναι καταγεγραμμένα σε βίντεο, όπου αποδεικνύεται η αδικαιολόγητη δράσης της αστυνομίας (στο τέλος του κειμένου ακολουθεί link, προς αποδόμηση των ψευδών ειδήσεων που διακινεί η ΓΑΔΑ μέσω των  φιλοκυβερνητικών ΜΜΕ).

Άμεσα, άτομα από τη γειτονιά των Προσφυγικών, αλλά και των διπλανών γειτονιών, βγήκαν επί της οδού Δημητσάνας και με την δυναμική τους παρουσία απέτρεψαν και άλλες προσαγωγές μελών της Κοινότητας.

Οι δικηγόροι της Επιτροπής για την ανάδειξη και την υπεράσπιση της Κοινότητας των Προσφυγικών της Λ. Αλεξάνδρας επικοινώνησαν με την κρατική ασφάλεια και δεν έλαβαν καμία εξήγηση σχετικά με τους λόγους προσαγωγής των ατόμων. Τα προσαχθέντα άτομα αφέθηκαν ελεύθερα έπειτα από 2 περίπου ώρες, ενώ το ένα από αυτά που δέχθηκε τράβηγμα στο χέρι κατά την προσαγωγή, διαγνώστηκε με θλαστικό τραύμα στο βραχίονα.

Παράλληλα με τη φυσική επίθεση, η ΓΑΔΑ και το κράτος έσπευσαν να ενεργοποιήσουν τους γνωστούς μιντιακούς μηχανισμούς διαχείρισης των πολιτικών τους κρίσεων, επιχειρώντας για ακόμη μια φορά να νομιμοποιήσουν στη κοινωνική συνείδηση τη βία που παράγουν. Καταγγέλλουμε μεταξύ άλλων το ψευδές δημοσίευμα που αναπαρήγαγαν ως είδηση. Είναι δεδομένο ότι τους ενοχλούν οι απελευθερωμένοι και συλλογικά οργανωμένοι χώροι και πόσο μάλλον η γειτονιά των προσφυγικών που ξεχωρίζει όχι μόνο στον ελλαδικό χώρο, αλλά και στην Ευρώπη και Αμερική, για τον τρόπο που οι τόσοι διαφορετικοί άνθρωποί της αυτοοργανόνωνται και απαντούν στις ανάγκες τους. Από την άλλη όμως,  είναι δεδομένο ότι

οι άνθρωποι της γειτονιάς θα υπερασπιστούν τις ζωές τους και θα διαφυλάξουν, με κάθε μέσο και με κάθε τρόπο ό,τι με κόπο χτίζουν καθημερινά με αλληλεγγύη, αξιοπρέπεια και πολύ νοιάξιμο ο ένας για την άλλη.

Οι πρακτικές αυτές δεν είναι νέες. Στο πρόσφατο παρελθόν έχουν λάβει χώρα δεκάδες παρόμοια περιστατικά “προληπτικών προσαγωγών”, όπως τις λέει η αστυνομία, κατοίκων της γειτονιάς των Προσφυγικών της λεωφόρου Αλεξάνδρας, παράνομων δηλαδή προσαγωγών και περιστατικών κράτησης. Τα άτομα κρατούνται για απροσδιόριστα χρονικά διαστήματα μέχρι τελικά να αφεθούν ελεύθερα, χωρίς να τους επιτρέπεται η επικοινωνία με δικηγόρο και υπό την απειλή πιθανών αναίτιων συλλήψεων.

Τις τελευταίες μέρες, συντελείται ευρεία έξαρση αντίστοιχων περιστατικών. Αστυνομικοί έλεγχοι και αναίτιες προσαγωγές συντελούνται σε μία σειρά από κινηματικούς χώρους, αλλά και εναντίον μεταναστών στο κέντρο της Αθήνας. Η κατάληψη στέγης προσφύγων/μεταναστών Νοταρά 26 βρίσκεται για μεγάλο διάστημα υπό στενό αστυνομικό κλοιό, μέλος της προσήχθη με τρόπο αντίστοιχο με αυτόν που περιγράφηκε παραπάνω, πριν από 2 εβδομάδες. Πριν λίγες μέρες εκκενώθηκε το κατειλημμένο κοινωνικό κέντρο Ζιζάνια και επίσης επιχειρήθηκε εκκένωση του Εξωστρεφή. Χθες, επιτέθηκαν για 5η φορά στο αυτοδιαχειριζόμενο στέκι Πολυτεχνείου για να το εκκενώσουν, ενώ στις περιοχές Πατησίων, Κυψέλης και πλατείας Αμερικής έγιναν επιχειρήσεις σκούπα, προσάγοντας μετανάστες.

Η Επιτροπή για την ανάδειξη και την υπεράσπιση της Κοινότητας των Κατειλημμένων Προσφυγικών έχει ήδη κοινοποιήσει το ζήτημα σε αρμόδιες εθνικές και ευρωπαϊκές Αρχές και Οργανισμούς.

Ως Επιτροπή, θα εξαντλήσουμε όλες τις δυνατότητες που έχουμε για να αναδείξουμε την κρατική αυθαιρεσία που συντελείται σε βάρος της Κοινότητας των Κατειλημμένων Προσφυγικών, καθώς και προς όλους τους κινηματικούς χώρους αγώνα και σε πρόσφυγες και μετανάστες.

Η αλληλεγγύη είναι το όπλο μας!

Επιτροπή για την ανάδειξη και την υπεράσπιση της Κοινότητας των προσφυγικών της Λεωφόρου Αλεξάνδρας

Καμπάνια #saveprosfygika

Bar & live οικονομικής ενίσχυσης της Κοινότητας των Κατειλημμένων Προσφυγικών, Κυριακή 26 Μαΐου, στις 19.30 στην πλατεία της κοινότητας (Κουζή & Βεγορίτιδος).

Στο συλλογικό καφενείο της κοινότητας (κιόσκι) θα υπάρχει φαγητό από την δομή του φούρνου, μπλουζάκια και έντυπο υλικό της κοινότητας.

Ημέρα/Ώρα: 26/05/2024 στις 19:30

 Τοποθεσία: Αθήνα / Αμπελόκηποι, Κουζή & Βεγορίτιδος. Πλατία Προσφυγικών.

Tην Τετάρτη 27/3, μέλη της Κοινότητας των Κατειλημμένων Προσφυγικών και της Επιτροπής για την Ανάδειξη και την Υπεράσπιση της Κοινότητας και της Συλλογικής της Μνήμης, πραγματοποιήσαμε παρέμβαση στη συνεδρίαση του Δημοτικού Συμβουλίου του δήμου Αθηναίων, όπου και συζητούνταν κεκλεισμένων των θυρών τα θέματα της Διπλής Ανάπλασης, του Λόφου Στρέφη και της Πλατείας Εξαρχείων.

Παρά τις επανειλημμένες προκλητικές προσπάθειες του Προέδρου και της Δημοτικής Αρχής να μας αφαιρέσουν το λόγο, δηλώσαμε εμφατικά την παρουσία μας και την πολιτική μας θέση. Είμαστε και θα είμαστε εδώ. Η Κοινότητα είναι η μόνη που έχει και μπορεί να πάρει την ευθύνη για το παρόν και το μέλλον των κατοίκων της απελευθερωμένης αυτής γειτονιάς στο κέντρο της Αθήνας.

Ήμασταν παρούσες χθες στη συνεδρίαση, αλλά και στο δρόμο μπροστά στο Δημαρχείο από όπου έφταναν οι φωνές και τα συνθήματα των συντροφ(ισσ)ων μας από την «Κοινότητα των κατειλημμένων Προσφυγικών», τη συνέλευση «Όχι μετρό στην πλατεία Εξαρχείων» και από την «Ανοιχτή Συνέλευση για την Υπεράσπιση του Λόφου Στρέφη», αναγκάζοντας τους να κλείσουν τα παράθυρα της αίθουσας για να αποκατασταθεί «η τάξη» της αποστειρωμένης τους διαδικασίας.

Θα μας βρίσκουν διαρκώς μπροστά τους, με όλα τα μέσα και όλους τους τρόπους.

Κράτος, κυβέρνηση και καπιταλιστές μπορούν να συνεχίσουν να ονειρεύονται μια γειτονιά εξευγενισμένη, αποξενωμένη και αποστειρωμένη, αλλά τα Προσφυγικά θα παραμείνουν μια κοινότητα φτωχών, εξεγερμένων και αγωνιζόμενων. Καθιστούμε ξεκάθαρο ότι δεν θα παραδώσουμε ούτε σπιθαμή γης σε κράτος, εταιρίες και κάθε λογής αφεντικά.

ΑΝΑΠΛΑΣΗ ΣΗΜΑΙΝΕΙ ΦΤΩΧΟΙ ΕΚΤΟΠΙΣΜΕΝΟΙ

ΠΡΟΣΦΥΓΙΚΑ ΣΗΜΑΙΝΕΙ ΦΤΩΧΟΙ ΕΞΕΓΕΡΜΕΝΟΙ

ΠΛΑΤΕΙΑ, ΣΤΡΕΦΗΣ, ΠΡΟΣΦΥΓΙΚΑ

ΚΟΙΝΟΤΗΤΕΣ ΑΓΩΝΑ ΣΕ ΚΑΘΕ ΓΕΙΤΟΝΙΑ

«Κοινότητα Κατειλημμένων Προσφυγικών Λεωφόρου Αλεξάνδρας»

«Επιτροπή για την ανάδειξη και την υπεράσπιση της Κοινότητας των Προσφυγικών και της συλλογικής τους μνήμης #saveprosfygika»

Οι νέες μπλούζες και τσάντες της Κοινότητας των Κατειλημμένων Προσφυγικών!
Οποιαδήποτε συλλογικότητα ή ατομικότητα ενδιαφέρεται, ας επικοινωνήσει μαζί μας με μήνυμα στα social media ή στο mail μας saveprosfygika@protonmail.com

Η Κοινότητα Κατειλημμένων Προσφυγικών αποτελεί ένα οριζόντιο αυτοοργανωμένο κοινωνικό-πολιτικό εγχείρημα αγώνα της κοινωνικής βάσης. Εγκολπώνει εργαλεία του ευρύτερου ριζοσπαστικού κινήματος. Κάποια από τα βασικά του χαρακτηριστικά του εγχειρήματος στο σύνολό του είναι η κοινοκτημοσύνη των πόρων, των δομών και των υποδομών, η συλλογική ευθύνη – δέσμευση καθώς και η ανοικτότητα. Αποτελεί μια αντιπρόταση ζωής μέσα στο κόσμο της καταπίεσης και της κυριαρχίας.

Ιστορικά η γειτονιά των Προσφυγικών αποτελούσε αγκάθι στο πετσί του κρατικού μηχανισμού. Χτίστηκαν το 1933 για να φιλοξενήσουν μεγάλο αριθμό των προσφύγων από τη Μικρά Ασία μετά την μικρασιατική καταστροφή. Στην συνέχεια της ιστορίας τους αποτέλεσαν καταφύγιο για τους αντιφασίστες παρτιζάνους που τα χρησιμοποίησαν το 1944 ως βάση έναντι του ελληνικού και αγγλικού κρατικού στρατού. Σήμερα, αποτελεί ένα από τα μεγαλύτερα κτιριακά συγκροτήματα στο κέντρο της Αθήνας, το οποίο δεν έχει υποκύψει στον εξευγενισμό και την εκμετάλλευση που προέρχεται από τα μεγάλα κεφάλαια και τον κρατικό μηχανισμό.

Εντός αυτού του κοινωνικoύ και χωροταξικού πλαισίου, μερικοί καταληψίες της γειτονιάς, πήραν την απόφαση να οργανωθούν. Το 2010, δημιούργησαν την Κοινότητα Κατειλημμένων Προσφυγικών, έχοντας ως κύριο αποφασιστικό όργανο την Συνέλευση Κατειλημμένων Προσφυγικών. Σήμερα, το εγχείρημα έχει ως αποτέλεσμα μια γειτονιά ενοποιημένη, δεκάδες κατειλημμένα διαμερίσματα, αυτόνομες κοινοτικές δομές οι οποίες εξασφαλίζουν τις ανάγκες των κατοίκων της γειτονιάς, συνεχή παρουσία και συμμετοχή στους τοπικούς και διεθνιστικούς κοινωνικούς ταξικούς και πολιτικούς αγώνες.

Περισσότερο από οποιαδήποτε άλλη περίοδο τα Προσφυγικά κινδυνεύουν. Μαζί με τη ζωντανή παράδοση της κοινότητας, όπως αυτή αναπτύχθηκε μέσα από την ιστορία τους, κινδυνεύει και το φυσικό έδαφος που θα δοθεί βορά στις επιχειρήσεις είτε κρατικές είτε ιδιωτικές. Τα Προσφυγικά κινδυνεύουν τώρα περισσότερο από ποτέ, γιατί βρίσκεται σε εξέλιξη η λεγόμενη «Διπλή Ανάπλαση» με το γήπεδο του Παναθηναϊκού, γιατί η βία των οικονομικών ελίτ και των κρατών είναι απροκάλυπτη, γιατί η λύσσα τους για κέρδη κι άλλα κέρδη είναι ανελέητη, γιατί με τον μανδύα του εξευγενισμού και της ανάπλασης, καταβροχθίζουν εκτάσεις γης, παραλίες, πάρκα, λόφους, σπίτια.

Βλέπουμε ότι λεηλατούν οτιδήποτε που μπορεί να τους αποφέρει κέρδη κι επιτίθενται σε οτιδήποτε μπορεί να αντισταθεί στα σχέδιά τους – σχεδόν όλες οι καταλήψεις και οι κοινωνικοί χώροι δέχονται επιθέσεις ή και έχουν εκκενωθεί. Δεν τρέφουμε καμία αυταπάτη ότι τα Προσφυγικά θα αποτελέσουν εξαίρεση στα σχέδια της κρατικής καταστολής.

Τα Προσφυγικά συνδυάζουν και τα δύο: Είναι γη για οικονομική εκμετάλλευση και είναι και κέντρο αγώνα που πρέπει να κατασταλεί. «Διπλή διάπραξη» δηλαδή.

Δεν θα είναι η πρώτη φορά που το κράτος επιτίθεται στη Κοινότητα των Προσφυγικών. Μια από τις πιο πρόσφατες επιθέσεις ήταν εκείνη στις 22 Νοέμβρη του 2022. Τις πρώτες πρωινές ώρες κάθε είδους αστυνομικές δυνάμεις, εισέβαλαν στην κατειλημμένη γειτονιά των Προσφυγικών Λ. Αλεξάνδρας και απήγαγαν -και εκ τότε κρατούν υπό αιχμαλωσια- τον σύντροφο μας Κώστα Δημαλεξη. Το απόγευμα της ίδιας μέρας ξεκίνησε η δεύτερη φάση της επιχείρησης με ευρείας κλίμακας επίθεση στην γειτονιά. Οι κάτοικοι της γειτονιάς μαζί με τον αλληλέγγυο κόσμο αντιστάθηκαν στις υπεράριθμες αστυνομικές δυνάμεις, αλλά οι δεκάδες μπάτσοι κατάφεραν να εισβάλλουν στο 6ο μπλοκ. Αποτέλεσμα της επιχείρησης ήταν ο τραυματισμός 7 μπάτσων και η σύλληψη 79 υπερασπιστών και υπερασπιστριών της γειτονιάς.

 Το κράτος σκληραίνει ολοένα τη στάση του απέναντι στους αγωνιστές και τις αγωνίστριες, εφαρμόζοντας ήδη στους πολιτικούς κρατούμενους αυτό που πρόκειται να εφαρμόσει μελλοντικά σε όλα τα κοινωνικά κομμάτια που αντιστέκονται. Αποτελεί ένα κράτος επικίνδυνο για όλη την κοινωνία η οποία θα αναγκαστεί αργά ή γρήγορα να αυτο-προστατευεί από αυτό, οργανώνοντας με ταξική και κοινωνική ενότητα και προοπτική την κοινωνική αυτοάμυνα απέναντι στην επέλαση του σύγχρονου φασισμού με δημοκρατικό μανδύα που εξαπλώνεται παγκόσμια.

Σε αυτή τη βάση καλούμε αλληλέγγυο κόσμο να βοηθήσει στην οχύρωση της γειτονιάς, με υλικούς όρους ώστε η αυτοπροστασία και αυτοάμυνα της κοινότητας να αναβαθμιστεί. Πιο συγκεκριμένα καλούμε:

• Κόσμο με τεχνικές γνώσεις, να βοηθήσει τη κοινότητα να προστατέψει το έδαφος της, στηρίζοντας την Τεχνική Δομή στο έργο οχύρωσης της γειτονιάς.

• Συντρόφους με τέτοιες γνώσεις να τις μεταδώσουν στην κοινότητα μέσω της καθημερινής δουλειάς αλλά και μέσω προγραμματισμένων workshops με όρους συλλογικής εμπειρίας. Σκοπός η κοινή δουλειά και κοινή ζύμωση, γιατί μέσα από την πρακτική υπεράσπισης των απελευθερωμένων χώρων ζυμωνόμαστε πρακτικά, πολιτικά και ιδεολογικά.

• Σε μάζεμα δομικών υλικών και εργαλείων οικοδομής και τεχνικών εργασιών.

• Σε φιλοξενία εντός της κοινότητας με βραχυχρόνιο ή μακροχρόνιο χαρακτήρα, για την θωράκιση της γειτονιάς με αλληλέγγυο κόσμο, συμμετέχοντας στο πρόγραμμα της γειτονιάς των Κατειλημμένων Προσφυγικών ως ένα οργανικό και ενεργό κομμάτι του αγώνα που δίνεται καθημερινά.

Ζητάμε από τον κόσμο που αντιλαμβάνεται την ζωτική σημασία της υπεράσπισης των απελευθερωμένων εδαφών αγώνα να ανταποκριθεί στο κάλεσμα στο επίπεδο που μπορεί.

Ενισχύοντας και προστατεύοντας την Κοινότητα των Κατειλημμένων Προσφυγικών ενισχύεται το ριζοσπαστικό κίνημα. Δεν αντιλαμβανόμαστε τους χώρους μας με όρους κατακτημένης ιδιοκτησίας ούτε ως ανεξάρτητους από το κοινωνικό σύνολο αλλά ως δομές του κινήματος. Χρέος του κινήματος και της κοινωνίας συνολικότερα είναι να μην αφήσει τα τελευταία εδάφη που στέκονται απέναντι στη καταστολή, να πέσουν στα χέρια του κράτους και του κεφαλαίου.

ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΜΕ ΤΟΥΣ ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΜΕΝΟΥΣ ΧΩΡΟΥΣ ΑΓΩΝΑ

ΟΥΤΕ ΣΠΙΘΑΜΗ ΓΗΣ ΣΕ ΚΡΑΤΟΣ, ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΚΑΙ ΦΑΣΙΣΤΕΣ

ΝΑ ΟΡΓΑΝΩΣΟΥΜΕ ΤΙΣ ΑΝΤΙΣΤΑΣΕΙΣ ΜΑΣ ΝΑ ΥΠΕΡΑΣΠΙΣΤΟΥΜΕ ΤΟΥΣ ΧΩΡΟΥΣ ΜΑΣ

Η ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΤΟ ΟΠΛΟ ΤΩΝ ΛΑΩΝ ΠΟΛΕΜΟ ΣΤΟ ΠΟΛΕΜΟ ΤΩΝ ΑΦΕΝΤΙΚΩΝ

Συνέλευση Κατειλημμένων Προσφυγικών

---

CALL FOR THE BARRICATION AND SELF-DEFENCE OF THE COMMUNITY OF SQUATTED PROSFYGIKA

The Community of Squatted Prosfygika is a horizontal self-organized social-political project of grassroots struggle. It embraces tools of the broader radical movement. Some of the key characteristics of the project as a whole are the communal ownership of resources, structures and infrastructure, collective responsibility – commitment as well as openness. It is a counter-proposal for life in the world of oppression and domination.

Historically, the Prosfygika neighbourhood has been a thorn in the skin of the state apparatus. They were built in 1933 to host a large number of refugees from Asia Minor after the Asia Minor disaster. Later in their history they were a refuge for the antifascist partisans who used them in 1944 as a base against the Greek and British state army. Today, it is one of the largest building complexes in the centre of Athens, which has not surrendered to the gentrification and exploitation of the big business and the state.

Within this social and spatial framework, some squatters in the neighbourhood took the decision to organise themselves. In 2010, they created the Community of Squatted Prosfygika, with the Assembly of Squatted Prosfygika as its main decision-making body. Today the project has resulted in a unified neighborhood, dozens of occupied apartments, autonomous community structures that ensure the needs of the people of the neighborhood, a continuous presence and participation in local and international class and political struggles.

More than in any other period, Prosfygika in danger. Along with the vibrant tradition of the community as it has developed through their history, the natural land that will be given over to businesses, whether state-owned or private, is at risk. Prosfygika are in danger now more than ever, because the so-called “Double Gentrification” with the Panathinaikos stadium is underway, because the violence of the economic elites and states is unveiled, because their rage for profits and more profits is merciless, because under the cloak of gentrification and development, they are devouring fields of land, beaches, parks, hills, houses.

We see them looting anything that can bring them profits and attacking anything that can resist their plans – almost all squats and social spaces are being attacked or evacuated. We are under no illusion that Prosfygika will be an exception to the state’s plans of repression.

Prosfygika combines both: it is land for economic exploitation and it is also a centre of struggle that must be repressed. A “double crime”.

It will not be the first time that the state has attacked the Community of Prosfygika. One of the most recent attacks was the one on 22 November 2022. In the early hours of the morning, police forces of all kinds entered the squatted neighborhood of Prosfygika on Alexandra Avenue and kidnapped – and have been holding captive ever since – our comrade Kostas Dimalexis. In the afternoon of the same day, the second phase of the operation began with a large-scale attack on the neighbourhood. The residents of the neighbourhood together with solidarians resisted the overwhelming police forces, but the dozens of cops managed to break into the 6th block. The result of the operation was the injury of 7 cops and the arrest of 79 neighborhood defenders.

The state is increasingly hardening its attitude towards militants, already applying to political prisoners what it is going to apply in the future to all social sectors that resist. It is a dangerous state for the whole of society, which will sooner or later be forced to defend itself from it, organising with class and social unity and perspective social selfdefence against the onslaught of modern fascism in a democratic cloak that is spreading worldwide.

On this basis, we call for solidarians to help fortify the neighborhood, in material terms, so that the self-protection and self-defense of the community can be upgraded.

More specifically we call for:

• People with technical knowledge, to help the community protect its territory, by supporting the Technical Structure in the work of barricading the neighborhood.

• Comrades with such knowledge to transmit it to the community through daily work and through planned workshops in terms of collective experience. The purpose is to work together and ferment together, because through the practice of defending the liberated spaces we bond practically, politically and ideologically.

• In the gathering of building materials and tools for construction and technical work.

• In hospitality within the community, of a short or long term nature, to shield the neighborhood with people in solidarity, participating in the Community’s program as an organic and active part of the struggle that is being fought every day.

We ask people who understand the vital importance of defending the liberated territories of struggle to respond to the call at the level they can.

By strengthening and protecting the Community of Squatted Prosfygika we strengthen the radical movement. We do not understand our spaces in terms of conquered property nor as independent of the social whole but as structures of the movement. It is a duty of the movement and society at large not to let the last territories that stand against repression fall into the hands of the state and capital.

SOLIDARITY WITH THE LIBERATED SPACES OF STRUGGLE

NOT AN INCH OF LAND TO THE STATE, CAPITAL AND FASCISTS

TO ORGANIZE OUR RESISTANCES TO DEFEND OUR SPACES

SOLIDARITY IS THE WEAPON OF THE PEOPLE WAR ON THE WAR OF THE BOSSES

Assembly of Squatted Prosfygika

όταν το καθεστώς εξαίρεσης θεσμοθετείται και γίνεται κανόνας δικαίου

Το παράδοξο της κυριαρχίας συνίσταται στο γεγονός ότι ο κυρίαρχος, βρίσκεται την ίδια στιγμή εντός και εκτός της έννομης τάξης. Έχοντας τη νόμιμη εξουσία να αναστέλλει την ισχύ του νόμου, τίθεται νομίμως εκτός του* .

Τι είναι όμως τελικά πιο επικίνδυνο για τον κυρίαρχο και τον νόμιμο νομοθέτη, η ρήξη με την ευνομούμενη κοινωνία που προκαλεί ο αυτόνομος, ή η έλξη που τελικά καταλήγει να της ασκεί.

Αν, πράγματι, κυρίαρχος είναι αυτός στον οποίο η έννομη τάξη αναγνωρίζει την εξουσία να κηρύσσει την κατάσταση εξαίρεσης και να αίρει, με αυτόν τον τρόπο, την ισχύ της τάξης, τότε ο ίδιος βρίσκεται έξω από την κανονικά ισχύουσα έννομη τάξη και ωστόσο ανήκει σ’ αυτήν, εφόσον είναι αρμόδιος για τη λήψη της απόφασης αν η ισχύς του συντάγματος μπορεί να ανασταλεί εξ ολοκλήρου.

Ο κυρίαρχος μέσω της κατάστασης εξαίρεσης «δημιουργεί και εγγυάται την κατάσταση», την οποία το δίκαιο χρειάζεται για τη δική του ισχύ.

Εδώ διαχωρίζεται η πολιτική απόφαση από τον κανόνα δικαίου και η εξουσία αποδεικνύει ότι για να δημιουργήσει δίκαιο δεν χρειάζεται να ‘χει δίκιο. Η εξαίρεση είναι πιο ενδιαφέρουσα από την κανονική περίπτωση. Το κανονικό δεν αποδεικνύει τίποτε, η εξαίρεση αποδεικνύει τα πάντα. Δεν επιβεβαιώνει απλώς τον κανόνα, παρά ο κανόνας ζει από την εξαίρεση και μόνο. Κι αν τελικά τα πλήθη έλκονται από την αυτονομία, οι νόμιμοι νομοθέτες και εκτελεστές της εξουσίας είναι αμείλικτοι απέναντί της.

Απέναντι στην αμφισβήτηση, η κυρίαρχη τάξη, αξιοποιεί μηχανισμούς πειθάρχησης και καταστολής με σκοπό την προστασία της εξουσίας της. Αυτό το διττό ρόλο εξυπηρετεί έτι περαιτέρω η μεταρρύθμιση του ποινικού δικαίου. Σε μια εποχή που οι δικτατορίες, -στις σύγχρονες δυτικές κοινωνίες τουλάχιστον, δεν επιβάλλονται με στρατιωτικές επεμβάσεις, αλλά με ρύθμιση και έλεγχο των λεπτομερειών της καθημερινής μας ζωής, η καταστολή των διαφωνούντων δεν στοχεύει στην εξουδετέρωση, τη σωματική τιμωρία και τη φυσική τους εξόντωση, αλλά πλέον αναπτύσσονται θεσμοί και μηχανισμοί που στοχεύουν στην πολιτική συνείδηση και ταυτότητα. Οι νεοφιλελεύθερες και αυταρχικές με ακροδεξιά στοιχεία κυβερνήσεις, αναπτύσσουν θεσμούς και μηχανισμούς που στοχεύουν  στην πρόληψη, το φόβο  και μετέπειτα την αναμόρφωση και μεταστροφή της συνείδησης του ατόμου, στην ενσωμάτωσή του στην οριζόμενη από το κράτος «κανονικότητα», στην κάμψη και υποδούλωση του ηθικού του˙ πλέον στόχος είναι το μυαλό και η εμπέδωση ότι το κάθε μορφής αντίσταση έχει δυσανάλογο με ό,τι ξέραμε ως τώρα κόστος.

Η επιχειρούμενη «μεταρρύθμιση» του Ποινικού Κώδικα και του Κώδικα Ποινικής Δικονομίας αποτελεί πολιτική επιλογή τιμώρησης και δίωξης πολιτικών αντιπάλων, εσωτερικών και εξωτερικών εχθρών, με την εισαγωγή διευρυμένης ποινικής ευθύνης και με σκοπό την κατασταλτική αντιμετώπιση της κοινωνικής αντίδρασης απέναντι στην επέλαση του πιο άγριου νεοφιλελεύθερου απολυταρχικού καθεστώτος μετά την μεταπολίτευση**.

Εργαλειοποιεί και εντείνει το δόγμα «Νόμος και Τάξη», ως συνέχεια της αυταρχικής πολιτικής της ΝΔ, που μεταξύ άλλων, επέβαλε το 2020 αντισυνταγματική απαγόρευση του δικαιώματος συνάθροισης (επικαλούμενη τον covid-19), νομοθέτησε την κατάργηση του πανεπιστημιακού ασύλου, τον περιορισμό των διαδηλώσεων, μετέτρεψε όλα τα camp σε κλειστά κέντρα επιβάλλοντας καθεστώς εξαίρεσης στα σώματα των μεταναστ(ρι)ών που κήρυξε «εθνικό κίνδυνο» εκείνες τις μέρες της εθνικιστικής έξαρσης στον Έβρο.

Αποτελεί μέρος μόνο της κλιμακούμενης επίθεσης στο κεκτημένο δίκαιο των από τα κάτω στην προσπάθεια τους να περιορίσουν τον απόλυτο λόγο της εξουσίας πάνω στους ανθρώπους ακόμα κι όταν αυτοί παρανομούν***.

Στην πρώτη θητεία της η κυβέρνηση της ΝΔ, πρόσθεσε στο αρ 187 ΠΚ περί εγκληματικής οργάνωσης, φωτογραφική για συλλογικότητες του κινήματος παράγραφο με σκοπό τη δίωξη κι εξόντωσή τους ως «συμμορίες με σκοπό την τέλεση πλημμελημάτων». Η τωρινή μεταρρύθμιση, πολλαπλασιάζει τον ήδη διογκωμένο πληθυσμό των κρατουμένων στις φυλακές, ενώ με δυσανάλογες και τιμωρητικές ποινές θέτει το επιθυμητό για την κυβέρνηση πλαίσιο μαζικών διώξεων και φυλακίσεων, που αφορούν το σύνολο των ενεργά πολιτικά υποκειμένων, τις συλλογικότητες, τα κέντρα αγώνα και τα κινήματα, αλλά και γενικότερα οποιονδήποτε αντιστέκεται στη λεηλασία κάθε ίχνους ζωής και ελευθερίας.

Βασικό χαρακτηριστικό του νέου νομοσχεδίου είναι η αυστηρή και εξοντωτική μεταχείριση ακόμη και για απλά πλημμεληματικού χαρακτήρα αδικήματα, με ταυτόχρονο περιορισμό της δυνατότητας αναστολής της ποινής, καθεστώς που έρχεται σε ευθεία σύγκρουση με μια παράδοση δεκαετιών του ποινικού συστήματος στο οποίο η αναστολή για τα πλημμελήματα ήταν ο κανόνας. Την ίδια στιγμή αυξάνονται τα ανώτατα όρια έκτισης ποινών και περιορίζονται ακόμη περισσότερο τα κριτήρια της αποφυλάκισης υπό όρους. Μια ακόμη θεμελιώδης αλλαγή είναι ο περιορισμός των πολυμελών συνθέσεων των δικαστηρίων με αποτέλεσμα η καταδίκη ή η αθώωση του κατηγορουμένου να είναι ατομική απόφαση ενός και μόνο δικαστικού λειτουργού, με συνεπακόλουθη διεύρυνση του περιθωρίου λαθεμένης δικαστικής κρίσης, αλλά και το συμβολισμό «ταχύτητας και συγκεντρωτισμού» ακόμα πιο εμφανή. Οι επιχειρούμενες αλλαγές εμπεδώνουν τη φυλακή ακόμα περισσότερο ως αποθήκη ζωών και χώρο «σωφρονισμού» αγωνιστών, την ίδια στιγμή που 24 από τα 34 καταστήματα κρίνονται υπερπλήρη****, ενώ παράλληλα οι αγροτικές φυλακές είναι άδειες. Εντείνουν τον ταξικό χαρακτήρα της «Δικαιοσύνης» στοχοποιώντας περαιτέρω τους ταξικά αποκλεισμένους, αφού πλέον θα είναι μεγάλο ρίσκο η εμφάνιση στο δικαστήριο ακόμα και με απλές κατηγορίες χωρίς συνήγορο υπεράσπισης (όπως συνέβαινε σε απλές δίκες), υπηρεσία μη προσβάσιμη στα πιο φτωχά στρώματα της κοινωνίας.

Την ίδια στιγμή επιχειρείται «η ελάφρυνση του φόρτου των αστυνομικών μαρτύρων» αφού, οι τελευταίοι απαλλάσσονται από την υποχρέωση να καταθέτουν στα δικαστήρια. Η νέα ρύθμιση έρχεται σε ευθεία σύγκρουση με βασικές γενικές αρχές του δικαίου όπως εκείνης της προφορικότητας της διαδικασίας, βάλλοντας το δικαίωμα του κατηγορουμένου σε μία δίκαιη δίκη και ταυτόχρονα συγκρούεται με υπερνομοθετικής ισχύος διατάξεις όπως της ΕΣΔΑ, αλλά και την πάγια νομολογία του ΕΔΔΑ, όπως και του Αρείου Πάγου, ο οποίος από το 1999 ρητά αναφέρει ότι απαγορεύεται η ανάγνωση καταθέσεων στο δικαστήριο, εκτός κι αν δικαιολογημένα κρίνεται ανέφικτη η κλήτευση και προσέλευση του μάρτυρα*****. Tα δικαιώματα αυτά παραβιάζονται ολοκληρωτικά στις περιπτώσεις που οι καταθέσεις αστυνομικών και προανακριτικών υπαλλήλων είναι αυτές που στοιχειοθετούν την κατηγορία στο σύνολό της, ειδικά για αδικήματα που αποδίδονται σε διαδηλωτές, χωρίς -όπως δείχνει η εμπειρία σε δικογραφίες και ακροατήρια- ουδεμία ουσιαστική εξατομίκευση των κατηγοριών ή αναγνώριση των δραστών. Η δικαστική πρακτική έχει δείξει ότι όταν οι μάρτυρες αστυνομικοί ειδικά συγκεκριμένων υπηρεσιών (ΥΜΕΤ,ΥΑΤ,ΔΡΑΣΗ) υποβάλλονται στη βάσανο της εξέτασής τους από την έδρα και τους συνηγόρους υπεράσπισης, συνήθως αδυνατούν πλήρως να υποστηρίξουν οποιαδήποτε κατηγορία, υποπίπτουν σε κραυγαλέες αντιφάσεις κι απλώς υπεραμύνονται των ενεργειών σύλληψης, με αποτέλεσμα την ανάδειξη των σαθρών κατηγορητηρίων και σωρεία αθωωτικών αποφάσεων.

Το νέο νομοθέτημα προβλέπει ακόμη την κατάργηση της ενδιάμεσης διαδικασίας των Δικαστικών Συμβουλίων –που κρίνουν την παραπομπή ή μη ενός κατηγορούμενου σε δίκη και με ποιες κατηγορίες– στο όνομα της επιτάχυνσης της Δικαιοσύνης. Η εκτίμηση του Δικαστικού Συμβουλίου με την έκδοση βουλεύματος αποτελεί βασικό ανάχωμα στην παραπομπή αθώων άδικα και αναίτια στο ακροατήριο, ειδικά με βαριές κακουργηματικές κατηγορίες για τις οποίες στο στάδιο της ανάκρισης δεν  έχουν προκύψει όχι αποδείξεις αλλά συχνά ούτε οι αναγκαίες ενδείξεις, αλλά και στην άνευ λόγου υπερφόρτωση των ποινικών δικαστηρίων, την οποία μάλιστα ευαγγελίζεται ο Υπουργός Δικαιοσύνης ότι θέλει με το εν λόγω νομοθέτημα να αντιμετωπίσει.

Το ποινικό δίκαιο με τις παραπάνω αλλαγές-τομές για τα μέχρι τώρα δεδομένα, μετατρέπεται σε ποινικό δίκαιο του Εχθρού-λαού, αφενός με την έννοια της ειδικής πρόληψης δηλαδή της καταστολής των κέντρων αγώνα, των κινημάτων, των αντιστεκόμενων μερών κι αφετέρου με την εμπέδωση του φόβου, της λεγόμενης γενικής πρόληψης προς τον νοικοκυραίο που όταν διαρρηχθεί η υπαρκτή συναίνεσή του προς την κυβέρνηση, δεν πρέπει να διανοηθεί να αντισταθεί σε όσα του επιφυλάσσουν. Πρέπει να παραμείνει πεισμένος, ειδάλλως φοβισμένος και πάντως ιεραρχών την ασφάλεια του ίδιου και της οικογένειάς του, και οπωσδήποτε μακριά από κάθε «ουτοπική σκέψη».

Απέναντι στο κρατικό μονοπώλιο της βίας θεσμοθετημένης ή μη φτιάχνουμε τις δικές μας αντιστάσεις, τα δικά μας κέντρα αγώνα, δομές αλληλεγγύης, αυτόνομους απελευθερωμένους χώρους.

Ο νόμος που καταπατά ο αυτόνομος τον φέρνει σε ρήξη με την κοινωνία, ο νόμος που φτιάχνει όμως τον συμφιλιώνει μαζί της.

Καλούμε στις συγκεντρώσεις ενάντια στο Νέο Ποινικό Κώδικα την Κυριακή 21/01, 13.00 στο Σύνταγμα και σε κάθε άλλη δράση/συγκέντρωση που θα καλεστεί το επόμενο διάστημα.

Καλούμε άτομα, συλλογικότητες και φορείς να συμμετάσχουν και να πλαισιώσουν το επόμενο διάστημα την σταθερή ανοιχτή συνέλευση για τον Νέο Ποινικό Κώδικα, κάθε Τετάρτη 18.30 στην ΑΣΟΕΕ, που καλέστηκε με πρωτοβουλία της Πλατφόρμας Συνομοσπονδιακής Ένωσης.

Επιτροπή για την Ανάδειξη και την Υπεράσπιση της Κοινότητας των Προσφυγικών και της Συλλογικής της Μνήμης

Καμπάνια #saveprosfygika
www.saveprosfygika.gr
Email:saveprosfygika@protonmail.com
Fb:Save Prosfygika
Insta:saveprosfygika

* Giorgio Agamben, Homo Sacer Kυρίαρχη εξουσία και γυμνή ζωή

**Αννυ Παπαρρούσου, ΕφΣυν, 17/1/2024, https://www.efsyn.gr/ellada/dikaiosyni/416251_roybikonas-dioxi- ideologias-me-oplo-toys-neoys-poinikoys-kodikes

*** Να μην δεχτούμε ως όρο ζωής τη φυλακή – Ενάντια στον νέο ποινικό κώδικα, Συνέλευση Αλληλεγγύης στους φυλακισμένους, φυγόδικους και διωκόμενους αγωνιστές, https://athens.indymedia.org/post/1628347/

**** Γιώργος Καρκανιας, ημερίδα της 18ης Δεκέμβρίου 2023 στον ΔΣΑ για τους νέους Ποινικούς Κώδικες, https://epda.gr/2023/12/20/petychimeni-i-imerida-anti-diavoyleysis-gia-toys-neoys-kodikes-reportaz-kai-video- me-oles-ti -eisigiseis/

***** Μαρίνα Δαλιάνη, ημερίδα της 18ης Δεκέμβρίου 2023 στον ΔΣΑ για τους νέους Ποινικούς Κώδικες, ο.π..

•ΣΥΜΠΕΡΙΦΟΡΑ ΩΣ ΕΞΩΤΕΡΙΚΟΣ ΠΑΡΑΤΗΡΗΤΗΣ ΣΕ ΠΕΡΙΣΤΑΤΙΚΑ ΕΠΕΜΒΑΣΗΣ/ΒΙΑΣ
Αν είσαι παρούσα/ών σε σύλληψη ή κακοποίηση τρίτου ατόμου:
➢ρώτα τα στοιχεία της/ου (αρκεί το ονοματεπώνυμο) ώστε να μπορείς να ενημερώσεις σχετικά με: 1) την ώρα, 2) τον τόπο και 3) τα περιστατικά του επεισοδίου
➢εάν έχεις τη δυνατότητα τράβηξε βίντεο το περιστατικό της σύλληψης (χωρίς να γίνεις αντιληπτή/ός αν γίνεται). Στείλε το σε κάποια/ον σε περίπτωση που προσαχθείς.
•ΠΕΡΙΠΤΩΣΗ ΕΞΑΚΡΙΒΩΣΗΣ ΣΤΟΙΧΕΙΩΝ
Μπορεί να σε σταματήσουν αστυνομικοί με στολή ή με πολιτικά, οπουδήποτε και να ζητήσουν να εξακριβώσουν τα στοιχεία σου.
Από τον αστυνομικό με πολιτικά, απαίτησε την επίδειξη ταυτότητας.
Κατόπιν επίδειξε ταυτότητα/άδεια παραμονής ή διαβατήριο. Από τη στιγμή που έχεις το σχετικό έγγραφο, δεν έχεις υποχρέωση να τον ακολουθήσεις στο τμήμα.
Η σωματική έρευνα είναι παράνομη (και της τσάντας) σε κάθε περίπτωση που κάποιος δε θεωρείται ύποπτος για διάπραξη αυτόφωρου κακουργήματος ή πλημμελήματος. Εάν ο αστυνομικός την επιβάλλει, απαίτησε να μάθεις τους λόγους καθώς και τα στοιχεία αυτού που τη διεξάγει.
Σε περίπτωση προσαγωγής στο Α.Τ., παρότι έχεις τα απαραίτητα έγγραφα, με, ιδανικά, ήρεμο τόνο:
➢Ζήτα να μάθεις την αιτία της προσαγωγής σου.
➢Δήλωσε στους αστυνομικούς ότι παρανομούν, παραβιάζουν τα δικαιώματα σου.
•ΠΕΡΙΠΤΩΣΗ ΣΥΛΛΗΨΗΣ
Α. ΚΑΤΑ ΤΗ ΣΥΛΛΗΨΗ και ΚΑΤΑ ΤΗ ΜΕΤΑΦΟΡΑ ΣΤΟ ΤΜΗΜΑ
Προσπάθησε να μην απαντάς στις προκλήσεις των αστυνομικών ➢ Απαίτησε 1) να μάθεις για ποιο συγκεκριμένα αδίκημα σε συλλαμβάνουν και 2) αρνήσου ότι διέπραξες την οποιαδήποτε παράνομη πράξη ➢ Φρόντισε να μην απαντήσεις σε καμία ερώτηση, ούτε καν να εμπλακείς σε κουβέντα. Οτιδήποτε πεις μπορεί να χρησιμοποιηθεί εναντίον σου ή εναντίον άλλων. Ενημέρωσε τις/τους άλλους συλληφθείσες/έντες για τα δικαιώματά τους, αν δεν τα γνωρίζουν.

• ΣΤΟ ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΟ ΤΜΗΜΑ ➢ Ζήτα να ενημερωθείς: 1) αν κατηγορείσαι για κάτι ή 2) αν πρόκειται για απλή προσαγωγή. Σε κάθε περίπτωση ΑΠΑΙΤΗΣΕ ΤΗΝ ΑΜΕΣΗ ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ με δικηγόρο.

➢ Στην περίπτωση της προσαγωγής, πίεσε για την άμεση απελευθέρωσή σου, επαναλαμβάνοντας πως κρατείσαι παράνομα

➢ Σε περίπτωση σύλληψης και απαγγελίας κατηγοριών, κεντρικό ζήτημα είναι η σιωπή απέναντι σε οποιαδήποτε προσπάθεια των αστυνομικών να σε προσεγγίσουν. Δεν απαντάς σε άλλες ερωτήσεις, πέραν των στοιχείων ταυτότητας (π.χ. ούτε καν αν έχεις αδέλφια, πού εργάζεσαι κλπ.) και μέχρι να έρθει δικηγόρος ΔΕΝ ΥΠΟΓΡΑΦΕΙΣ τίποτα παρά μόνο αρνείσαι τις κατηγορίες.

➢ Αρνήσου να απολογηθείς προανακριτικά ΧΩΡΙΣ ΔΙΚΗΓΟΡΟ. Σε κάθε περίπτωση γνωστοποιείς πως οτιδήποτε έχεις να πεις θα το πεις στον εισαγγελέα και το δικαστήριο. Η αστυνομία οφείλει να σε οδηγήσει το συντομότερο δυνατό στον εισαγγελέα, σε κάθε περίπτωση εντός 24 ωρών από τη σύλληψη (αν είναι Σάββατο, τη Δευτέρα). Αν παρέλθει το 24ωρο, απαίτησε να αφεθείς ελεύθερη/ος, ακόμη και αν σου έχουν αποδοθεί κατηγορίες.
Βασικά δικαιώματα στο αστυνομικό τμήμα:
➢Έχεις δικαίωμα να ζητήσεις το έντυπο με τα δικαιώματά σου στη μητρική σου γλώσσα
➢Έχεις δικαίωμα να κάνεις ένα επιτυχημένο τηλεφώνημα
Επειδή στην πράξη το δικαίωμα αυτό καταστρατηγείται από την αστυνομία, απαίτησε επίμονα την άμεση τηλεφωνική επικοινωνία με δικηγόρο
➢Μπορούν να σου αφαιρέσουν όλα τα κινητά αντικείμενα (π.χ. ρολόι, κινητό, χρήματα, κλειδιά και τα κορδόνια). Έχεις δικαίωμα να απαιτήσεις τη σύνταξη σχετικού καταλόγου
➢Παράδωσε το κινητό μόνο αφού αφαιρέσεις την κάρτα και σε κάθε περίπτωση απενεργοποίησέ το
➢Αν είσαι γυναίκα, απαίτησε να σου γίνει σωματική έρευνα από γυναίκα αστυνομικό.
Παρουσία προσώπου άλλου από αυτού που διενεργεί τη σωματική έρευνα είναι παράνομη.
➢Αν έχεις τραυματιστεί, απαίτησε: 1) την άμεση μεταφορά σου σε νοσοκομείο, ακόμη και στην περίπτωση φαινομενικά ελαφρού τραυματισμού, 2) να σε παραπέμψουν σε ιατροδικαστή για εξέταση (σου δίνουν ένα έγγραφο παραπομπής)
Δακτυλικά Αποτυπώματα:
➢Η άρνηση δακτυλικών είναι ατομικό δικαίωμα και πολιτική επιλογή. Προστίθεται η κατηγορία της απείθειας (ποινή έως 6 μήνες). Μερικές φορές το δικαστήριο απαλλάσσει από την κατηγορία, άλλες όχι. Αν έχεις δώσει έστω και 1 φορά αποτυπώματα, υπάρχουν στο αρχείο της ασφάλειας. Αν δώσεις αποτυπώματα, υπάρχει ο κίνδυνος να συνδεθείς με άλλες πράξεις παρελθοντικές ή μελλοντικές ανεξάρτητα με την εμπλοκή σου.
Πράξεις των κρατικών οργάνων που παραβιάζουν την σωματική ακεραιότητα και αξιοπρέπεια (ξυλοδαρμοί, ξεγυμνώματα κοκ.), είναι και πρέπει να αντιμετωπίζονται ως βασανιστήρια.
•Μετά την πρώτη επικοινωνία με δικηγόρους, καθίσταται εφικτή η διαρκής και άμεση επικοινωνία που χρειάζεται για να οργανωθούν τα επόμενα βήματα
Η πολιτική υπεροχή είναι του κινήματος, τα παραπάνω είναι απλά διαδικαστικές/νομικοτεχνικές πληροφορίες αντιμετώπισης του κατασταλτικού μηχανισμού της αστυνομίας.

Επιτροπή για την ανάδειξη και την υπεράσπιση
της Κοινότητας των Προσφυγικών και της συλλογικής της μνήμης

Καμπάνια #saveprosfygika
www.saveprosfygika.gr
Εmail:saveprosfygika@protonmail.com
Fb:Save Prosfygika
Insta:saveprosfygika

Το παράδοξο της κυριαρχίας συνίσταται στο γεγονός ότι ο κυρίαρχος, βρίσκεται την ίδια στιγμή εντός και εκτός της έννομης τάξης. Έχοντας τη νόμιμη εξουσία να αναστέλλει την ισχύ του νόμου, τίθεται νομίμως εκτός του.
Giorgio Agamben

Τα τελευταία χρόνια, περιστατικά επιθέσεων εναντίον κέντρων αγώνα αλλά και γενικότερα εναντίον οποιουδήποτε αντιστέκεται στη λεηλασία κάθε ίχνους ζωής και ελευθερίας είναι σχεδόν καθημερινά, ξεπερνώντας ακόμη και τα πιο δυστοπικά σενάρια. Η Κοινότητα των Κατειλημμένων Προσφυγικών της Λ. Αλεξάνδρας, σημείο αναφοράς για τον αυτοοργανωμένο και κοινοτικό τρόπο ζωής και σημαντικό κέντρο αντίστασης και αγώνα, δέχεται έναν συστηματικό και συνεχώς κλιμακούμενο πόλεμο από το κράτος.
Είναι απαραίτητο και επιτακτικό να γίνουν γνωστές αυτές οι παράνομες, αντισυνταγματικές, αυταρχικές και βίαιες πρακτικές. Δεν μπορεί να γίνονται ανεκτές και να κανονικοποιούνται τέτοιες κρατικές πρακτικές, οι οποίες καταστρατηγούν τους ίδιους τους κρατικούς και διακρατικούς θεσμούς, καθώς επίσης και τα δικαιώματα που με θυσίες κατέκτησαν οι λαοί, οι κοινωνίες και τα κινήματα.
Ακολουθούν μερικές από τις παράνομες και αντισυνταγματικές πρακτικές που χρησιμοποιεί το καθεστώς εναντίον της Κοινότητας των Κατειλημμένων Προσφυγικών –και όχι μόνο- την τελευταία περίοδο:
 Παράνομες προσαγωγές και συλλήψεις
Οι παράνομες προσαγωγές μελών της Κοινότητας πέριξ της γειτονιάς -και όχι μόνο- για δήθεν εξακρίβωση στοιχείων , χωρίς να συντρέχει κανένας απολύτως από τους προβλεπόμενους από το νόμο λόγους, καθώς γίνεται πάντα επίδειξη της αστυνομικής ταυτότητας, είναι συστηματικές και διαρκώς αυξανόμενες.
Παράλληλα, η κράτηση των προσαχθέντων για τη δήθεν εξακρίβωση στοιχείων ξεπερνάει παρασάγγας (7-10 ώρες) το κατά το νόμο προβλεπόμενο χρονικό διάστημα, το οποίο οφείλει να είναι το απολύτως αναγκαίο για τον σκοπό για τον οποίο έγινε η προσαγωγή.
Αναφέρουμε ενδεικτικά σωρεία άλλων παραβάσεων και παρανομιών κατά τη διαδικασία, όπως η άρνηση άμεσης επικοινωνίας του/της προσαχθέντ@ ή συλληφθέντ@ με δικηγόρο, η διενέργεια προανακριτικών πράξεων σε βαριά τραυματισμέν@ συλληφθέντ@ μέσα στα νοσοκομεία, η αδικαιολόγητη καθυστέρηση (έως και 10 ώρες) της σύνταξης της έκθεσης σύλληψης σε περίπτωση συλλήψεων κ.λπ.
 Μαζικές παράνομες προσαγωγές πριν από εκδηλώσεις, συγκεντρώσεις και πορείες
Η αστυνομική πρακτική των προληπτικών προσαγωγών πριν από διαδηλώσεις, εντείνεται το τελευταίο διάστημα, σε μια προσπάθεια άμεσης καταστολής της μαζικοποίησής τους. Δεκάδες άτομα ακινητοποιούνται σε χώρους κοντά στα σημεία συγκέντρωσης παρ’ ότι φέρουν ταυτότητα, οδηγούνται παράνομα στο αστυνομικό τμήμα, όπου κρατούνται παράνομα για τόσο χρόνο ώστε να μην μπορέσουν
να συμμετάσχουν στην διαδήλωση, πρακτική ευθείας παραβίασης, μεταξύ άλλων, του Συνταγματικά κατοχυρωμένου δικαιώματος του συνέρχεσθαι.
Συγκεκριμένα, οι επαναλαμβανόμενες παράνομες προληπτικές προσαγωγές μελών τη Κοινότητας των Προσφυγικών σε κομβικές ημερομηνίες, δεν μπορεί παρά να χαρακτηριστεί ως διακριτική μεταχείριση και πολιτική στοχοποίηση της κοινότητας και προϊόν αυθαιρεσίας και πρακτική πολιτικής κατασταλτικής επίθεσης.
 Παρακολουθήσεις, κάμερες και drones
Το τελευταίο διάστημα οι παρακολουθήσεις της γειτονιάς και των κατοίκων από το κράτος με διάφορα μέσα επιτήρησης αποτελεί καθημερινό φαινόμενο. Drones πετούν πάνω από τον χώρο της γειτονιάς των Προσφυγικών, ενώ πολύ συχνά η κάμερα κυκλοφορίας της Λ. Αλεξάνδρας στρέφεται τόσο στο κοινωνικό κέντρο της κοινότητας όσο και στα σπίτια μελών της.
Στα πλαίσια της αστικής νομιμότητας, τα συστήματα επιτήρησης, θα πρέπει να λειτουργούν σύμφωνα με το οικείο νομοθετικό πλαίσιο. Το οικείο Προεδρικό Διάταγμα προβλέπει ότι η εγκατάσταση και λειτουργία συστημάτων επιτήρησης πρέπει να περιορίζεται στον συγκεκριμένο χώρο, για τον οποίο κρίνεται απαραίτητη η επιτήρηση και δεν μπορεί να επεκτείνεται σε ευρύτερη περιοχή. Οι στραμμένες κάμερες στα παράθυρα και τις πόρτες των Προσφυγικών και οι πρακτικές παρακολούθησης του καθεστώτος της δυτικής μετά-δημοκρατίας του δόγματος νόμος κ τάξη, αποτελούν μία ακόμη ξεκάθαρη παραβίαση του νομοθετικού πλαισίου, κανονικοποιώντας το καθεστώς εξαίρεσής τους από τη νομιμότητα.
 Η κατασκευασμένη υπόθεση του Κώστα Δημαλέξη και η ομόφωνη αθώωσή του από τον α’ βαθμό
Τον Νοέμβριο του 2022 ο αναρχικός και μέλος της κοινότητας Κώστας Δημαλέξης απήχθη από την κρατική ασφάλεια μέσα από τη γειτονιά των Προσφυγικών. Το μεγαλύτερο μέρος του στημένου από την ασφάλεια κατηγορητηρίου, που εξέθεσε τον δικαστικό μηχανισμό σε όλα τα στάδια ελέγχου, επιβεβαίωσης και υπαγωγής των στοιχείων που συνιστούσαν τη σαθρή δικογραφία, άρχισε να καταπίπτει πανηγυρικά ήδη από το στάδιο του παραπεμπτικού βουλεύματος. Τελικά, και μετά από ένα χρόνο προσωρινής κράτησης ενός νέου ανθρώπου που προφυλακίστηκε για τις ιδέες και την πολιτική του δράση, η υπόθεση κατέρρευσε με κρότο ενώπιον του Τριμελούς Εφετείου Κακουργημάτων όπου απαλλάχθηκε ήδη πρωτοδίκως από όλες τις κακουργηματικές κατηγορίες.
Σημειωτέον ότι τη απαγωγή και σύλληψη του από τη γειτονιά ακολούθησε ένα όργιο καταστολής, με αποτέλεσμα να συλληφθούν 79 άτομα που υπερασπίστηκαν την κοινότητα. Σύσσωμη η γειτονιά απάντησε οργανωμένα στην επίθεση υπερασπιζόμενη έμπρακτα τον απελευθερωμένο της χώρο.
 Η σύλληψη τεσσάρων μελών των Προσφυγικών μετά την πορεία της 1ης Νοέμβρη και η απόπειρα εξίσωσής τους με τους φασίστες
Μετά την ολοκλήρωση της αντιφασιστικής συγκέντρωσης την 1η Νοεμβρίου, τέσσερα μέλη της Κοινότητας των Προσφυγικών συνελήφθησαν στο Σταθμαρχείο του ΗΣΑΠ στο Μοναστηράκι, ενώ προσπαθούσαν να συνδράμουν συντρόφισσα που υπέστη σοβαρό τραυματισμό από ομάδα φασιστών. Αρχικά αποδόθηκαν σε όλες ανυπόστατες κατηγορίες πλημμεληματικού χαρακτήρα. Εν συνεχεία, συνενώθηκαν οι δικογραφίες με τους κατηγορούμενους φασίστες και τους απαγγέλθηκαν
κακουργήματα. Ουσιαστικά, αντιφασίστες και άτομα που έσπευσαν να βοηθήσουν τραυματίες, βρέθηκαν αντιμέτωπα με βαριές κατηγορίες κακουργηματικού χαρακτήρα.
Η μεγιστοποίηση των κατηγοριών και η εξίσωση των επιτιθέμενων με τους αποδέκτες της επίθεσης, η πολιτική στοχοποίηση και απαξίωση των αντιφασιστών/στριών εξισώνοντάς τους με ακροδεξιούς εγκληματίες συνιστούν ακόμη μια άμεση πολιτική επίθεση κατά της Κοινότητας των Κατειλημμένων Προσφυγικών, συνθήκη που είναι πλέον καθεστώς για όποιον αντιστέκεται. Παράλληλα είναι μία πρακτική του κράτους να εξοντώσει οικονομικά όποι@ αντιστέκεται.
Είναι λοιπόν φανερό ότι η ακραία και κλιμακούμενη επιθετική συμπεριφορά του καθεστώτος Μητσοτάκη κινείται έξω από κάθε πλαίσιο της αστικής δημοκρατίας και του φιλελεύθερου δικαιικού συστήματος που ευαγγελίζονται. Η αγωνία του καθεστώτος απέναντι στις κοινωνικές αντιστάσεις, το αναγκάζει να χρησιμοποιεί μεθόδους δικτατορικών καθεστώτων.
Για όλους λοιπόν τους λόγους αυτούς, όσο γράφεται το κείμενο αυτό ετοιμάζουμε νομικές ενέργειες σε μια κίνηση αντεπίθεσης και νομικής πλαισίωσης της πολιτικής μας δράσης.
Στη θέση μας και ακόμη χειρότερα βρίσκεται όλη η ελλαδική κοινωνία που βιώνει καθεστώς πολιτειακής εκτροπής. Οφείλουμε να σηκώσουμε την ευθύνη και το κόστος της ανατροπής αυτής της σύγχρονης δικτατορίας που μας γύρνα 300 χρόνια πίσω, σε ένα κόσμο νεοφεουδαρχίας και παγκόσμιας δυστοπίας. Για εμάς. Για όσους έχουν θυσιαστεί για εμάς. Για τα παιδιά του τώρα και του μέλλοντος.

Η κρατική βία και τρομοκρατία δεν μας τρομάζει!
Η μόνη ανάπλαση που πετυχαίνουν είναι αυτή των σπλάχνων μας. Τα αρπακτικά της εξουσίας θα μένουν νηστικά όσο η φλόγα είναι αναμμένη!

Επιτροπή για την ανάδειξη και την υπεράσπιση της Κοινότητας των Προσφυγικών και της συλλογικής της μνήμης

Καμπάνια #saveprosfygika
www.saveprosfygika.gr
email: saveprosfygika@protonmail.com
Fb:Save Prosfygika
Insta:saveprosfygika

Η Κοινότητα των Κατειλημμένων Προσφυγικών εδώ και 13 χρόνια συγκροτεί ένα κέντρο αγώνα ανάμεσα σε δύο πυλώνες της κατασταλτικής πολιτικής (την Γενική Αστυνομική Διεύθυνση Αττικής και το Εφετείο Αθηνών) και αποτελεί διαχρονικά αγκάθι στα σχέδια κράτους και κεφαλαίου. Μία γειτονία αυτοοργανωμένη, γεμάτη ζωή, μεταμορφωμένη στη μεγαλύτερη κοινότητα (χωρικά και αριθμητικά) της Ελλάδας, με δομές που απαντούν στις ανάγκες της, με όρους συλλογικούς και κοινής χρήσης. Η συγκρότηση αυτοοργανωμένων δομών αποτελεί επαναστατική διαδικασία και πραγματική αντιπρόταση για την οργάνωση της κοινωνίας και της ζωής έξω από το κράτος και τον καπιταλισμό.

Ιστορικά, τόσο η γειτονιά των Προσφυγικών όσο και η κοινότητά της, έχουν παίξει κομβικό ρόλο στους κοινωνικούς και ταξικούς αγώνες της κάθε εποχής. Τα παραπάνω σε συνδυασμό με την γεωγραφική της θέση στο αστικό κέντρο της Αθήνας και σε έναν από τους κεντρικότερους της δρόμους – μια περιοχή φιλέτο δηλαδή, για τις διάφορες μπίζνες και φαντασιώσεις του κάθε παρατρεχάμενου αστού που ονειρεύεται εμπορικά κέντρα στη θέση της αυτοοργάνωσης – την καθιστούν κύριο στόχο κυβέρνησης και εταιριών.

Από τη συγκρότησή της, η κοινότητα έχει δεχθεί πολλαπλές κατασταλτικές επιθέσεις, μικρότερης ή μεγαλύτερης κλίμακας. Χαρακτηριστικά παραδείγματα αποτελούν το 2016 όταν κατά τη δίκη της ΧΑ, μετά από πολύμηνη πολιορκία της γειτονιάς από την ΕΛΑΣ, δυνάμεις φασιστών σε άριστη συνεργασία και συντονισμό με δυνάμεις της Ελληνικής Αστυνομίας, επιχείρησαν να εισβάλουν στην γειτονιά με αποτέλεσμα διήμερη μάχη. Τρία χρόνια αργότερα στις 9/11 του 2019 η Αντιτρομοκρατική εισέβαλλε στα σπίτια συντρόφων/ισσών απαγάγωντας μέλη της κοινότητας και κρατόντας τα για ώρες ενω ταυτόχρονα η ΕΛΑΣ έδωσε άλλο ενα σοού μεσα στη γειτονιά με την επιδεικτικότατη παρουσία της. Πιο πρόσφατα, στις 22/11/2022 κάθε λογής αστυνομικές δυνάμεις εισέβαλαν στη γειτονιά και απήγαγαν τον σύντροφό μας Κώστα Δημαλέξη μέσα από το σπίτι του με ψευδείς κατηγορίες και παραλογισμούς περί αρχηγού τρομοκρατικής οργάνωσης. Λίγες ώρες μετά, προχώρησαν σε ευρείας κλίμακας επιχείρηση, συλλαμβάνοντας 79 υπερασπιστές της γειτονιάς. Στις 20/11/2023 ο σύντροφος αθωώνεται ομόφωνα και πανηγυρικά, μετά από έναν χρόνο κράτησης.

Τους τελευταίους μήνες οι μπάτσοι επιχειρούν ξανά να πάρουν χώρο στην κατειλημμένη γειτονιά, επιχειρούν να νομιμοποιήσουν την παρουσία τους εντός και πέριξ αυτής, τόσο με την φυσική τους παρουσία όσο και με τα μέσα παρακολούθησης που διαθέτουν. Αμέτρητες φορές βλέπουμε την κάμερα κυκλοφορίας της Λ. Αλεξάνδρας να στρέφεται τόσο στο κοινωνικό κέντρο της κοινότητας όσο και στα σπίτια συντρόφων/ισσών. Αμέτρητες φορές βλέπουμε επίσης drones να πετούν πάνω από την γειτονιά είτε διακριτικά είτε προκλητικά, σε απόσταση αναπνοής από τις ταράτσες μας. Ταυτόχρονα προσπαθούν να επιβάλουν τη φυσική τους παρουσία εντός του κατειλημμένου εδάφους με στόχο να σπείρουν ένα κλίμα τρόμου έξω από τις πόρτες των σπιτιών μας. Έχει αναγνωριστεί από όλο τον κόσμο της γειτονιάς μια μεθοδική επιχείρηση κανονικοποίησης της συνεχούς επιτήρησης μας. Με το ίδιο μοτίβο η συμμορία της ΕΛΑΣ έρχεται άλλοτε διακριτικά και άλλοτε επιδεικτικά και προβοκατόρικα να καλλιεργήσει μια συνθήκη νομιμοποίησης της διέλευσής της από τους δρόμους της γειτονιάς. Τζιπ της ΟΠΚΕ κατεβαίνουν τον δρόμο αργά με ανοιχτούς φακούς ψάχνοντας τα στενά μας και όταν ρωτιούνται από συντρόφια τι γυρεύουν εδώ εκείνοι απαντούν με κακοφτιαγμένες ασυναρτησίες. Ομάδες των ΔΕΛΤΑ γκαζώνουν κάτω από τα σπίτια μας βραδινές ώρες, όταν όμως έρχονται αντιμέτωποι με τα αντανακλαστικά της γειτονιάς, αποχωρούν εσπευσμένα. Άλλες φορές επιλέγουν πιο διακριτικές μεθόδους, αφού πολλές φορές έχουμε εντοπίσει ασφαλίτες σε αμάξια μέσα στη γειτονιά να μας παρακολουθούν και να μας καταγράφουν με κάμερες. Άλλη μια μέθοδος αποπειρας τρομοκράτησης αποτελούν οι επαναλαμβανόμενες προληπτικές προσαγωγές σε κομβικές ημερομηνίες, όπως ήταν τα Τέμπη, αλλά και οι επετειακές ημερομηνίες της 6ης Δεκέμβρη , 17ης Νοέμβρη ή της Αντιφασιστικής Ημέρας Μνήμης της δολοφονίας του Παύλου Φύσσα όταν προσήγαγαν συντρόφους με το που αυτοί πάτησαν το πόδι τους εκτός γειτονιάς. Αποτέλεσμα των ενεργειών τους ήταν η διατάραξη της κανονικότητας που θέλουν να επιβάλουν, με κόσμο της γειτονιάς να βγαίνει στους δρόμους έτοιμος να αντιμετωπίσει οποιαδήποτε άλλη ενδεχόμενη κατασταλτική επίθεση. Ακόμη και δίχως πρόφαση, σε μέρες όπου δεν υπάρχουν κινητοποιήσεις, οι μπάτσοι προσάγουν ή παρακολουθούν συντρόφια στα πέριξ της γειτονιάς, και συχνό φαινόμενο είναι η συνοδεία μελών της κοινότητας μας από ασφαλίτες, τόσο σε απλές καθημερινές κοινωνικές διαδικασίες, όσο και σε πολιτικές.

Παρόλες τις προσπάθειες τους, η εγκληματική οργάνωση της ΕΛΑΣ, η κυβέρνηση και οι επίδοξοι ιδιοκτήτες της γειτονιάς δεν μας τρομοκρατούν. Η κοινότητά μας ήταν, είναι και θα είναι μια κοινότητα αγώνα και αντίστασης. Με όπλο μας την αλληλεγγύη και την αυτοοργάνωση στεκόμαστε απέναντι στις κατασταλτικές τους πολιτικές. Κράτος, κυβέρνηση και καπιταλιστές μπορούν να συνεχίσουν να ονειρεύονται μια γειτονιά εξευγενισμένη, αποξενωμένη και αποστειρωμένη, αλλά τα Προσφυγικά θα παραμείνουν μια κοινότητα φτωχών, εξεγερμένων και αγωνιζόμενων. Η παρουσία της αστυνομίας δεν είναι ανεκτή και καθιστούμε ξεκάθαρο οτι δεν θα παραδώσουμε ούτε σπιθαμή γης σε κράτος, αφεντικά και εταιρίες.

Η ΑΛΗΛΛΕΓΓΥΗ ΤΟ ΟΠΛΟ ΜΑΣ

ΚΟΙΝΟΤΗΤΕΣ ΑΓΩΝΑ ΣΕ ΚΑΘΕ ΓΕΙΤΟΝΙΑ – ΚΑΤΩ ΤΑ ΧΕΡΙΑ ΑΠΟ ΤΑ ΠΡΟΣΦΥΓΙΚΑ

ΠΡΟΣΦΥΓΙΚΑ ΣΗΜΑΙΝΕΙ ΦΤΩΧΟΙ ΕΞΕΓΕΡΜΕΝΟΙ

Η ΓΕΙΤΟΝΙΑ ΘΑ ΜΕΙΝΕΙ ΣΤΑ ΧΕΡΙΑ ΤΩΝ ΦΤΩΧΩΝ – ΠΟΛΕΜΟ ΣΤΟΝ ΠΟΛΕΜΟ ΤΩΝ ΑΦΕΝΤΙΚΩΝ

ΑΝ ΔΕΝ ΑΝΤΙΣΤΑΘΟΥΜΕ Σ’ΟΛΕΣ ΤΙΣ ΓΕΙΤΟΝΙΕΣ ΟΙ ΠΟΛΕΙΣ ΜΑΣ ΘΑ ΓΙΝΟΥΝ ΜΟΝΤΕΡΝΕΣ ΦΥΛΑΚΕΣ

ΤΑΓΜΕΝΟΙ ΣΤΟΥΣ ΑΓΩΝΕΣ ΓΙΑ ΕΛΕΥΘΕΡΗ ΖΩΗ ΣΤΟΝ ΠΟΛΕΜΟ ΠΟΥ ΖΟΥΜΕ ΚΑΜΙΑ ΑΝΑΚΟΧΗ

Συνέλευση Κατειλημμένων Προσφυγικών

Υποστηρίξτε την καμπάνια οικονομικής ενίσχυσης της Κοινότητας των Κατειλημμένων Προσφυγικών στο firefund πατώντας στον σύνδεσμο:

https://www.firefund.net/internationalsolidarityforprosfygika

Υπάρχει μια έκτακτη ανάγκη για οικονομική στήριξη της κοινότητας των κατειλημμένων Προσφυγικών της Λεωφόρου Αλεξάνδρας, στην Αθήνα. Η παρούσα κατάσταση είναι άσχημη και θα αλλάξει προς το χειρότερο. Οι Ιμπεριαλιστικοί πόλεμοι, τα φασιστικά καθεστώτα και ο παγκόσμιος καπιταλισμός δυναμώνουν σε διάφορες περιοχές, εκατομμύρια άνθρωποι που βρίσκονται σε διαρκή κατάσταση μετακίνησης παγιδεύονται και σκοτώνονται από το ελληνικό και ευρωπαϊκό συνοριακό καθεστώς, η εκμετάλλευση των τοπίων και των φυσικών πόρων σπρώχνει την κλιματική καταστροφή. Αυτές οι δυνάμεις είναι οι ίδιες που καταπιέζουν και ποινικοποιούν όλους και όλα, για τα οποία αγωνιζόμαστε. Αυτή η κατάσταση οδηγεί στην ανάγκη της αυτοοργάνωσης και της κοινωνικής αυτοάμυνας για να χτίσουμε ένα έδαφος αντίστασης.

“Εδώ και πάνω από δέκα χρόνια, στα Προσφυγικά της λ. Αλεξάνδρας, η «Συνέλευση Κατειλημμένων Προσφυγικών» αποδεικνύει ότι η ύπαρξη μιας αυτο-οργανωμένης κοινότητας στο κέντρο μιας ευρωπαϊκής μεγαλούπολης είναι εφικτή, σηματοδοτώντας την ελπίδα για τις κοινωνίες του μέλλοντος. Ο αγώνας για τη σωτηρία της κοινότητας των Προσφυγικών είναι αγώνας για ελευθερία, ζωή και ανθρωπιά, που εμπνέει και δίνει δύναμη για τις συλλογικές διεκδικήσεις του μέλλοντος. Ενός μέλλοντος που θα βασίζεται στην αλληλεγγύη, την ελευθερία και τη συντροφικότητα.” (Κωνσταντίνος, μέλος της επιτροπής για την ανάδειξη και την υπεράσπιση της Κοινότητας των Προσφυγικών και της συλλογικής της μνήμης #saveprosfygika)

Θα παραμείνουμε εδώ και θα υπερασπιστούμε αυτό που είμαστε. Για αυτό χρειαζόμαστε τοπική και διεθνιστική αλληλεγγύη. Δίπλα στην ανταλλαγή εμπειριών, ανθρωπίνου δυναμικού και τη δημιουργία ευρύτερων δικτύων, μια από τις σημαντικότερες ανάγκες είναι η οικονομική υποστήριξη.

Για περισσότερες πληροφορίες σχετικά με την Κοινότητα των Κατειλημμένων Προσφυγικών και για την καμπάνια οικονομικής ενίσχυσης πατήστε στον σύνδεσμο:

https://www.firefund.net/internationalsolidarityforprosfygika

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΤΗΣ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗΣ ΚΑΤΕΙΛΗΜΜΕΝΩΝ ΠΡΟΣΦΥΓΙΚΩΝ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΝΕΔΡΑ ΤΩΝ ΦΑΣΙΣΤΩΝ ΣΤΟ ΜΟΝΑΣΤΗΡΑΚΙ ΚΑΙ ΤΗΝ ΣΥΓΚΡΟΥΣΗ ΜΑΖΙ ΤΟΥΣ

Η νίκη επί του φασισμού είναι υπόθεση όλων μας,

είναι υπόθεση του καθενός μας,

Είναι στο τέλος υπόθεση όλης της ανθρωπότητας…

Haukur Spark Hilmarsson

Μάρτυρας του Afrin

Στις 1/11/23, μέρα αντιφασιστικών συγκεντρώσεων ενάντια στο ναζιστικό πανευρωπαϊκό κάλεσμα, με αφορμή τα δέκα χρόνια από την εκτέλεση των δυο μελών της χ. αυγής, η Κοινότητα Κατειλημμένων Προσφυγικών, δήλωσε με δημόσιο κάλεσμα την παρουσία της και την συμμετοχή της στις αντιφασιστικές συγκεντρώσεις.

Μετά από την παρουσία μας στην περιοχή των αντιφασιστικών συγκεντρώσεων και πιο συγκεκριμένα στο σταθμό Πευκάκια, εκκίνησε η αποχώρησή μας. Το πρώτο σώμα σταμάτησε στον σταθμό πλατείας Βικτωρίας, όπου είχε αποφασιστεί από μέρη των αντιφασιστικών σχηματισμών να μεταφερθεί η συγκέντρωση. Οι υπόλοιποι από εμάς θα ερχόμασταν με τους επόμενους συρμούς. Πριν προλάβουμε να ανέβουμε στην πλατεία, είχαν ήδη ξεκινήσει συμπλοκές. Αναλάβαμε την περιφρούρηση της εισόδου του σταθμού, ώστε να προστατεύσουμε τον κόσμο που βρισκόταν μέσα και αποκρούσαμε τις επιθέσεις των ΔΡΑΣΗ που έσπασαν τον κόσμο της συγκέντρωσης. Παραμείναμε στο σημείο περιμένοντας περισσότερος κόσμος να έρθει με τον επόμενο συρμό, κάτι που τελικά δεν έγινε. Οι αστυνομικές δυνάμεις άρχισαν να αυξάνονται επικίνδυνα και επιτέθηκαν για δεύτερη φορά προς την είσοδο του σταθμού. Μαζί με τους εναπομείναντες πλέον συντρόφους και συντρόφισσες, ανεβήκαμε στον συρμό προς Πειραιά. Αυτό μας απέκοψε από το άλλο μισό της περιφρούρησής μας, το οποίο δεν κατάφερε να επανενωθεί μαζί μας.

Φτάνοντας στο σταθμό Ομονοίας μεγάλο κομμάτι κινηματικού κόσμου κατέβηκε. Αποφασίσαμε να συνεχίσουμε, μιας και θεωρήσαμε ότι δεν ήταν ασφαλές να βγούμε στην Ομόνοια με τον αμυντικό μας εξοπλισμό έκθετο και τις μηχανοκίνητες δυνάμεις ΔΙΑΣ και ΔΡΑΣΗ εν κινήσει, μετά τις συμπλοκές στη Βικτώρια. Σκοπός μας ήταν να κατευθυνθούμε προς το σταθμό Πετραλώνων, όπου θα διαλυόμασταν. Η περιφρούρησή μας δεν είχε εικόνα για τις συγκεντρώσεις φασιστών στο Μοναστηράκι, αλλά δεν σκοπεύαμε έτσι κι αλλιώς να κατέβουμε στο σταθμό αυτό, θεωρώντας ότι θα υπάρχει ισχυρή αστυνομική παρουσία. Την στιγμή εκείνη η περιφρούρησή μας, αριθμούσε 8 άτομα.

Όπως ενημερωθήκαμε αργότερα, στο Μοναστηράκι και στο Θησείο υπήρχε ήδη οργανωμένη ομάδα φασιστών, η οποία πραγματοποιούσε πογκρόμ σε μετανάστες μικροπωλητές. Την ίδια στιγμή, πάνω στην πλατεία Μοναστηρακίου καθώς και μέσα στους συρμούς, υπήρχαν διμοιρίες ΜΑΤ. Λίγο πριν φτάσουμε εκεί, οι φασίστες λογικά ενημερωμένοι, είτε από τους μπάτσους, οι οποίοι γνώριζαν ότι οι αντιφασίστες-ριες αποχωρούν μέσω ηλεκτρικού, είτε από δικά τους μάτια, ξεκίνησαν να κατεβαίνουν στον σταθμό ηλεκτρικού. Η δήλωση της ΓΑΔΑ ότι δεν υπήρχαν ενεργές δυνάμεις στο σημείο είναι ψευδής. Η ΕΛΑΣ είχε πλήρη γνώση των κινήσεων των φασιστών, αλλά και των αντιφασιστών συνολικά, μιας και ταυτόχρονα με την στιγμή καθόδου των φασιστών και την έναρξη της συμπλοκής έγινε ενημέρωση από το μετρό για διακοπή του συρμού και εκκένωση του. Επίσης την ίδια στιγμή δυνάμεις των ΜΑΤ απέκλεισαν την πρόσβαση στο σταθμό. Το γεγονός αυτό δεν μπορεί να συμβεί χωρίς επικοινωνία με τη ΓΑΔΑ. Παρ’ όλα αυτά, ο σκοπός αυτής της ενημέρωσης δεν είναι η επικέντρωση στο ρόλο της ΓΑΔΑ, τουλάχιστον σε αυτό το σημείο.

Όταν ο συρμός σταμάτησε στο Μοναστηράκι είδαμε να κατεβαίνει επιθετικά από τις σκάλες τάγμα εφόδου 30-40 νεοναζί, διπλάσιοι από εμάς στον αριθμό, με πλήρη επιθετικό εξοπλισμό. Είχαν κράνη, σίδερα, πολλές πέτρες, πυροσβεστήρες λαμαρίνες, ζώνες, πυρσούς και ένα μπιτόνι με υγρό. Στοχοποίησαν το βαγόνι στο οποία διέκριναν τους περισσότερους συγκεντρωμένους σύντροφους και επιτέθηκαν σε αυτό.

Την ίδια περίπου στιγμή, από τα μεγάφωνα έγινε ενημέρωση ότι σταματούσε η λειτουργία των συρμών και ότι έπρεπε να εκκενωθεί ο σταθμός. Οι πόρτες παρέμειναν ανοιχτές, τα φώτα κλείσανε και ο συρμός δεν ξαναξεκίνησε, κλείνοντας έτσι την παγίδα που είχε στηθεί από κράτος και φασίστες ενάντια στους αντιφασίστες-ριες και απλούς πολίτες, εγκλωβίζοντας και παγιδεύοντας όσους βρισκόταν στο συρμό. Σταθήκαμε στο βαγόνι θεωρώντας ότι σε περίπτωση άτακτης υποχώρησης θα είχαμε σοβαρές απώλειες. Επιλέξαμε να υπερασπιστούμε τις θέσεις μας κρατώντας συμπαγές το συλλογικό σώμα, προφυλάσσοντας το σώμα των συντρόφων και συντροφισσών, αλλά και τους τυχαίους επιβάτες από την επίθεση των ναζί. Σε οποιαδήποτε άλλη περίπτωση, θα έπρεπε να φύγουμε πεζή από τις ράγες και να αφήσουμε τον κόσμο στον συρμό αβοήθητο στην επίθεση των φασιστών. Ο στόχος μας ήταν σαφής: Να αμυνθούμε από την επίθεση του τάγματος εφόδου, να υπερασπιστούμε τον άμαχο κόσμο του βαγονιού και να αποχωρήσουμε συντεταγμένα.

Η Συμπλοκή κράτησε λίγο περισσότερο από 20 λεπτά, χρόνος αρκετά μεγάλος για μάχη εξ’ αποστάσεως και σώμα με σώμα. Στα πρώτα 5 λεπτά, οι φασίστες προσπαθώντας να σπάσουν την συμπαγή δομή της περιφρούρησης πετούσαν πέτρες, σίδερα και λαμαρίνες πάνω μας, χωρίς να μας σπάσουν. Ακολούθησε σκληρή μάχη σώμα με σώμα για πάνω από 10 λεπτά χωρίς να υποχωρήσουμε, τραυματίζοντας μερικούς από αυτούς. Για όλη αυτή την ώρα, αντιμετωπίσαμε στα ίσια την ενέδρα των φασιστών. Κρατήσαμε τις δύο πόρτες εισόδου, μην επιτρέποντας στους ναζί να εισχωρήσουν. Κατά την διάρκεια της σύγκρουσης οι ναζί τράβηξαν μια διεθνίστρια συντρόφισσα, την οποία τραυμάτισαν. Αντεπιτεθήκαμε τραβώντας την πίσω. Κατά την διάρκεια της σύγκρουσης, τραυματισμένοι μας σύντροφοι χάσαν κάποιο από το υλικό περιφρούρησης, το οποίο έδωσε επιπλέον πλεονέκτημα στους φασίστες. Παρόλα αυτά συνεχίσαμε πολλοί και πολλές την σύγκρουση, πλέον με γυμνά χέρια, μην επιτρέποντάς τους να εισέλθουν στο βαγόνι. Εκεί οι φασίστες, μην μπορώντας να μας διαλύσουν έπαιξαν το χαρτί με το μπιτόνι, απειλώντας να κάψουν το βαγόνι. Μπροστά σε αυτό τον κίνδυνο, δεν ρισκάραμε και αρχίσαμε να κάνουμε βήματα πίσω, δίνοντας κάποια μέτρα στους φασίστες. Η μάχη σώμα με σώμα συνεχίστηκε μέσα στο βαγόνι. Για κάποια ακόμη λεπτά, υποχωρούσαμε συντεταγμένα μέχρι το τέλος του βαγονιού, όπου αποβιβαστήκαμε στις ράγες από τις πόρτες της αντίθετης κατεύθυνσης τις οποίες ανοίξαμε και ανεβήκαμε στην απέναντι πλατφόρμα, χωρίς να αφήσουμε κανένα σύντροφο μας πίσω, την ίδια στιγμή που η περιφρούρηση συνέχιζε να δίνει μάχη με τους φασίστες, μέχρι να αποχωρήσουμε όλοι/ες ασφαλείς. Μόλις ανεβήκαμε, αντιληφθήκαμε διμοιρία των ΜΑΤ να κατεβαίνει προς το μέρος μας. Απομακρύναμε την τραυματία συντρόφισσα για να δεχθεί τις πρώτες βοήθειες και οι υπόλοιποι απομακρυνθήκαμε από το σταθμό με ασφάλεια. Η τραυματίας συντρόφισσα μαζί με ακόμη τρεις συντρόφισσες που στάθηκαν δίπλα της για να την βοηθήσουν καλώντας το ΕΚΑΒ, συνελήφθησαν και κατηγορούνται με κακουργήματα, που εξομοιώνουν την φασιστική επίθεση με την δίκαιη αυτοάμυνα των αντιστεκόμενων.

Προσπαθήσαμε να απολογήσουμε το γεγονός της επιτυχούς υποχώρησής μας και των μικρών απωλειών μας, παρά την διάρκεια και την ένταση της σύγκρουσης και τους άνισους αριθμητικά συσχετισμούς και μέσα άμυνας. Στις ενέδρες, μοναδική νίκη αποτελεί η συντεταγμένη υποχώρηση, η ελαχιστοποίηση των απωλειών και η μεγαλύτερη δυνατή φθορά στον αντίπαλο. Αυτό ήταν το αποτέλεσμα της συμπαγούς δομής μας. Σταθήκαμε ο ένας δίπλα στην άλλη, χωρίς να σπάσουμε ως σώμα σε κανένα σημείο, δεν αφήσαμε κανένα πίσω, κρατήσαμε πλεονεκτική θέση μην επιτρέποντας στο τάγμα εφόδου να χρησιμοποιήσει όλη του την ισχύ και η υποχώρηση έγινε τακτικά και συντεταγμένα. Σε διαφορετική περίπτωση, σήμερα θα κάναμε διαφορετική κουβέντα.

Συνοψίζοντας, το συλλογικό σώμα που έδωσε τη μάχη με το τάγμα εφόδου, αποτελούνταν από 20 άτομα, οι περισσότεροι με γυμνά χέρια, απέναντι σε 30-40 εξοπλισμένους νεοναζί χούλιγκαν από Ελλάδα και Κύπρο.

Είχαμε 7 τραυματίες, μία εκ των οποίων συνελήφθη, νοσηλεύτηκε για δύο μέρες με όλες τις εξετάσεις καθαρές και κρατείται ακόμα στην ΓΑΔΑ, Οι υπόλοιποι χωρίς κάποιο σοβαρό τραυματισμό, από την επόμενη μέρα, συνέχισαν κανονικά τις κινηματικές τους ευθύνες. Όλοι και όλες είμαστε καλά και με δυνατό ηθικό από την μάχη και το βίωμα της συλλογικής αντίστασης.

Από το τάγμα εφόδου μεταφέρθηκαν σε νοσοκομειακό φορείο 2 νεοναζί, ενώ ένας ακόμη εμφανίζεται σε φωτογραφία με τραύματα στο κεφάλι. 7 ακόμη φίλοι τους ξυλοκοπήθηκαν σε άλλο περιστατικό, με έναν από αυτούς να νοσηλεύεται.

ΠΕΡΑ ΑΠΟ ΤΑ ΓΕΓΟΝΟΤΑ

Είναι η δεύτερη φορά μέσα σε 3 μήνες που η ΕΛΑΣ αποτελεί ενεργό κομμάτι ενός σχεδιασμού εφόρμησης των ταγμάτων εφόδου. Τα μέσα συγκοινωνίας χρησιμοποιούνται για τον έλεγχο και την καταστολή των κοινωνιών και των κοινημάτων και δίνονται προς χρήση στα φασιστικά τάγματα εφόδου για να τους επιτεθούν. Η μαζική μεταφορά και δράση των φασιστών με χρήση ΗΣΑΠ/ΜΕΤΡΟ, υπό την επίβλεψη πολιτικής και αστυνομικής ηγεσίας, τόσο στο Μοναστηράκι όσο και στην Νέα Φιλαδέλφεια, με την δολοφονία του φιλάθλου Μιχάλη Κατσούρη, οφείλει να σημάνει συναγερμό για τους σχεδιασμούς κράτους και παρακράτους, ενάντια στις κοινωνίες και τα κινήματα. Από την μεριά μας, οφείλουμε να αναγνωρίσουμε ότι η συνθήκη αυτή όλο το επόμενο διάστημα θα ενταθεί.

Καλούμε συντρόφους και συντρόφισσες να μην τρώνε παιχνίδι της εικόνας και των εντυπώσεων και το παραμύθι των βίντεο ειδικής σκηνοθετικής γραμμής των 30 δευτερολέπτων των φασιστών. Οι σύντροφοι και οι συντρόφισσες στο βαγόνι, αν και λιγότεροι και λιγότερο οργανωμένοι, στάθηκαν απέναντι στην φασιστική ενέδρα και υπερασπίστηκαν τον κόσμο του βαγονιού και του τρένου.

Καλούμε τον κόσμο των κινημάτων και την κοινωνία να μην φοβούνται τους φασίστες. Τους αντιμετωπίσαμε στα ίσια, δεν τρέξαμε και δεν σπάσαμε σε κανένα σημείο. Νέοι σύντροφοι και συντρόφισσες αρκετοί από εμάς χωρίς μεγάλη εμπειρία δρόμου, άντρες γυναίκες και λοατκι, ντόπιοι/ιες και διεθνιστές/ριες, τιμήσαμε το πρόταγμα του αντιφασιστικού αγώνα.

Ο αντιφασιστικός και συνολικά κοινωνικός, ταξικός και πολιτικός αγώνας δεν είναι πυροτέχνημα, ούτε βιντεάκια προπαγάνδας στο τικ τοκ. Είναι ένας μαραθώνιος με μικρότερες ή μεγαλύτερες νίκες και ήττες, απώλειες εκατέρωθεν, ενθουσιασμούς και απογοητεύσεις, Προπάντων όμως είναι πίστη στο σκοπό και το δίκαιο του αγώνα, υπομονή, επιμονή, σταθερότητα, αντοχή, συντροφικότητα και πάνω από όλα υπόθεση όλης της κοινωνίας και των κινημάτων. Η ευθύνη σε αυτόν τον αγώνα φέρει νομοτελειακά και το αντίστοιχο κόστος. Είναι τιμή και καθήκον μας να το σηκώνουμε.

ΥΓ1. Η κοπέλα που φαίνεται σε βίντεο να δέχεται χτυπήματα, δεν ήταν από το δικό μας σώμα, αλλά επακόλουθο του πογκρόμ που επιχείρησε να εξαπολύσει το τάγμα εφόδου σε όλους τους επιβάτες του συρμού, οι οποίοι θα θεωρούνταν αντίπαλοι. Αυτή την γενικευμένη επίθεση απορροφήσαμε παραμένοντας στο βαγόνι, συγκεντρώνοντας όλη την επίθεση τους πάνω μας για περισσότερα από είκοσι λεπτά και δίνοντας την δυνατότητα σε όλους τους υπόλοιπους/ες να απομακρυνθούν με ασφάλεια.

ΥΓ2. Για όλα τα υπόλοιπα θα καταθέσουμε τον εκτενή απολογισμό μας σε επόμενο χρόνο.

Αντιφασιστική Συγκέντρωση Αλληλεγγύης στις/στους Αντιφασίστριες/ες συλληφθείσες /έντες της 1ης Νοέμβρη

Δευτέρα 6/11  9:30

Δικαστήρια της Ευελπίδων

ΛΕΥΤΕΡΙΑ ΣΤΟΝ ΛΑΟ

ΘΑΝΑΤΟΣ ΣΤΟΝ ΦΑΣΙΣΜΟ

Συνέλευση Κατειλημμένων Προσφυγικών

4/11/2023

Όταν το κράτος μιλάει για «ανάπλαση», εμείς απαντάμε με αυτοοργάνωση

Ο όρος εξευγενισμός (gentrification), που χρησιμοποιήθηκε για πρώτη φορά από την κοινωνιολόγο Ruth Glass (1964) για να περιγράψει την εκτόπιση της εργατικής τάξης από περιοχές του Λονδίνου και την μεταβολή του κοινωνικού του χαρακτήρα, αναφέρεται γενικά στις χωρικές και κοινωνικές διαδικασίες αναδιάρθρωσης υποβαθμισμένων περιοχών της πόλης. Με την εξέλιξη της διαδικασίας, οι τιμές γης αυξάνονται και δημιουργούνται υπεραξίες με αποτέλεσμα οι παλαιότεροι και πιο αδύναμοι, οικονομικά και πολιτικά, πληθυσμοί να εκτοπίζονται και τη θέση τους καταλαμβάνουν μεσαία και ανώτερα κοινωνικά στρώματα (Smith 1986). Πρόκειται για τις συστηματικές πολιτικές που ακολουθούνται από την άρχουσα τάξη με κύριο στόχο την οικονομική εκμετάλλευση του κτηριακού αποθέματος.^[1]

Το φαινόμενο αυτό, αν και άργησε να έρθει στην Ελλάδα, αποτυπώνεται πλέον έντονα στο αστικό τοπίο της Αθήνας με εμφανείς τις μεταβολές στην κοινωνική σύσταση του πληθυσμού με την απομάκρυνση ασθενέστερων οικονομικά νοικοκυριών, τις αλλαγές στις αρχιτεκτονικές ποιότητες και στη χρήση γης, καθώς και με μία επίπλαστη ανάπτυξη που εξυπηρετεί μόνο  το εγχώριο και ξένο κατασκευαστικό και τουριστικό κεφάλαιο. Ο εξευγενισμός απειλεί να αλλάξει ολοκληρωτικά το προφίλ της πόλης, μετατρέποντας κάθε δημόσιο και ελεύθερο χώρο σε επιχειρηματική και τουριστική ζώνη, ενώ παράλληλα το στεγαστικό έχει γίνει μείζον πρόβλημα σε ένα πολύ μεγάλο κομμάτι της με Αirbnbs, ξενοδοχεία και υπηρεσίες αποκλειστικά για τουρίστες να την κατακλύζουν. Η κλιμάκωση της εμπορευματοποίησης της στέγης οδηγεί τα ενοίκια σε δυσθεώρητα ύψη, ενώ δεν γίνεται καμία επένδυση προς τη βελτίωση της ποιότητας ζωής των κατοίκων, μιας και το «προϊόν» απευθύνεται κυρίως σε τουρίστες που δεν ενδιαφέρονται για την βελτίωση της καθημερινής ζωής. 

Η πολιτική αυτή αυξήθηκε ακόμη περισσότερο σε ένταση και έκταση το 2014 με την ένταξη της Αθήνας στο πρόγραμμα του δικτύου των 100 Ανθεκτικών πόλεων του ιδρύματος Rockfeller[2]. Οι βασικοί πυλώνες όπως αυτοί ορίζονται για το δρόμο προς την ανθεκτικότητα είναι η ανάπτυξη μιας νέας ταυτότητας της Αθήνας, μιας πόλης, “δυναμικής”, “συναρπαστικής” και “ανοικτής σε όλους”. Σύμφωνα με τα παραπάνω, με τον όρο ανοιχτή σε όλους, δε νοούνται προφανώς οι κάτοικοι, οι μετανάστες, οι φτωχοί που ζουν, βάλλονται από και αντιδρούν στις αντιδραστικές πολιτικές που εφαρμόζονται, αλλά οι τουρίστες που θα απολαύσουν το νέο πρόσωπο μιας πόλης που υπόσχεται διασκέδαση και ασφάλεια, μακριά από την πραγματικότητα της φτώχειας, της καταπίεσης και έλλειψης δικαιοσύνης που γεννά την “κοινωνική αναταραχή” όπως χαρακτηρίζονται οι αγώνες για καλύτερες συνθήκες ζωής.

Tη νέα συνθήκη πλαισιώνουν αντιδραστικοί νεοφιλελεύθεροι σχεδιασμοί, στόχος των οποίων δεν είναι μόνο η οικονομική εκμετάλλευση της γης αλλά και ο εκτοπισμός συγκεκριμένων κοινωνικών ομάδων. Πολλά είναι τα παραδείγματα όπου δημόσιος χώρος παραδόθηκε προς εκμετάλλευση σε εταιρίες, urban developers και κάθε λογής επενδυτές, αποκλείοντας τους κατοίκους από την πρόσβαση και αξιολογώντας τις προτάσεις και παρεμβάσεις τους ως ανεπιθύμητες και επικίνδυνες. Η πλατεία Εξαρχείων, η ανάπλαση του Λόφου του Στρέφη, η ανάπλαση Δρακόπουλου, η ανάπλαση της Πανεπιστημίου, η παραχώρηση σε ιδιωτική χρήση μέρους του Πεδίου του Άρεως και πολλές άλλες «αναπλάσεις»… 

Μείζον θέμα στο δημόσιο λόγο της πόλης -τόσο από την απερχόμενη αλλά και τη νεοεκλεχθείσα Δημοτική Αρχή- αποτελεί φυσικά και «το έργο της Διπλής Ανάπλασης», η οποία περιλαμβάνει την ανάπλαση των προσφυγικών της λεωφόρου Αλεξάνδρας μαζί με τη διπλή ανάπλαση στο Βοτανικό και το πάρκο Γουδή. Το έργο δρομολογήθηκε και με τη σύσταση το 2018 της εταιρείας-μορφώματος «Ανάπλαση ΑΕ». Πρόκειται για σχέδια και πολιτικές που προβλέπουν την «ανάπλαση» της περιοχής, με ξεκάθαρους στόχους την οικονομική εκμετάλλευση αυτού του φιλέτου στο κέντρο της Αθήνας για λογαριασμό των εγχώριων και ξένων οικονομικών ελίτ, την υποβάθμιση της περιοχής και της ποιότητας της ζωής των κατοίκων των Αμπελοκήπων, την εκτόπιση τους και παράλληλα τον τερματισμό ενός σημαντικού κέντρου αγώνα, της κοινότητας που ζει και αγωνίζεται στη γειτονιά των Προσφυγικών 13 χρόνια τώρα και τους χαλάει σε πολλαπλά επίπεδα τα σχέδια. Μιας γειτονιάς που αντιστέκεται, οργανώνεται με τους δικούς της όρους, αγωνίζεται και διεκδικεί το χώρο που της ανήκει.

Μοναδική απάντηση στα υποκριτικά αφηγήματα, την τρομοκρατία του κράτους και στην υποβάθμιση της ζωής μας μέσω του εξευγενισμού και «των αναπλάσεων» αποτελεί η αυτοοργάνωση των κατοίκων, που πολύ απλά είναι η οργάνωση, η προστασία και η βελτίωση της ζωής συλλογικά και «από τα κάτω». Η αυτοοργάνωση αποτελεί μια δυναμική αντίδραση απέναντι στην κοινωνία της καπιταλιστικής νεωτερικότητας που αλλοτριώνει, αποξενώνει, ευτελίζει και αποδυναμώνει τον άνθρωπο. Η πραγματική απελευθέρωση από κρατικούς φορείς και από λογικές ανάθεσης βρίσκεται σε συλλογικότητες και σε κοινότητες αγώνα που λειτουργούν με γνώμονα την αλληλεγγύη, την ισότητα, την αυτοδιάθεση των μελών τους και την κοινοκτημοσύνη των πόρων και των δομών. Πρόκειται για κοινότητες που συγκροτούνται βάσει ενός κοινού πολιτικού πλαισίου, μιας κοινής αισθητικής κι ενός κοινού οράματος. Κοινότητες που λαμβάνουν αποφάσεις σε γενικές συνελεύσεις που λειτουργούν με όρους οριζοντιότητας και αποφασίζουν συλλογικά με όρους πλειοψηφίας, χωρίς όμως να αποκλείουν και τις ισχυρές μειοψηφίες. Οι αυτοοργανωμένες αυτές κοινότητες αποτελούν τον θεμέλιο λίθο του ριζοσπαστικού ελευθεριακού κινήματος και εκφράζουν την συλλογική ευθύνη και την δέσμευση των αγωνιζόμενων μελών για κοινωνική εμπλοκή και αγώνα στο εδώ και στο τώρα.   

Μία τέτοια κοινότητα είναι τα Προσφυγικά της Αλεξάνδρας. Για πολλά χρόνια, πριν ξεκινήσει να αυτοοργανώνεται (2010), μαφίες υπενοικίαζαν τα σπίτια, διακινούσαν και παρήγαγαν ναρκωτικά, λυμαίνονταν τη γειτονιά, με την αστυνομία να πηγαινοέρχεται καθημερινά για την είσπραξη του μεριδίου της στα κέρδη. Αυτή, ήταν η αρχική συνθήκη που πυροδότησε την αντίδρασή των κατοίκων των Προσφυγικών, μαζί με την επικείμενη καταστολή που θα εξαπέλυε το κράτος προκειμένου να ελέγξει και να εκμεταλλευτεί τη γειτονιά και τα σπίτια, ως ένα μεγάλο «φιλέτο» στο κέντρο της πόλης. Μοναδικός τρόπος επιβίωσης ήταν οι κάτοικοι να ενωθούν και να συλλογικοποιηθούν. Οραματιστήκαν μια κοινότητα όπου οι άνθρωποι ζουν μαζί, τα σπίτια είναι κοινά και δεν ανήκουν σε κάποιες, οι αποφάσεις παίρνονται συλλογικά, τα μέλη αλληλοστηρίζονται και παλεύουν μαζί σε έναν κοινό δρόμο. Φανταστήκαν μια αυτόνομη κοινότητα όπου μπορούν να επιβιώσουν παράγοντας τροφή και συντηρώντας υλικοτεχνικά τη γειτονιά, όπου τα παιδιά αυτομορφώνονται μέσα στην κοινότητα ώστε να αντιμετωπίσουν και να υπερνικήσουν τις προβληματικές του σχολείου. Μία κοινότητα όπου δεν υπάρχει βία και τα προβλήματά λύνονται με όρους που βασίζονται στη συμπερίληψη, στην οριζοντιότητα, στην αποδοχή. Φανταστήκαν πολλά και αποφάσισαν να πραγματοποιήσου τα φανταστικά τους σχέδια…

Πώς όμως από τη φαντασία περνάς στην πράξη; «Πώς το φαντασιακό γίνεται ρεαλιστικό»; Οι απαντήσεις δεν είναι εύκολες γιατί χρειάζεται μια αντιπρόταση απέναντι στο ήδη υπάρχον. Η αυτοοργάνωση όμως, με έναν τρόπο φυσικό βρίσκει τον δρόμο της κι έτσι οι απαντήσεις στριφογύριζαν διαρκώς γύρω από τις λέξεις «δομές» και «υποδομές». 

Μετά από 13  χρόνια συλλογικής δράσης, πράξης και αυτοοργάνωσης φτάνουμε στο σήμερα. Στην ύπαρξη μιας ζωντανής αυτοοργανωμένης κοινότητας, όπου ζουν και συνυπάρχουν αρμονικά περίπου 27 διαφορετικές εθνικότητες. Μέσα σε αυτό το πολύμορφο μωσαϊκό, καταφέρνουν να οργανώνουν τις συνελεύσεις τους, συναποφασίζουν για όλα τα θέματα, συζητούν, και συνεργάζονται για τους κοινούς τους σκοπούς και μια κοινή προοπτική. Παράλληλα η γειτονιά συμμετέχει σε αγώνες που δίνονται λίγα χιλιόμετρα πιο μακριά ή στην άλλη άκρη της γης, αναγνωρίζοντας  ότι οι αγώνες είναι κοινοί.

Ο τρόπος που έχει αυτοοοργανωθεί η κοινότητα βασίζεται στην κάλυψη των αναγκών που προκύπτουν. Για παράδειγμα, όταν τα παιδιά της γειτονιάς έχουν ανάγκη για ενισχυτικά μαθήματα ή για δημιουργική απασχόληση, η δομή του παιδικού στεκιού έρχεται να καλύψει αυτές τους τις ανάγκες. Υπάρχει ανάγκη για φαγητό, η δομή λογιστικού φροντίζει να έχει η κοινότητα φαγητό. Πάνω σε αυτήν την λογική και βάση έχουν χτιστεί οι διάφορες δομές και υποδομές μέσα στα 13 χρόνια ύπαρξης της κοινότητας (παιδικό στέκι, φούρνος, δομή αυτομόρφωσης, γυναικεία δομή, παιδικός κινηματογράφος, συλλογική κουζίνα και πολλές άλλες).

Στη γειτονιά των Προσφυγικών συμβαίνει και αναπτύσσεται λοιπόν κάτι δυνατό και ελπιδοφόρο, που καλούμαστε τώρα όλες να το γνωρίσουμε και να το αγκαλιάσουμε. Εκεί, ανάμεσα στους δύο ογκόλιθους της κρατικής εξουσίας, τη ΓΑΔΑ και το Εφετείο, κυοφορείται ένας άλλος κόσμος. Μια αυτοοργανωμένη κοινότητα που, σαν αγριόχορτο, ζει, ανθίζει και δημιουργεί. Εντός και ανάμεσα των κτηρίων των Προσφυγικών αναπτύσσεται μια γειτονιά η οποία παραμένει αλώβητη από τα φαινόμενα κοινωνικής ένδειας και αποξένωσης, την οποία βιώνουμε και καλούμαστε να επιβιώσουμε καθημερινά οι κάτοικοι της μεγαλούπολης. Μία απελευθερωμένη κοινότητα από το μέλλον η οποία αποτελεί μια αχτίδα ζωής μέσα στον αστικό ιστό. Ένα πολύμορφο μωσαϊκό ανθρώπων που συμβιώνουν πραγματικά, υπενθυμίζοντας μας ότι μόνο μέσα από ειλικρινείς, μαχητικές σχέσεις αλληλεγγύης, μπορούμε να αντιταχθούμε στην αδηφάγα μηχανή του κέρδους που με πρόσχημα τις αναπλάσεις και την αύξηση του κεφαλαίου των λίγων ουσιαστικά μας αποκόπτει από το δικαίωμα στη ζωή.

Η γειτονιά αυτή κινδυνεύει. Και μαζί της η ελπίδα για έναν άλλον κόσμο. Ήρθε η ώρα να κάνουμε το χρέος μας! Εμείς από τα κάτω! Στο εδώ και στο τώρα!

Επιτροπή για την ανάδειξη και την υπεράσπιση της Κοινότητας των Προσφυγικών και της συλλογικής της μνήμης

#saveprosfygika

www.saveprosfygika.gr

Email: saveprosfygika@protonmail.com

---

[1]https://www.athenssocialatlas.gr/%CE%AC%CF%81%CE%B8%CF%81%CE%BF/%ce%b5%ce%be%ce%b5%cf%85%ce%b3%ce%b5%ce%bd%ce%b9%cf%83%ce%bc%cf%8c%cf%82-gentrification/

[2] https://resilientathens.files.wordpress.com/2019/02/100rc-cea3cf84cf81ceb1cf84ceb7ceb3ceb9cebaceae-ce91cebdceb8ceb5cebacf84ceb9cebacf8ccf84ceb7cf84ceb1cf82-.pdf

Η Κοινότητα των Κατειλημμένων Προσφυγικών και ο αγώνας υπεράσπισής της

Τα τελευταία γεγονότα, με τα Τέμπη, την Πύλο, την εμπορευματοποίηση του δημόσιου χώρου σε πάρκα, πλατείες, λόφους, τη δολοφονική επίθεση ντόπιων και ξένων οργανωμένων οπαδών-φασιστών, τους πλειστηριασμούς σπιτιών ακόμη και για οφειλές 800 ευρώ, τις καταστροφές και τις απώλειες ζωών λόγω της απουσίας αντιπυρικών και αντιπλημμυρικών έργων, τα ρατσιστικά πογκρόμ, τις δολοφονίες γιατί είσαι Ρομά, γιατί δεν πλήρωσες ένα εισιτήριο ή γιατί αργοπορείς σε ένα καράβι ή γιατί έτσι…γιατί έχω την εξουσία και το κάνω, καθώς και τόσα άλλα, δεν μας αφήνουν καμία ψευδαίσθηση ότι το σύστημα οργάνωσης των κοινωνιών μας παράγει βία που την κανονικοποιεί και τη νομιμοποιεί. Κατανοούμε ότι ο τρόπος που είναι δομημένο οδηγεί σ’ ένα πλήρες αδιέξοδο, κλιμακώνοντας την αδικία, αναβαθμίζοντας τη βία και δημιουργώντας πόνο και μόνο πόνο σε όλα τα κατώτερα στρώματα. Η απάντηση σε όλο αυτό που μοιάζει τεράστιο, απρόσωπο και ανίκητο είναι να δομήσουμε έναν άλλο τρόπο οργάνωσης όπου τις αποφάσεις και την ευθύνη για τις ζωές μας θα έχουμε εμείς κι όχι μια εξουσία που το μόνο που την ενδιαφέρει είναι να υπηρετήσει τις οικονομικές ελίτ και να κάνει τα πάντα για το κέρδος ρίχνοντας τα σώματα και τις «ψυχές μας σαν το σιτάρι στις μυλόπετρες».

Μέσα σε αυτά τα πλαίσια, στα Προσφυγικά της λεωφόρου Αλεξάνδρας έχει αναπτυχθεί μία γειτονιά ελπίδας και αντίστασης. Mια γειτονιά που έρχεται από το μέλλον κι αποδεικνύει ότι η ύπαρξη μιας αυτοοργανωμένης κοινότητας στο κέντρο μιας ευρωπαϊκής μεγαλούπολης είναι εφικτή, ανοίγοντας μια προοπτική πάνω στη βάση της αλληλεγγύης, του αλληλοσεβασμού και της αξιοπρέπειας χωρίς ιεραρχίες, αλλά με συναπόφαση και συνευθύνη για τις ζωές μας. Αυτό που μπορεί κάποια/@/ος να ονειρεύεται για την κοινωνία και για την οργάνωσή της, αυτό που ονομάζουμε φαντασιακό, σε αυτή τη γειτονιά ήδη συμβαίνει και συμβαίνει όχι ως κάτι ολοκληρωμένο και τετελεσμένο, αλλά ως μία διαδικασία που βρίσκεται σ’  εξέλιξη, στο εδώ και στο τώρα.

Στην κοινότητα των Προσφυγικών ζουν περίπου 27 διαφορετικές εθνικότητες, μιλούν διαφορετικές γλώσσες, πιστεύουν σε διαφορετικές θρησκείες ή και σε καμία, έχουν διαφορετικές κουλτούρες και μέσα σε αυτό το πολύμορφο μωσαϊκό  καταφέρνουν να κάνουν τις συνελεύσεις τους και να συναποφασίζουν για όλα τα θέματα. Συζητούν, συμφωνούν και συνεργάζονται για τους κοινούς τους σκοπούς και μια κοινή προοπτική, αλλά και για την επίλυση απλών καθημερινών προβλημάτων. Παράλληλα η γειτονιά συμμετέχει σε αγώνες που δίνονται λίγα χιλιόμετρα πιο μακριά ή στην άλλη άκρη της γης, αναγνωρίζοντας  ότι οι αγώνες είναι κοινοί.

Ο τρόπος που έχει αυτοοοργανωθεί η κοινότητα βασίζεται πάνω στις ανάγκες που προκύπτουν. Έτσι, για παράδειγμα, όταν τα παιδιά της γειτονιάς έχουν ανάγκη για ενισχυτικά μαθήματα ή για δημιουργική απασχόληση…, η δομή του παιδικού στεκιού έρχεται να καλύψει αυτές τους τις ανάγκες.  Υπάρχει ανάγκη για φαγητό…, η δομή λογιστικού φροντίζει να έχει η κοινότητα φαγητό. Οι δομές και οι υποδομές που έχουν δημιουργηθεί μέσα στα 13 χρόνια ύπαρξης της κοινότητας είναι αρκετές κι όλες στοχεύουν στην κάλυψη αναγκών.

Αυτό που επίσης έχει μεγάλη σημασία στην κοινότητα είναι ο τρόπος που δομούνται οι σχέσεις και το πως επιλύονται τα θέματα που προκύπτουν. Όταν κάποιο άτομο έχει κάποιο ζήτημα, το επικοινωνεί μέσα στη συνέλευση και όλα τα άτομα από κοινού προσπαθούν να το επιλύσουν.  Αν το θέμα δεν μπορεί να επιλυθεί εκείνη τη στιγμή, δημιουργούνται ομάδες εργασίας, οι οποίες διαδρούν με το σύνολο της κοινότητας και των δομών. Τα θέματα μπορεί να αφορούν διαπροσωπικές σχέσεις, εργασίες που γίνονται από κοινού ή οτιδήποτε μπορεί να προκύπτει στη συλλογική καθημερινότητα των ανθρώπων.

Τέτοιοι βέβαια κόσμοι είναι επικίνδυνοι για το κράτος και για τις εξουσίες και γι’ αυτό τα Προσφυγικά, που αποτελούν κοιτίδα αυτού του διαφορετικού κόσμου, βρίσκονται σε διαρκή απειλή και καταστολή, η οποία συνεχώς κλιμακώνεται. Περισσότερο από οποιαδήποτε άλλη περίοδο τα Προσφυγικά κινδυνεύουν τώρα και μαζί τους κινδυνεύει το φυσικό έδαφος που θα δοθεί βορά στις επιχειρήσεις είτε κρατικές είτε ιδιωτικές, αλλά και το έδαφος εκείνο που, ναι μεν, θα μπορούσαμε να ονομάσουμε φαντασιακό, αλλά είναι τόσο πραγματικό όσο και η διαρκής επιθυμία του ανθρώπου για έναν κόσμο δίκαιο. Τα Προσφυγικά κινδυνεύουν τώρα περισσότερο από ποτέ, γιατί ετοιμάζεται η λεγόμενη «Διπλή Ανάπλαση» με το γήπεδο του Παναθηναϊκού, γιατί η βία των οικονομικών ελίτ και των κρατών είναι απροκάλυπτη, γιατί η λύσσα τους για κέρδη κι άλλα κέρδη είναι ανελέητη, γιατί με τον μανδύα του εξευγενισμού και της ανάπλασης, καταβροχθίζουν εκτάσεις γης, παραλίες, πάρκα, λόφους, σπίτια κι οτιδήποτε μπορεί να αποφέρει κέρδη και δεν διστάζουν να μας δολοφονούν με δήθεν ατυχήματα και καταστροφές της φύσης, ενώ από πίσω είναι οι εγκληματικές τους πολιτικές. Βλέπουμε ότι λεηλατούν οτιδήποτε που μπορεί να τους αποφέρει κέρδη κι επιτίθενται σε οτιδήποτε μπορεί να αντισταθεί στα σχέδιά τους – σχεδόν όλες οι καταλήψεις έχουν εκκενωθεί. Τα Προσφυγικά συνδυάζουν και τα δύο: και είναι γη για οικονομική εκμετάλλευση και είναι και κέντρο αγώνα. «Διπλή διάπραξη» δηλαδή.

Παρ’ όλα αυτά, η κοινότητα αντιστέκεται σθεναρά και συνεχίζει να αναπτύσσεται και να δημιουργεί συνεχώς καινούριες δομές. Συνεχίζει να δίνει τον αγώνα της σε όλα τα πεδία και συνεχίζει να οργανώνεται και να υπερασπίζεται κάθε σπιθαμή από το απελευθερωμένο έδαφός της και κάθε ιδέα, προσδοκία και προοπτική που χτίστηκε μέσα από τις ατελείωτες ώρες συνελεύσεων, συζητήσεων, συλλογικών εργασιών, αγωνιών για το αύριο και μάχες σώμα με σώμα απέναντι στις δυνάμεις καταστολής.

Πρόσφατα, συγκροτήθηκε μία επιτροπή αλληλεγγύης προς τον αγώνα τους, με κύριο έργο της τη δημιουργία και την προώθηση της καμπάνιας #saveprosfygika. Η καμπάνια έχει στόχο να πλαισιώσει των αγώνα για την πραγματική διάσωση των Προσφυγικών και ως κτήρια και ως Κοινότητα με τους ανθρώπους της κι επίσης να διαφυλάξει την ιστορική μνήμη που τόσο απροκάλυπτα κατακρεουργεί και διαστρεβλώνει διαχρονικά η εξουσία.

Επιτροπή για την ανάδειξη και την υπεράσπιση της Κοινότητας των Προσφυγικών και της συλλογικής της μνήμης

Ακολουθεί κείμενο της ίδιας της κοινότητας που συντάχθηκε με σκοπό μία πρώτη επαφή της γειτονιάς των Προσφυγικών με εκείνους που δεν γνωρίζουν την πολυετή δράση της και η παρουσίαση μιας από τις πιο εμβληματικές δομές που λειτουργούν στην κοινότητα:

Στη γειτονιά των Κατειλημμένων Προσφυγικών της Λ. Αλεξάνδρας αρχίσαμε να κατοικούμε αυτόνομοι καταληψίες από διαφορετικές πολιτικές και πολιτισμικές αφετηρίες, ήδη από τις αρχές του 2000, λίγο δηλαδή μετά αφότου το κράτος εκδίωξε τρομοκρατώντας με απαλλοτρίωση και κατεδάφιση των κτιρίων τους 177 από τους 228 ιδιοκτήτες των διαμερισμάτων των προσφυγικών κατοικιών. Το 2010 οι κάτοικοι των προσφυγικών αποφασίσαμε να συλλογικοποιηθούμε. Ήταν η εποχή που είχε προηγηθεί η εξέγερση του 2008, δεκάδες εγχειρήματα δημιουργούνταν, οι καταλήψεις ως κέντρα αγώνα διαδέχονταν η μία την άλλη και η συλλογικοποίηση έμοιαζε αυτονόητη. 

Μαφίες υπενοικίαζαν τα σπίτια, διακινούσαν κι έφτιαχναν ναρκωτικά, λυμαίνονταν τη γειτονιά και οι μπάτσοι μπαινόβγαιναν καθημερινά για να παίρνουν το μερίδιό τους από τα κέρδη. Αυτή, ήταν η αρχική συνθήκη που πυροδότησε την αντίδρασή μας, μαζί με την επικείμενη καταστολή που γνωρίζαμε πολύ καλά ότι θα εξαπέλυε το κράτος προκειμένου να βάλει στο χέρι τα σπίτια και να τα εκμεταλλευτεί, καθώς είναι ένα μεγάλο «φιλέτο» στο κέντρο της πόλης. Καταλάβαμε, ότι για να επιβιώσουμε θα έπρεπε να ενωθούμε και να συλλογικοποιηθούμε. Οραματιστήκαμε μια κοινότητα όπου οι άνθρωποι ζούμε μαζί, τα σπίτια είναι κοινά και δεν ανήκουν σε κάποι@, οι αποφάσεις παίρνονται συλλογικά, τα μέλη αλληλοστηρίζονται και παλεύουμε μαζί σε έναν κοινό δρόμο και αγωνιζόμαστε για τις ζωές μας. Φανταστήκαμε μια αυτόνομη κοινότητα όπου μπορούμε να επιβιώσουμε παράγοντας τροφή και συντηρώντας υλικοτεχνικά τα σπίτια και τη γειτονιά, τα παιδιά μας να αυτομορφώνονται μέσα στην κοινότητα και να μην έχουν ανάγκη ένα σχολείο σαν όλα αυτά εκεί έξω με όλες αυτές τις προβληματικές. Μία κοινότητα όπου δεν υπάρχει βία μεταξύ μας και τα προβλήματά μας να λύνονται με όρους άλλους, όρους που να βασίζονται στη συμπερίληψη, στην οριζοντιότητα, στην αποδοχή. Φανταστήκαμε πολλά και αποφασίσαμε να πραγματοποιήσουμε τα φανταστικά μας σχέδια…

Πώς όμως από τη φαντασία περνάς στην πράξη; «Πώς το φαντασιακό γίνεται ρεαλιστικό»; Οι απαντήσεις δεν είναι εύκολες γιατί χρειάζεται μια αντιπρόταση απέναντι στο ήδη υπάρχον. Η αυτοοργάνωση όμως, με έναν τρόπο φυσικό βρίσκει τον δρόμο της κι έτσι οι απαντήσεις στριφογύριζαν διαρκώς γύρω από τις λέξεις «δομές» και «υποδομές».

Πρώτη σκέψη ήταν το ψωμί. Η τροφή που αντιπροσωπεύει την ανθρωπότητα και όλες τις διαφορές της. Κάθε γωνιά του κόσμου έχει τη δική της μοναδική κουλτούρα και τη δική της μοναδική ιστορία, ακριβώς όπως και το ψωμί. Θα μπορούσαμε κι εμείς να λέγαμε τη δική μας ιστορία φτιάχνοντας το δικό μας ψωμί και καλύπτοντας σε πρώτη φάση τις ανάγκες της κοινότητας κι εν συνεχεία έχοντας ένα έσοδο. Μια δομή φούρνου λοιπόν… Aυτή ήταν και η πρώτη δομή που στήθηκε μέσα στη γειτονιά των Κατειλημμένων Προσφυγικών λίγο μετά και το καταστατικό της οργανωμένης πια συνέλευσης  Συ.Κα.Προ. το 2012.

Η δομή φούρνου ξεκίνησε το 2013[1] . Μέσα στο πέρασμα των χρόνων διαπιστώσαμε ότι η διαδικασία του ψωμιού ήταν κάτι πολύ παραπάνω από αυτό που κι εμείς οι ίδιες/@/οι αντιληφθήκαμε αρχικά. Υπάρχει μια δυναμική που κρατάει τη συνοχή στην κοινότητα, φέρνει παλιά και νέα συντρόφι@  σε ζύμωση και σε δύσκολες στιγμές μέσα στην κοινότητα μετά από τις επιχειρήσεις καταστολής, καταφέρνει να δώσει τη δύναμη και την προοπτική που χρειαζόμαστε για να συνεχίζουμε τον αγώνα, καταφέρνει να μας κάνει να αντιστεκόμαστε με κατάφαση όταν η βαρβαρότητα μας πνίγει.

Σήμερα η δομή φούρνου λειτουργεί καθημερινά φτιάχνοντας διαφορετικά είδη ψωμιού κι έχει αυξήσει τα σημεία διανομής εκτός γειτονιάς. Είναι ένα σημείο αναφοράς για την κοινότητα και η διαδικασία με τα ζευγάρια χέρια που πλάθουν ένα κοινό ζυμάρι, εκτός από το πρακτικό κομμάτι, αποκτά κι έναν ισχυρό συμβολισμό για το τι είναι η κοινοτική ζωή και το πως οι άνθρωποι ζυμωνόμαστε στις συλλογικές διαδικασίες.

[1] Ο φούρνος των Προσφυγικών ονομάζεται Berkin Elvan, εις μνήμη του 15χρονου Κούρδου που τον Ιούνιο του 2013, χτυπήθηκε από δακρυγόνο στο κεφάλι, το οποίο εκτόξευσε εναντίον του αστυνομικός, κατά τη διάρκεια των πολύμηνων διαδηλώσεων που πραγματοποιούνταν στο πάρκο Γκεζί και την πλατεία Ταξίμ της Κωνσταντινούπολης κατά του Ερντογάν. Ο Ελβάν εκείνη τη στιγμή κατευθυνόταν στον φούρνο της γειτονιάς του, προκειμένου να αγοράσει ψωμί.

ΣΥ.νελευση ΚΑ.τειλημμένων ΠΡΟ.σφυγικών

Emai: sykapro_squat@riseup.net

Twitter: @Prosfygika

Για μία κοινωνία από το μέλλον

Η γειτονιά των Προσφυγικών της Λεωφόρου Αλεξάνδρας άδειασε στα τέλη της δεκαετίας του ’90 ύστερα από την επίθεση του κράτους, καθώς τα τότε σχέδια μιλούσαν για κατεδάφιση των κτηρίων. Οι άνθρωποι πανικόβλητοι μπροστά στον «πανίσχυρο» κρατικό μηχανισμό την εγκατέλειψαν άρον άρον με μηδαμινές αποζημιώσεις. Σύντομα άρχισε να καταλαμβάνεται από ανθρώπους που άρχισαν να συντηρούν εσωτερικά τα σπίτια, χωρίς όμως να μπορούν να παρέμβουν στις όψεις των κτηρίων μιας και το 2003-2009 κρίθηκαν διατηρητέα και νεότερα ιστορικά μνημεία. Από το 2010 αυτό το πολύμορφο μωσαϊκό των «από τα κάτω» που προερχόταν από διαφορετικό πολιτισμικό, θρησκευτικό και πολιτικό background, αυτοοργανώθηκε, δημιουργώντας μια κοινότητα στην οποία οι άνθρωποί της ζουν μαζί, φροντίζουν ο ένας τον άλλον/η/ο και προσπαθούν να λύσουν τα προβλήματα τους μόνοι/ες/α τους χωρίς την παρουσία του κράτους. Το πόσο σημαντική είναι η αυτοοργάνωση φάνηκε περισσότερο από οποιοδήποτε άλλο διάστημα την περίοδο του COVID, όπου οι άνθρωποι της γειτονιάς είχαν φροντίδα, φαγητό, τα παιδιά βλέπανε σινεμά και η μοναξιά με τον φόβο δεν κέρδισαν έδαφος ούτε στο ελάχιστο.

Από την άλλη μεριά, το κράτος, διακηρύσσει σε όλους τους τόνους ότι η γειτονιά πρέπει να «αναπλαστεί-εξευγενιστεί». Αυτό που όμως εννοεί είναι ότι, θα πολεμήσει και θα καταστείλει αυτό το μοντέλο οργάνωσης με το οποίο μπορεί να υπάρξει ελπίδα, δρόμος και προοπτική, καθώς αυτή είναι μια γειτονιά από το μέλλον.

Στο πλαίσιο αυτό, συγκροτήθηκε μία επιτροπή αλληλεγγύης προς τον αγώνα τους, με κύριο έργο της τη δημιουργία και την προώθηση της καμπάνιας #saveprosfygika. Η καμπάνια επιδιώκει να αναδείξει όλους τους λόγους για τους οποίους μια τέτοια κοινότητα αγώνα πρέπει να παραμείνει ζωντανή και να μη λεηλατηθεί η ιστορική μνήμη. Επίσης θα αποκαλύψει τους υποκριτικούς λόγους που επικαλείται το κράτος και η εξουσία και ότι στην πραγματικότητα δεν τους ενδιαφέρει η διάσωση των κτηρίων αλλά η εκμετάλλευση τους και φυσικά η διάλυση ενός κέντρου αγώνα. Η επιτροπή σύντομα θα ανακοινώσει τα σχέδια της πραγματικής διάσωσης των ιστορικών κτηρίων και μέσω της καμπάνιας θα συμβάλει στην αντίσταση και στον αγώνα της κοινότητας. Είναι σαφές πως ό,τι δεν αντιστέκεται εκτοπίζεται ή «πολτοποιείται», ενώ όποι@ αντιστέκονται έχουν την πιθανότητα μιας νίκης ή την ικανοποίηση ενός αξιοπρεπούς αγώνα.

Κάποια από τα μέλη της επιτροπής για την καμπάνια #SAVE PROSFYGIKA παραθέτουν τις σκέψεις τους και τους λόγους που αποφάσισαν να συμμετάσχουν σε αυτήν την πρωτοβουλία:

Η γειτονιά των Προσφυγικών απλώνεται ανάμεσα σε δύο κτήρια με το δικό τους συμβολισμό, τα οποία επισκέπτομαι καθημερινά λόγω της εργασίας μου. Το ένα είναι η ΓΑΔΑ. Το μέρος όπου έχω περάσει δεκάδες βράδια μετά από συλλήψεις αγωνιστών/τριών εξαιτίας κατασταλτικών επιχειρήσεων της ΕΛΑΣ σε βάρος πολύμορφων κοινωνικών αντιστάσεων. Στην άλλη πλευρά, μια άλλη όψη της κρατικής εξουσίας, η δικαστική. Το Εφετείο, εκεί που αποδίδεται Δικαιοσύνη, εκεί που άλλοτε νικά κι άλλοτε χάνει το Δίκιο. Ανάμεσα τους, μια ολόκληρη κοινότητα ντόπιων και μεταναστ(ρι)ών οργανώνεται, λειτουργεί, αποφασίζει και ζει εντελώς διαφορετικά, κρατώντας ζωντανούς τους ιστορικούς αγώνες και τα βιώματα του λαού των τελευταίων εκατό ετών.

Παναγιώτης Αντωνίου, Δικηγόρος

Εκατομμύρια άνθρωποι περνάνε και προσπερνάνε καθημερινά –όπως έκανα κι εγώ μέχρι πρόσφατα- τα Προσφυγικά της Αλεξάνδρας. Επισκεπτόμενος αυτόν τον ιστορικό και συνάμα τόσο ζωντανό χώρο και κυρίως γνωρίζοντας τους ανθρώπους της κοινότητας, αποφάσισα ότι θέλω και έχω χρέος να αποτελέσω μέρος της ιστορίας που γράφεται στη γειτονιά των Προσφυγικών και να σταματήσω να είμαι παρατηρητής και διερχόμενος. Η κοινότητα των Προσφυγικών και αυτά που έχει ήδη καταφέρει, μας εμπνέει και μας δίνει τη δύναμη να δράσουμε για τα ακόμη περισσότερα και τα ακόμη καλύτερα που μπορούμε να πετύχουμε συλλογικά μαζί με άλλους ελεύθερους ανθρώπους σε απελευθερωμένους χώρους.

Νίκος Κολοκοτρώνης, Δικηγόρος

Σε μια εντατικοποιημένη καθημερινότητα όπου το δικαίωμα στον ελεύθερο χώρο δέχεται επίθεση και η στέγαση απειλείται από την τουριστικοποίηση και τους πλειστηριασμούς, το αντιπαράδειγμα της Κοινότητας των Προσφυγικών αποτελεί ελπίδα για μια διαφορετική κοινωνία, που πράττει συλλογικά και μεγαλώνει τα παιδιά της παρέα, με όρους γειτονιάς. Η ζωντάνια των κτηρίων έγκειται στους κατοίκους. Η ιστορική μνήμη διαφυλάσσεται με τη συμβίωση για την οποία τα κτήρια προορίστηκαν εξ ’αρχής αντί για τη μετατροπή τους σε μουσεία-νεκροταφεία ιστορίας. Να αγωνιστούμε με τα προσφυγικά ώστε να μπορούμε να ελπίζουμε ότι μια μέρα οι πόλεις στις οποίες κατοικούμε θα μας χωράνε να Ζήσουμε πραγματικά.

Βάσω-Ρουμπίνη Αργύρη, Πολιτικός Μηχανικός

Περνώντας από την λεωφόρο Αλεξάνδρας και αντικρίζοντας τα Προσφυγικά με τα κρεμασμένα πανό και τα ηχηρά συνθήματά τους, μια φράση μου έρχεται στο μυαλό: «κέντρο αγώνα». Μέσα από αυτοοργανωμένες δομές η κοινότητα προωθεί έναν συλλογικό τρόπο ζωής, όπου άτομα όλων των καταπιεσμένων τάξεων ζουν αλληλέγγυα, παραγκωνίζοντας και περιθωριοποιώντας εξουσιαστικές και ιεραρχικές συμπεριφορές. Σεβόμενες-οι την ιστορικότητα της κοινότητας  και την κατάληψη με τις πολύμορφες δράσεις της, οφείλουμε να συμβάλλουμε, η καθεμία και ο καθένας με τον τρόπο του, ώστε αυτή η αυτοοργανωμένη κοινότητα να συνεχίσει να αποτελεί μέρος των κινημάτων και των αντιστάσεων του αύριο.

Θάνος Τζιφάκης, Αρχαιολόγος.

Εδώ και πάνω από δέκα χρόνια, στα Προσφυγικά της Λ. Αλεξάνδρας, η «Συνέλευση Κατειλημμένων Προσφυγικών» αποδεικνύει ότι η ύπαρξη μιας αυτοοργανωμένης κοινότητας στο κέντρο μιας ευρωπαϊκής μεγαλούπολης είναι εφικτή, σηματοδοτώντας την  ελπίδα για τις κοινωνίες του μέλλοντος. Ο αγώνας για την σωτηρία της κοινότητας των Προσφυγικών είναι αγώνας για ελευθερία, ζωή και ανθρωπιά, που εμπνέει και δίνει δύναμη για τις συλλογικές διεκδικήσεις του μέλλοντος. Ενός μέλλοντος που θα βασίζεται στην αλληλεγγύη, την ελευθερία και την συντροφικότητα.

Κωνσταντίνος, Πολιτικός Μηχανικός

Η κοινότητα των ανθρώπων που συνιστούν την απελευθερωμένη αυτή γειτονιά και η διάσωση της ελπίδας μιας αλληλέγγυας ζωής στην συλλογική μνήμη, με οδηγούν στην συμμετοχή μου στην παρούσα επιτροπή, ενάντια σε κάθε καταστολή της.

Δήμητρα Κ., Αρχιτέκτονας, Οικονομολόγος

Στις 13/12 ανακοινώθηκε πως ο ρομ Κώστας Φραγκούλης είναι πλέον νεκρός.Στις 5/12, αφού ο 16χρονος Κώστας αρνήθηκε να πληρώσει 20 ευρώ βενζίνης,καταδιώχθηκε από μπάτσους της ΔΙΑΣ, οι οποίοι και τον πυροβόλησαν με 2σφαίρες στο κεφάλι. Πριν ακόμα μάθουμε για την τελική κατάσταση υγείαςτου και ενώ ούτε η οικογένεια δεν λάμβανε ενημέρωση, οι μπάτσοιδολοφόνοι ήταν ήδη ελεύθεροι.

Αυτή η δολοφονία δυστυχώς δεν μας πιάνει στον ύπνο, καθώς δεν ξεχνάμετην δολοφονία ενός άλλου ρομ, του Νίκου Σαμπάνη τον Οκτώβρη του ’21 με38 σφαίρες στο ψαχνό, όπου για μια ακόμη φορά οι δολοφόνοι χαϊδεύτηκαναπό την αστική “δικαιοσύνη”.

Οι κοινότητες των Ρομά αρνούνται σθεναρά να προσαρμοστούν στα πρότυπαπου δημιουργεί ο ελληνικός καπιταλισμός. Και καλά κάνουν! Ούτως ή άλλως,οι μόνες “προσπάθειες” της πολιτείας να τους συμπεριλάβει στον κοινωνικόιστό και να άρει την περιθωριοποίησή τους, είναι για να τους χωρέσει στακαλούπια της, να τους “εκπολιτίσει” και να τους χρησιμοποιήσει σαν φτηνόεργατικό δυναμικό, όπως άλλωστε κάνει και με όλες τις κοινωνικές ομάδεςπου δεν ανταποκρίνονται στο κυρίαρχο πρότυπο. Όταν δεν έχει ανάγκη απόκάτι τέτοιο θρέφει την αορατοποίηση τους με ένα σωρό τρόπους, μεαποκορύφωμα μία δολοφονία ενός παιδιού για την οποία δε θα κουνηθείφύλλο.

Το μήνυμα “όποιος δεν μπορεί να προσαρμοστεί, πεθαίνει” είναι ξεκάθαροπλέον από μεριάς του κράτους και στέλνεται καθημερινά. Είτε είναι ηκαθημερινή καταπίεση και η γκετοποίηση, είτε η εγκληματικοποίηση τωνΡομά, είτε οι σφαίρες στο ψαχνό, η ελληνική κοινωνία έχειδιαπαιδαγωγηθεί στο αφήγημα πως οι Ρομά είναι κατώτεροι από άνθρωποι καιάρα τα αξίζουν ολα αυτά. Γι’ αυτό και βλέπουμε κόσμο να χειροκροτεί τουςμπάτσους δολοφόνους του Κώστα, όπως ακριβώς έκαναν και στη περίπτωση τουΣαμπάνη. Γι’ αυτό και οι κοινότητες των Ρομά σήκωσαν όλο τον αγώνα γιαδικαίωση στις πλάτες τους- και δε θα έπρεπε κανείς να αναρωτιέται για τοπως και το γιατί.

Εμείς από τη μεριά μας, ως παιδαγωγική ομάδα της Δομής παιδικούστεκιού & αυτομόρφωσης της Κοινότητας Κατειλημμένων Προσφυγικών,καθημερινά ερχόμαστε αντιμέτωποι/ες με κάθε λογής κοινωνικό, ταξικόαποκλεισμό και ποικίλες μορφές βίας, απέναντι σε όλους τους ανθρώπουςμας, μικρούς και μεγάλους. Καθημερινά, παιδιά και ενήλικες συμβιώνουμεμε την ιδέα της εκκένωσης των σπιτιών και των αυτοοργανωμένων δομών μας,με βίαιες συλλήψεις, προσαγωγές, ξυλοδαρμούς, φυλακίσεις ντόπιων καιμεταναστών συντροφισσών και συντρόφων μας, με τη φρίκη του πολέμου, μετο τραύμα, με την αβεβαιότητα της επόμενης μέρας, με τον αποκλεισμό απότη δημόσια υγεία και παιδεία και από την ελευθερία της μετακίνησης.Βλέπουμε τα παιδιά της κοινότητάς μας να μεγαλώνουν γρήγορα, να μπαίνουναπό νωρίς στο παιχνίδι της επιβίωσης, είτε αναγκαζόμενα να δουλεύουν,είτε συνειδητοποιώντας την προκαθορισμένη από το σύστημα μοίρα τους πουτα θέλει αποκλεισμένα από οποιαδήποτε “κοινωνική παροχή”, είτε βιώνονταςτην απώλεια δικών τους ανθρώπων που φυλακίζονται ή αναγκάζονται ναφύγουν από τη χώρα και άλλους χίλιους τρόπους. Έτσι καθημερινά ο φόβοςκαι η ανασφάλεια ριζώνουν στο έδαφος που απελευθερώσαμε μέσω των αγώνωνμας, το έδαφος της αυτονομίας, της ελευθερίας και της αλληλεγγύης.

Ακούμε τα παιδιά μας να έχουν πολλές απορίες, αντίστοιχες με εκείνεςτων ρομά παιδιών, από τη στιγμή που αντιλαμβάνονται τον κόσμο γύρω τους.Τα βλέπουμε να παλεύουν να καταλάβουν τη δαιδαλώδη διάρθρωση αυτού τουκόσμου που πουθενά δεν τα χωράει. Ευτυχώς όμως -κι αυτή είναι ημεγαλύτερη νίκη μας- ταυτόχρονα με αυτά, τα βλέπουμε να δουλεύουν καιμαζί μας προς την κατεύθυνση της αλληλεγγύης και της αυτοοργάνωσης τηςζωής μας, με συνείδηση που ολοένα ακονίζεται.

Ως μέλη της κοινότητας των Κατειλημμένων Προσφυγικών ή ως αλληλέγγυαάτομα σε αυτή και ως συνοδοιπόροι των παιδιών της πολυπολιτισμικής καιπολύμορφης αυτής κοινότητας, ξέρουμε πως οι σφαίρες -ακόμα κι όταν δεντις βλέπουμε- σφυρίζουν πάνω από τα κεφάλια μας καθημερινά. Γι’ αυτό καιη δολοφονία του εφήβου Κώστα Φραγκούλη ξεχείλισε την οργή μας, την ίδιαστιγμή που μας υπενθύμισε αυτό το οποίο κανένας άνθρωπος δεν πρέπει ναξεχνάει: το κράτος φυλάει δύο σφαίρες για κάθε κεφάλι που θα σηκωθεί.

Το κράτος έχει πολλούς τρόπους να σφίγγει τα λουριά και να δολοφονείτα ψήγματα της κοινωνικής αντίστασης εν τη γενέσει τους. Η ωμή βία είναιένας από αυτούς τους τρόπους, όχι ο μοναδικός. Στον πυρήνα του αγώνα μαςοφείλει να βρίσκεται η πολυεπίπεδη αντεπίθεση σε κάθε προσπάθειά του. Ηδολοφονική βία του κράτους δεν αποτελεί τον κυρίαρχο σκοπό του, καθώς οσκοπός του κράτους είναι η εξασφάλιση των συμφερόντων της άρχουσας τάξηςκαι σε αυτή τη λογική ένας παραγωγικός εργάτης είναι πάντα καλύτερος απόέναν νεκρό εργάτη. Εντούτοις η βία αυτή εκφράζεται, με πλήρη συναίνεσηεκείνων που την ελέγχουν, εκεί ακριβώς όπου γεννιέται η κοινωνικήανυπακοή, εκεί που η συμμόρφωση δε βρίσκει πρόσφορο έδαφος, σε εκείνουςκαι εκείνες που δε ταιριάζουν στην αποστειρωμένη, δυστοπική εικόνα τουφιλήσυχου παραγωγικού εργάτη.Εξ’ ου και η αμεσότατη και ολόπλευρησυγκάλυψη της δολοφονίας αυτής από το κράτος και τα ΜΜΕ.

Οι εξεγερμένες κοινότητες των Ρομά την προηγούμενη περίοδο έστειλανένα ηχηρό μήνυμα και εμείς δεσμευόμαστε να το διατηρήσουμε ζωντανό καινα το διαδώσουμε: Για κάθε σφαίρα σε κεφάλι παιδιού η μόνη αρμόζουσααπάντηση είναι να καεί ο κόσμος. Κι εμείς, από τα αποκαΐδια του θασχεδιάσουμε έναν νέο, που να μας χωράει όλες/α/ους. Η θέση μας, με τηδιττή μας αφετηρία ως κοινωνικοί αγωνιστές αλλά και ωςπαιδαγωγοί/συνοδοιπόροι των παιδιών, είναι πλάι στους/στιςεξεγερμένους/ες αυτού του κόσμου, με κάθε μέσο και σε κάθε στιγμή. Όσοθα δολοφονούνται παιδιά εν ψυχρώ, κανείς δεν είναι ασφαλής. Η θέση μαςείναι και θα είναι στην πρώτη γραμμή του αγώνα ενάντια στη βαρβαρότητα.

ΝΑ ΜΗ ΣΥΝΗΘΙΣΟΥΜΕ ΤΟ ΘΑΝΑΤΟ!

ΔΕΝ ΗΤΑΝ Η ΒΕΝΖΙΝΗ ΔΕΝ ΗΤΑΝ ΤΑ ΛΕΦΤΑ, ΟΙ ΜΠΑΤΣΟΙ ΔΟΛΟΦΟΝΗΣΑΝ ΓΙΑΤΙ ΗΤΑΝΕ ΡΟΜΑ!

ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΤΙΣ ΚΟΙΝΟΤΗΤΕΣ ΤΩΝ ΡΟΜΑ!

ΣΤΙΣ ΕΞΕΓΕΡΜΕΝΕΣ ΚΟΙΝΟΤΗΤΕΣ ΧΤΙΖΟΝΤΑΙ ΟΙ ΚΟΙΝΩΝΙΕΣ ΤΟΥ ΜΕΛΛΟΝΤΟΣ!

Δομή Παιδικού Στεκιού & Αυτομόρφωσης της Κοινότητας Κατειλημμένων Προσφυγικών

On 13/12/22 it was announced that Rom Costas Fragoulis is now dead. On 5/12, after 16 year old Kostas refused to pay 20 euros for petrol, he was chased by DIAS cops, who shot him with 2 bullets in the head. Before we even knew about his final state of health and while the family was not receiving any information either, the cop killers were already set free.

This murder unfortunately does not catch off guard, as we do not forget the murder of another Rom, Nikos Sambanis in October 21 with 38 bullets in the back of the head, where once again the killers were pampered by the bourgeois “justice”.

Roma communities vehemently refuse to adapt to the norms created by Greek capitalism. And rightly so! In any case, the only “efforts” of the state to include them in the social fabric and remove their marginalization are to fit them into its molds, to “civilize” them and use them as cheap labor, as it does with all social groups that do not conform to the dominant model. When it has no need for this, it feeds their ignorance in a whole host of ways, culminating in the murder of a child for which it will not budge.

The message “whoever can’t adapt, dies” is now clear from the state’s side and is being transmitted every day. Whether it is the daily oppression and ghettoisation, the criminalisation of the Roma, or the shooting of the Roma, Greek society has been educated in the narrative that the Roma are less than human and therefore deserve all this. That’s why we see people applauding the cops who killed Kostas, just like they did in the case of Sambanis. That’s why the Roma communities have taken the whole struggle for vindication on their backs; and one shouldn’t have to wonder how and why.

We, for our part, as the pedagogical team of the Children’s House & Self-education Structure of the Squatted Community of Prosfygika, are confronted daily with all kinds of social, class exclusion and various forms of violence, towards all our people, young and old. Every day, children and adults alike live with the idea of evacuation of our homes and self-organized structures, with violent arrests, detentions, beatings, imprisonment of our local and migrant companions, with the horrors of war, with trauma, with the uncertainty of the next day, with exclusion from public health and education and from freedom of movement. We see the children of our community growing up fast, entering the game of survival early, either forced to work, or realizing their fate predetermined by the system that wants them excluded from any “socialprovision”, or experiencing the loss of their own people who are imprisoned or forced to leave the country, and a thousand other reasons. So every day fear and insecurity take root in the soil we liberated through our struggles, the soil of autonomy, freedom and solidarity.

We hear our children have many questions, similar to those of Roma children, as soon as they become aware of the world around them. We see them struggling to understand the labyrinthine structure of this worldthat does not fit them anywhere. But fortunately – and this is our greatest victory – at the same time as they do, we see them working with us in the direction of solidarity and self-organization of our lives, with a consciousness that is increasingly sharpening.

As members of the Squatted Community of Prosfygika or as individuals in solidarity with it and as fellow travellers of the children of this multicultural and diverse community, we know that the bullets – even when we don’t see them – whistle over our heads every day. That is why the murder of the teenager Kostas Fragoulis has overwhelmed our anger, at the same time as reminding us of what no human being should forget: the state keeps two bullets for every head that is raised.

The state has many ways of tightening the leash and killing the nuggets of social resistance in the bud. Brute force is one of these ways, not the only one. At the core of our struggle must be a multi-layered counterattack in its every effort. The murderous violence of the state is not its dominant purpose, as the purpose of the state is to secure the interests of the ruling class, and in this logic a productive worker is always better than a dead worker. Yet this violence is expressed, with the full consent of those who control it, precisely where social disobedience is born, where conformity does not find fertile ground, in those who do not fit the sterile, dystopian image of the peaceful productive worker; hence the immediate and all-round cover-up of this murder by the state and the media.
The insurgent Roma communities in the recent period have sent a powerful message and we are committed to keeping it alive and spreading it: For every bullet in a child’s head the only appropriate response is to burn the world. And we, from its ashes, will design a new one that fits us all. Our position, with our dual starting point as social militants and as educators/children’s companions, is to stand with the insurgent(s) of this world, by any means and at any time. As long as children are murdered in cold blood, no one is safe. Our position is and will be at the forefront of the struggle against barbarism.

LET’S NOT GET USED TO DEATH!
IT WASN’T THE GASOLINE, IT WASN’T THE MONEY, THE COPS KILLED HIM BECAUSE HE WAS A ROMA!
MUTUAL SOLIDARITY IN THE ROMA COMMUNITIES!
IT’S IN THE REBELLIOUS COMMUNITIES THAT THE SOCIETIES OF THE FUTURE ARE BUILT!

Children House & Self-education Structure of the Squatted Community of Prosfygika

https://twitter.com/i/status/1617411720493801472

 

with refugees, squats, self-organized, free, public, liberated spaces.

SATURDAY 21/1/23 13:00

Metro Panormou

Στις 19/12/22 ο αναρχικός επαναστάτης Θ. Χατζηαγγέλου, μέλος της οργάνωσης Αναρχική Δράση,ξεκίνησε απεργία πείνας και δίψας με αίτημα να του γνωστοποιηθούν οι λόγοι της βίαιης καιεκδικητικής μεταγωγής του στις φυλακές Νιγρίτας και την άμεση επιστροφή του στις φυλακέςΚορυδαλλού. Παράλληλα ξεκίνησαν απεργία πείνας σε αλληλεγγύη με τον Θ. Χατζηαγγέλου οιαναρχικοί Γ. Μιχαηλίδης από 22/12, Λ Βουγιουκλάκης και Φ. Δασκαλάς από 24/12, Φ. Τζιώτζης από25 ώς 27/12. Την ίδια στιγμή οι 11 Τούρκοι και Κούρδοι επαναστάτες του Λ. Μετώπου, έγκλειστοι στιςελληνικές φυλακές, βρίσκονται σε απεργία πείνα από τις 7/8/22 με βασικά, μεταξύ άλλων, αιτήματα,να σταματήσει η δίωξη με βάση τις αντιτρομοκρατικές νομοθεσίες και μια δίκαιη δίκη.Αν η πραγματικότητα που βιώνουν μεγάλα κομμάτια της ελληνικής κοινωνίας είναι τραγική από κάθεσκοπιά, οικονομική, κοινωνική και πολιτική, ας φανταστούμε την πραγματικότητα που βιώνουν οιχιλιάδες κρατούμενοι στις ελληνικές φυλακές. Την ίδια στιγμή που τα τσιράκια του συστήματος(Κορκωνέας, χρυσαυγήτες, Λιγνάδηδες κτλ) είτε αποφυλακίζονται είτε την περνούν “ζωή και κότα”, οιχιλιάδες ανώνυμοι κρατούμενοι ζουν χωρίς κανένα δικαίωμα στις πιο άθλιες συνθήκες διαβίωσης. Ήδηεδώ και 2 μήνες πραγματοποιούν ειρηνικές κινητοποιήσεις εντός των φυλακών για τις οποίες δενμαθαίνει κανείς τίποτα.

Οι πολιτικοί κρατούμενοι βρίσκονται σε ακόμη δυσκολότερη συνθήκη. Τα τελευταία χρόνια, με τηνενίσχυση του κατασταλτικού νομικού οπλοστασίου και την φασιστική πολιτική της κυβέρνησης τηςΝΔ, επιχειρείται η εξόντωσή τους σε ένα καθεστώς απομόνωσης, στέρησης βασικών δικαιωμάτων καικάθε είδους εκβιασμών. Πλαστά κατηγορητήρια, δυσανάλογες ποινές, άρνηση αδειών, άρνησηαποφυλακίσεων παρά τη συμπλήρωση των απαραίτητων θεσμικών προδιαγραφών, απαίτησηδηλώσεων μετανοίας – νομιμοφροσύνης, κ.α. Ενδεικτικό είναι το παράδειγμα του Ιταλού αναρχικούAlfredo Cospito ο οποίος είναι επίσης σε απεργία πείνας από τις 20/10/22 ενάντια στο καθεστώςαπομόνωσης που το ιταλικό κράτος επιβάλει στους πολιτικούς κρατούμενους. Ένα καθεστώςεξόντωσης και απόλυτης απομόνωσης. Τέτοιου είδους πρακτικές είναι η θωράκιση του κόσμου τηςεξουσίας ενάντια σε όσους αντιστέκονται. Σήμερα εφαρμόζονται στους αναρχικούς και κομουνιστέςαύριο σε όλη την κοινωνία. Είναι η ίδια πρακτική που εφάρμοζαν στο παρελθόν η χούντες και ταφασιστικά καθεστώτα.

Από την πλευρά μας βιώνουμε την ίδια συνθήκη πάνω στον σύντροφο μας Κ. Δημαλέξη ο οποίοςσυνελήφθη με κατασκευασμένο κατηγορητήριο για να έχει άλλοθι η ΓΑΔΑ και το υπουργείο ναεπιτεθούν στην κατειλημμένη γειτονιά των Προσφυγικών Λ. Αλεξάνδρας και να συλλάβουν 79υπερασπιστές της, κατοίκους και αλληλέγγυους. Ο σύντροφός μας από την είσοδό του στις φυλακέςΚορυδαλλού τέθηκε σε καθεστώς 5ήμερης καραντίνας-απομόνωσης, ένα μέτρο που επιβλήθηκε μεαφορμή τον κοβιντ και συνεχίζεται ως σήμερα με σκοπό την απομόνωση και το σπάσιμο τουφρονήματος των κρατουμένων. Στη συνέχεια αντί να μεταφερθεί σε μια από τις πτέρυγες όπουκρατούνται άλλοι σύντροφοι αναρχικοί και που κανονικά έπρεπε να μεταφερθεί, χωρίς καμιά εξήγησημεταφέρθηκε στην πτέρυγα Έ, ενώ ακολούθησε η βίαιη μεταγωγή του στις φυλακές Τρικάλων για νατον απομονώσουν εκ νέου ακόμη και από την ελάχιστη δυνατότητα επαφής με την οικογένειά, τηδικηγόρο και τους οικείους του. Το έγκλημά του ήταν ότι προσπάθησε, στον θάλαμο που τελευταία τονείχαν μεταφέρει, αποτελούμενο από 18 συγκρατούμενους και με σπασμένα τζάμια, να συμμετάσχειστην δημιουργία συνέλευσης για την επίλυση τέτοιου είδους πρακτικών ζητημάτων. Ο αγώνας για τηνκαλυτέρευση των δικαιωμάτων των κρατουμένων είναι όχι μόνο καθήκον για τον κάθε αγωνιστή αλλάκαι νομικό δικαίωμα του ίδιου του αστικού κράτους.

Από σήμερα, Τρίτη 27 Δεκεμβρίου 2022 ώρα 13:00, ξεκινάμε κυκλική απεργία πείνας, ένα άτομο τηνημέρα, σε αλληλεγγύη με τον αγωνιστή Θ. Χατζηαγγέλου και για όσο διαρκέσει η απεργία πείνας καιδίψας του. Μαζί μας ξεκινά και ο σύντροφος Κ. Δημαλέξης από τη φυλακή. Ταυτόχρονα στεκόμαστεαλληλέγγυοι με τους 11 απεργούς πείνας από 7/8/22 του ΛαΪκού Μετώπου και πλάι με τον AlfredoCospito απεργό πείνας από 20/10/22 ενάντια στο καθεστώς απομόνωσης που του επιβάλλεται.

ΑΜΕΣΗ ΔΙΚΑΙΩΣΗ ΤΩΝ ΔΙΚΑΙΩΝ ΑΙΤΗΜΑΤΩΝΤΟΥ ΑΠΕΡΓΟΥ ΠΕΙΝΑΣ ΚΑΙ ΔΙΨΑΣ ΑΠΟ 19/12/22 ΘΑΝΟΥ ΧΑΤΖΗΑΓΓΕΛΟΥ

ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΜΕ ΤΟΥΣ 11 ΑΠΕΡΓΟΥΣ ΠΕΙΝΑΣ ΑΠΟ 7/8/22 ΤΟΥ ΛΑΪΚΟΥ ΜΕΤΩΠΟΥ

ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΜΕ ΤΟΝ ΑΠΕΡΓΟ ΠΕΙΝΑΣ ΑΠΟ 20/10/22 ALFREDO COSPITO

Η κυκλική απεργία πείνας ξεκινάει την Τρίτη 27/12 ώρα 13:00, μπροστά από το κοινωνικό κέντρο των κατειλημμένων Προσφυγικών Λ. Αλεξάνδρας.

Συνέλευση Κατειλημμένων Προσφυγικών

27/12/22

PARTICIPATION IN AND SUPPORT FOR THE HUNGER AND THIRST STRIKE OF THEANARCHIST MILITANT THANOS HATZIANGELU

On 19/12/22 the anarchist revolutionary and member of “Anarchist Action”, Th. Hatziangelou started a hunger and thirst strike demanding to be informed of the reasons for his violent and vindictive transferto Nigrita Prison, and for his immediate return to Korydallos prison.

At the same time, imprisoned anarchists G. Michailidis, L Vouyiouklakis, Φ. Daskalas, and F. Tziotzis started hunger strikes in solidarity with Hatziangelou ( GM from 22/12, IV and FD from 24/12, and FT from 25/12). Meanwhile, 11 imprisoned Kurdish and Turkish revolutionaries of the People’s Front have been on hunger strike since 7/8/22 demanding, among other things, an end to their unjust persecution and the right to a fair trial.While the lackeys of the state (Korkones, members of the neonazi Golden Dawn party, Lignades, etc.)are released from jail and acquitted of charges, thousands of unnamed prisoners live without rights in miserable conditions.

For the last two months, peaceful demonstrations have been held inside the prisons across Greece. News of these struggles rarely reach beyond the prison walls. For many political prisoners, the fascist policies of the current New Democracy government and strengthening of repressive judicial mechanisms have led to a regime of isolation, deprivation of basic rights and freedom, and blackmail through false accusations, disproportionate sentences, and demands for statements of “repentance”.
Requests for release — despite meeting the usual institutional requirements — are often denied without reason. We can find similarities in example of the Italian anarchist Alfredo Cospito, who has been on hunger strike since 20/10/22 in protest against the forced isolation of political prisoners by the Italian state. In essence, punitive regimes of total isolation and extermination.These practices shield those in positions of power from those who dare resist. Hiding behind such acts of violence, the state attempts to reassure itself of its own omnipotence, but instead reveals only its truenature.

In doing so, it follows in the footsteps of the juntas and fascist regimes of the past. Today these practices are applied against anarchists and and communists. Tomorrow, it could be on all of society.This repression has been felt in our community through the arrest of our comrade K Dimalexis on trumped up charges on 22.11.22. The police operation to kidnap and arrest K. Dimalexis was used as an excuse for GADA and the ministry to attack and criminalize the neighborhood, arresting 79 of its defenders residents and solidarians. After being placed under pre-trial detention in Korydallos Prison,our comrade was put in isolation for 5 days: a measure first imposed due to the COVID pandemic but that continues to be used as a way to isolate and break prisoners. From there, instead of being transferred to a ward with other anarchist political prisoners (where normally he should have been transferred), he was isolated in ward E and later moved without explanation to Trikala Prison.
In Trikala, he is heavily isolated, with few possibilities to contact his family and lawyer. The “crime” used to the transfer was that in the the last ward he was in, he along with 18 fellow prisoners participated in creating an assembly to solve practical issues (broken windows, etc).solving such practical issues.

The fight for the rights of prisoners is not only a duty for each incarcerated comrade but also a legal responsibility of the state itself.
From today, Tuesday, 27 December 2022 at 13:00, we will start a cyclical strike hunger strike in solidarity with the militant Th. Hatziangelou. One person will participate in the hunger strike each day,for as long as his hunger and thirst strike lasts. Our Comrade K. Dimalexis will join us from prison.
We stand in solidarity with the 11 hunger strikers from 7/8/22 of the People’s Front and with Alfredo Cospito, hunger striker from 20/10/22 against the regime of isolation imposed on him.

IMMEDIATE JUSTICE FOR THE RIGHTFUL DEMANDS OF THE HUNGER AND THIRST STRIKER FROM 19/12/22, THANOS HATZIANGELOU

SOLIDARITY WITH THE 11 HUNGER STRIKERS ON HUNGER STRIKE SINCE 7/8/22 OFTHE POPULAR FRONT

SOLIDARITY WITH THE HUNGER STRIKER OF 20/10/22 ALFREDO COSPITO

The cyclical hunger strike starts on Tuesday 27/12 at 13:00, in front of the Social Centre of the Squatted Neighborhood of Prosfigika, Alexandra Avenue.

Assembly of Squatted Prosfigika

27/12/22

ANARŞİST SAVAŞÇI TH. HATZIANGELOU’nun Açlık ve Susuzluk GREVİNE KATILIM VEDESTEK

19/12/22 tarihinde anarşist devrimci ve “Anarşist Eylem” üyesi Th. Hatziangelou, NigritaHapishanesine şiddetli ve kinci bir şekilde nakledilmesinin nedenlerinin kendisine bildirilmesini talepederek ve derhal Korydallos hapishanesine geri gönderilmesi talebiyle açlık ve susuzluk grevinebaşladı. Aynı zamanda, tutuklu anarşistler G. Michailidis, L Vouyiouklakis, Φ. Daskalas ve F. Tziotzis,Hatziangelou ile dayanışma içinde açlık grevine başladılar (GM 22/12’den, IV ve FD 24/12’den ve FT,25/12’den). Bu arada, Halk Cephesi’nin tutuklu 11 Kürt ve Türk devrimcisi, haksız zulmün sona ermesive adil yargılanma hakkı talebiyle 22.07.2020 tarihinden bu yana açlık grevinde.Devletin uşakları (Korkones, neonazi Altın Şafak partisi üyeleri, Lignades vb.) hapisten salıverilipberaat ederken, adı açıklanmayan binlerce mahkum kötü koşullarda hakları olmadan yaşıyor. Son ikiaydır Yunanistan genelindeki cezaevlerinde barışçıl gösteriler yapılıyor. Bu mücadelelerin haberlerinadiren hapishane duvarlarının ötesine ulaşıyor. Pek çok siyasi tutuklu için, mevcut Yeni Demokrasihükümetinin faşist politikaları ve baskıcı yargı mekanizmalarının güçlendirilmesi, bir tecrit rejimine,temel hak ve özgürlüklerden yoksun bırakmaya ve asılsız suçlamalar, orantısız cezalar ve “ifadetalepleri” yoluyla şantajlara yol açıyor. Olağan kurumsal gereklilikleri karşılamasına rağmen tahliyetalepleri genellikle sebepsiz yere reddediliyor. İtalyan devleti tarafından siyasi tutukluların zorla tecritedilmesini protesto etmek için 20/10/22 tarihinden beri açlık grevinde olan İtalyan anarşist AlfredoCospito örneğinde de benzerlikler bulabiliriz. Özünde tüm bunlar, topyekun izolasyon ve imhasaldırılarıdır.Bu uygulamalar, güçlü konumdakileri direnmeye cesaret edenlerden korur. Bu tür şiddet eylemlerininarkasına saklanan devlet, kendine her şeye gücü yettiğine dair güvence vermeye çalışır, ancak bununyerine yalnızca gerçek doğasını ortaya çıkarır. Bunu yaparken de geçmişin cuntalarının ve faşistrejimlerinin izinden gider. Bugün bu uygulamalar anarşistlere ve komünistlere karşı uygulanmaktadır.Yarın, tüm toplumun üzerine olabilir.Bu baskı, 22.11.22 tarihinde K Dimalexis yoldaşımızın uydurma suçlamalarla tutuklanmasıylatopluluğumuzda da hissedilmiştir. Polisin K. Dimalexis’i kaçırma ve tutuklama operasyonu, GADA vebakanlığın mahalleye saldırması ve kriminalize etmesi için bir bahane olarak kullanıldı ve 79 mahalledestekçisini – sakinini ve dayanışmacısını gözaltına aldılar. Korydallos Hapishanesi’nde tutuklu bulunanyoldaşımız 5 gün tecritte tutulmuştur. Oradan, diğer anarşist siyasi tutuklularla birlikte (normaldenakledilmesi gereken yer) bir koğuşa nakledilmek yerine, E koğuşunda tecrit edildi ve daha sonrahiçbir açıklama yapılmadan Trikala Hapishanesine nakledildi. Trikala’da, ailesi ve avukatıyla iletişimkurma olasılığı çok az olduğundan, büyük ölçüde izole edilmiş haldedir. Nakli haklı çıkarmak içinkullanılan “suç”, bulunduğu son koğuşta, 18 mahkum arkadaşıyla birlikte pratik sorunları (kırık camlar,vb.) çözmek için bir meclis oluşturmaya katılmasıydı.Tutukluların hakları için mücadele etmek sadece her tutuklu yoldaşın görevi değil, aynı zamandadevletin hukuki sorumluluğudur.Bugün, 27 Aralık 2022 Salı saat 13:00’den itibaren, anarşist militan Th. Hatziangelou ile dayanışmaiçin döngüsel açlık grevine başlayacağız.. Açlık ve susuzluk grevi devam ettiği sürece her gün bir kişiaçlık grevine katılacaktır. K. Dimalexis da yoldaşımız cezaevinden bize katılacak. Tecrit rejimine karşıHalk Cephesi’nin 22.07.2022’den beri açlık grevinde olan 11 açlık grevcisi ve 20.10.22’den itibarenaçlık grevi yapan Alfredo Cospito ile de dayanışma içindeyiz.19/12/22 TARİHİNDEN İTİBAREN HAKLI TALEPLERİ İÇİN AÇLIK VE SUSUZLUKGREVİNDE OLAN THANOS HATZIANGELOU İÇİN ACİL ADALET22.08.2007 TARİHİNDEN BU YANA AÇLIK GREVİNDE OLAN, HALK CEPHESİNDEN 11AÇLIK GREVİYCİSİYLE DAYANIŞMA20/10/22 TARİHİNDEN BU YANA AÇLIK GREVİNDE OLAN ALFREDO COSPITO İLEDAYANIŞMA

Döngüsel açlık grevi 27/12 Salı günü saat 13:00’te, Alexandras Caddesi, Prosfigika SosyalMerkezi Önünde Başlayacaktır

İŞGAL EDİLMİŞ MÜLTECİ EVLERİ MECLİSİ ( PROSFIGIKA )

27/12/22

Fr

PARTICIPATION ET SOUTIEN A LA GRÈVE DE LA FAIM ET DE LA SOIF DU MILITANTANARCHISTE TH. HATZIANGELOU

Le 19/12/22, le révolutionnaire anarchiste et membre de “Anarchist Action”, Th. Hatziangelou aentamé une grève de la faim et de la soif, exigeant d’être informé des raisons de son transfert violent etvindicatif à la prison de Nigrita, et son retour immédiat à la prison de Korydallos. Au même moment,les anarchistes emprisonnés G. Michailidis, L. Vouyiouklakis, Φ. Daskalas, et F. Tziotzis ont entamédes grèves de la faim en solidarité avec Hatziangelou ( GM depuis le 22/12, IV et FD depuis le 24/12,et FT depuis le 25/12). Pendant ce temps, 11 révolutionnaires kurdes et turcs emprisonnés du « Frontdu Peuple » sont en grève de la faim depuis le 7/8/22, exigeant, entre autres, la fin de leur persécutioninjuste et le droit à un procès équitable.Alors que les laquais de l’État (Korkones, membres du parti néonazi Aube dorée, Lignades, etc.) sontlibérés de prison et acquittés, des milliers de prisonniers anonymes vivent sans droits dans desconditions misérables. Depuis deux mois, des manifestations pacifiques ont lieu à l’intérieur des prisonsde toute la Grèce. Les nouvelles de ces luttes parviennent rarement au-delà des murs de la prison. Pourde nombreux prisonniers politiques, les politiques fascistes du gouvernement actuel de NouvelleDémocratie (Nea Demokratia) et le renforcement des mécanismes judiciaires répressifs ont conduit àun régime d’isolement, de privation des droits et libertés fondamentaux, et de chantage par le biais defausses accusations, de peines disproportionnées et d’exigences de déclarations de “repentance”. Lesdemandes de libération – bien que répondant aux exigences institutionnelles habituelles – sont souventrefusées sans raison. Nous pouvons trouver des similitudes dans l’exemple de l’anarchiste italienAlfredo Cospito, qui fait une grève de la faim depuis le 20/10/22 pour protester contre l’isolement forcédes prisonniers politiques par l’État italien. Il s’agit essentiellement de régimes punitifs d’isolement totalet d’extermination.Ces pratiques protègent les détenteurs du pouvoir de ceux qui osent résister. En se cachant derrière cesactes de violence, l’État tente de se rassurer sur sa propre omnipotence, mais ne révèle que sa véritablenature. Ce faisant, il suit les traces des juntes et des régimes fascistes du passé. Aujourd’hui, cespratiques sont appliquées contre les anarchistes et les communistes. Demain, ce pourrait être surl’ensemble de la société.Cette répression a été ressentie dans notre communauté par l’arrestation de notre camarade K Dimalexissur de fausses accusations le 22.11.22. L’opération policière pour kidnapper et arrêter K. Dimalexis aservi de prétexte à la GADA et au ministère pour attaquer et criminaliser le quartier, en arrêtant 79 deses défenseurs résidents et solidaires. Après avoir été placé en détention provisoire à la prison deKorydallos, notre camarade a été mis en isolement pendant 5 jours : une mesure imposée pour lapremière fois en raison de la pandémie de COVID mais qui continue d’être utilisée comme moyend’isoler et de briser les prisonniers. De là, au lieu d’être transféré dans un quartier avec d’autresprisonniers politiques anarchistes (où il aurait normalement dû être transféré), il a été isolé dans lequartier E, puis transféré sans explication à la prison de Trikala. À Trikala, il est fortement isolé, avecpeu de possibilités de contacter sa famille et son avocat. Le “crime” invoqué pour justifier son transfertest que, dans le dernier quartier où il se trouvait, il a participé, avec 18 autres détenus, à la créationd’une assemblée chargée de résoudre des problèmes pratiques (fenêtres cassées, etc.). La lutte pour lesdroits des prisonniers n’est pas seulement un devoir pour chaque camarade incarcéré mais aussi uneresponsabilité légale de l’Etat lui-même.A partir d’aujourd’hui, mardi 27 décembre 2022 à 13h00, nous entamerons une grève cyclique de lafaim en solidarité avec le militant Th. Hatziangelou. Une personne participera à la grève de la faimchaque jour, aussi longtemps que durera sa grève de la faim et de la soif. Notre camarade K. Dimalexisse joindra à nous depuis la prison. Nous sommes solidaires avec les 11 grévistes de la faim du 7/8/22du Front populaire et avec Alfredo Cospito, gréviste de la faim du 20/10/22 contre le régimed’isolement qui lui est imposé.JUSTICE IMMÉDIATE POUR LES DEMANDES LÉGITIMES DU GRÉVISTE DE LA FAIMET DE LA SOIF DU 19/12/22, THANOS HATZIANGELOUSOLIDARITÉ AVEC LES 11 GRÉVISTES DE LA FAIM DU FRONT POPULAIRE ENGRÈVE DE LA FAIM DEPUIS LE 7/8/22SOLIDARITÉ AVEC LE GRÉVISTE DE LA FAIM DU 20/10/22 ALFREDO COSPITOLa grève de la faim cyclique débute le mardi 27/12 à 13h00, devant lele Centre social de la Communauté Squattée de Prosfygika, avenue Alexandra.

Assemblée Squattée de Prosfygika

27/12/22

TEILNAHME AM UND UNTERSTÜTZUNG DES HUNGER- UND DURSTSTREIKS DESANARCHISTISCHEN KÄMPFERS TH. HATZIANGELOU

Am 19.12.22 trat der anarchistische Revolutionär und Mitglied der “Anarchistischen Aktion” Th.Hatziangelou in einen Hunger- und Durststreik, mit der Forderung, über die Gründe für seinegewaltsame und rachsüchtige Verlegung in das Nigrita-Gefängnis informiert zu werden undunverzüglich in das Korydallos-Gefängnis zurückzukehren. Zeitgleich starteten die inhaftiertenAnarchisten G. Michailidis (am 22.12.), L. Vouyiouklakis, F. Daskalas (beide am 24.12.) sowie F.Tziotzis (am 25.12.) in Solidarität mit Hatziangelou einen Hungerstreik. Elf inhaftierte kurdischeund türkische Revolutionär*innen der Volksfront befinden sich seit dem 07.08.22 im Hungerstreikund fordern unter anderem die Beendigung ihrer ungerechten Verfolgung und das Recht auf einfaires Gerichtsverfahren. Während die Lakaien des Staates (Korkones, Mitglieder der Neonazi-Partei Chrysi Avgi („Goldene Morgenröte“), Lignades usw.) aus den Gefängnissen entlassen undfreigesprochen werden, leben Tausende von namenlosen Gefangenen ohne Rechte und inmiserablen Bedingungen. Seit zwei Monaten finden in ganz Griechenland friedlicheDemonstrationen innerhalb der Gefängnisse statt. Die Nachrichten über diese Kämpfe dringenjedoch selten über die Gefängnismauern hinaus.Für viele politische Gefangene haben die faschistische Politik der derzeitigen Regierung der NeaDimokratia („Neue Demokratie“) und die Stärkung der repressiven Justizmechanismen zu einemRegime der Isolation, des Entzugs grundlegender Rechte und Freiheiten sowie der Erpressungdurch falsche Anschuldigungen, unverhältnismäßige Strafen und Forderungen nachReuebekenntnissen geführt. Anträge auf Haftentlassung werden – trotz Erfüllung der üblicheninstitutionellen Voraussetzungen – oft ohne Begründung abgelehnt. Ähnlich verhält es sich mit demitalienischen Anarchisten Alfredo Cospito, der sich seit dem 20.10.22 im Hungerstreik befindet, umgegen die Zwangsisolation politischer Gefangener durch den italienischen Staat zu protestieren. ImWesentlichen handelt es sich dabei um Strafsysteme der totalen Isolation und Vernichtung, diediejenigen in Machtpositionen vor denen schützen, die es wagen, Widerstand zu leisten. Der Staatversteckt sich hinter solchen Gewaltakten, um sich seiner Allmacht zu versichern, aber er offenbartstattdessen nur sein wahres Wesen. Damit tritt er in die Fußstapfen der Juntas und faschistischenRegime der Vergangenheit. Heute werden diese Praktiken gegen Anarchist*innen undKommunist*innen angewandt. Morgen könnte es die gesamte Gesellschaft treffen.Diese Repression wurde in unserer Community am 22.11.22 durch die Verhaftung unseresGenossen K. Dimalexis auf Grund erfundener Anschuldigungen spürbar. Die Polizeioperation zurEntführung und Verhaftung von K. Dimalexis wurde von der GADA (oberstes Polizeipräsidium)und dem Ministerium als Vorwand benutzt, um die Nachbarschaft anzugreifen und zukriminalisieren, indem 79 ihrer Verteidiger*innen, Bewohner*innen und solidarische Menschenverhaftet wurden. Als er im Korydallos-Gefängnis in Untersuchungshaft kam, wurde unser Genossezunächst für fünf Tage in Isolationshaft gesteckt – eine Maßnahme, die erstmals aufgrund derCovid19-Pandemie verhängt wurde, die aber weiterhin als Mittel eingesetzt wird, um Gefangene zuisolieren und zu brechen. Von dort aus wurde er, anstatt in einen Gebäudeteil mit anderenanarchistischen politischen Gefangenen verlegt zu werden (wohin er normalerweise hätte verlegtwerden sollen), in Abteilung E isoliert und später ohne Erklärung ins Gefängnis von Trikala verlegt.In Trikala ist er stark isoliert und hat kaum Möglichkeiten, seine Familie und seine*n Anwält*in zukontaktieren. Das “Verbrechen”, das der Haftverlegung zugrunde liegt, bestand darin, dass er in derletzten Abteilung, in der er sich befand, zusammen mit 18 Mitgefangenen an der Gründung einerVersammlung zur Lösung praktischer Probleme (kaputte Fensterscheiben in Hafträumen usw.)mitgewirkt hatte. Der Kampf für die Rechte der Gefangenen ist nicht nur eine Pflicht für jede*ninhaftierten Genoss*in, sondern eigentlich auch die rechtliche Verantwortung des Staates selbst.Ab dem heutigen Dienstag, dem 27. Dezember 2022 um 13:00 Uhr werden wir in einen zyklischenHungerstreik treten, in Solidarität mit dem militanten Th. Hatziangelou. Jeden Tag, solange seinHunger- und Durststreik andauert, wird sich eine Person von uns am Hungerstreik beteiligen. UnserGenosse K. Dimalexis wird sich uns aus dem Gefängnis anschließen.Wir sind solidarisch mit den 11 Hungerstreikenden der Volksfront seit dem 07.08.22 und mitAlfredo Cospito, im Hungerstreik seit dem 20.10.22 gegen das ihm auferlegte Regime der Isolation.

SOFORTIGE GERECHTIGKEIT FÜR DIE BERECHTIGTEN FORDERUNGEN DESHUNGER- UND DURSTSTREIKENDEN SEIT DEM 19.12.22 – THANOUSHATZIANGELOU

SOLIDARITÄT MIT DEN 11 DER VOLKSFRONT, DIE SICH SEIT DEM 07.08.22 IMHUNGERSTREIK BEFINDENSOLIDARITÄT MIT DEM HUNGERSTREIKENDEN SEIT DEM 20.10.22 – ALFREDOCOSPITO

Der zyklische Hungerstreik beginnt am Dienstag, den 27.12. um 13:00 Uhr vor dem Social Centerder besetzten Nachbarschaft Prosfygika an der Alexandras Avenue.

SY.KA.PRO – Community of Squatted Prosfygika

27.12.22

PARTICIPACIÓN Y APOYO A LA HUELGA DE HAMBRE Y SED DEL MILITANTE ANARQUISTA TH.HADJIANGELOU

El 19/12/22 el revolucionario anarquista Th. Hatjiangelou, miembro de la organización AcciónAnarquista, inició una huelga de hambre y sed exigiendo que se le informara de los motivos delviolento y vengativo traslado a la prisión de Nigrita y su regreso inmediato a la prisión deKorydallos. Al mismo tiempo, una huelga de hambre en solidaridad con Th. Hadjiangelou fueiniciada por los anarquistas G. Michailidis desde 22/12, L. Vougiouklakis y F. Daskalas desde24/12, F. Tziotzis desde 25 al 27/12. Al mismo tiempo, los 11 revolucionarios turcos y kurdos delFrente Popular, encarcelados en las cárceles griegas, están en huelga de hambre desde el 7/8/22con reivindicaciones básicas, entre otras, el fin de la persecución basada en leyes antiterroristasy un juicio justo.Si la realidad que vive gran parte de la sociedad griega es trágica en todos los sentidos (realidadeconómica, social y política), imaginemos la realidad que viven los miles de presos en las cárcelesgriegas. Al mismo tiempo que los esbirros del sistema (Korkoneas, Amanecer Dorado, Lignades,etc.) salen de la cárcel o se pasan la buena vida, los miles de presos anónimos viven sin ningúnderecho en las condiciones de vida más miserables. Ya desde hace dos meses, llevan a cabomanifestaciones pacíficas en el interior de las prisiones, de las cuales nadie se entera.Los presos políticos se encuentran en una situación aún más difícil. En los últimos años, con elincremento de las leyes represivas y la política fascista del gobierno de Nueva Democracia, seintenta exterminarlos en un régimen de aislamiento, privación de derechos básicos y todo tipode chantajes. Acusaciones falsas, condenas desproporcionadas, denegación de permisos,denegación de excarcelación a pesar de cumplir las normas institucionales necesarias, exigiendodeclaraciones de arrepentimiento – legitimidad, etc. El ejemplo del anarquista italiano AlfredoCospito que también está en huelga de hambre desde el 20/10/22 contra el régimen deaislamiento impuesto por el Estado italiano a los presos políticos. Un régimen de exterminio yaislamiento total. Tales prácticas son el blindaje del mundo de la autoridad en contra de los quese resisten. Hoy se aplican a anarquistas y comunistas, mañana a toda la sociedad. Es la mismapráctica que utilizaron en el pasado las dictaduras y los regímenes fascistas.Por nuestra parte experimentamos la misma situación en nuestro compañero K. Dimalexis quefue detenido bajo una acusación falsa para que GADA (Departamento policial de Atenas) y elministerio pudieran tener una excusa para para atacar el barrio ocupado de Prosfygika en laAvenida de Alexandras y detener a 79 compañers, residentes y activistas solidarios. Nuestrocompañero desde la entrada de la prisión Korydallos fue sometido a un régimen de cuarentena-aislamiento de 5 días, medida impuesta con excusa del Covid que continúa hasta hoy con elobjetivo de aislarlo y doblegarlo. Después, en lugar de ser trasladado al pabellón donde estándetenidos otros compañeros anarquistas y donde normalmente debería ser trasladado, sinninguna explicación, fue trasladado al pabellón E, seguido de su traslado forzoso a la prisión deTrikala para aislado de nuevo de la más mínima posibilidad de contacto con su familia, suabogado y sus cercanos. Su crimen fue que intentó, en la sala donde estuvo por última vez,compuesto por 18 reclusos y con cristales rotos, participar en la creación de una asamblea pararesolver estas cuestiones prácticas. La lucha por la mejora de los derechos de los presos no essólo un deber de cada militante, sino también un derecho legal del propio Estado burgués.A partir de hoy, martes 27 de diciembre de 2022 a las 13:00 horas, iniciamos una huelga dehambre rotativa, una persona al día, en solidaridad con el militante Th. Hatziangelou y mientrasdure su huelga de hambre y sed. También empieza con nosotros la huelga de hambre elcompañero K. Dimalexis desde la cárcel. Al mismo tiempo nos posicionamos en solidaridad conlos 11 huelguistas de hambre del Frente Popular de Turquía desde el 7/8/22 y junto a AlfredoCospito en huelga de hambre desde el 20/10/22 contra el régimen de aislamiento que le hanimpuesto.

JUSTICIA INMEDIATA PARA LAS LEGÍTIMAS REIVINDICACIONESDEL HUELGUISTA DE HAMBRE Y SED DESDE 19/12/22, THANOS HADZIANGELOU

SOLIDARIDAD CON LOS 11 HUELGUISTAS EN HUELGA DE HAMBRE DESDE EL 7/8/22 DELFRENTE POPULAR DE TURQUÍA

SOLIDARIDAD CON LA HUELGA DE HAMBRE DEL 20/10/22 ALFREDO COSPITO

La huelga de hambre rotativa comienza el martes 27/12 a las 13:00, frente al centro social dela comunidad ocupa de Prosfygika en la Avenida de Alexandras.

Asamblea ocupa de Prosfygika

27/12/22

PARTECIPAZIONE E SOSTEGNO ALLO SCIOPERO DELLA FAME E DELLA SETE DEL MILITANTE ANARCHICO TH. HATZIANGELOU

Il 19/12/22, il rivoluzionario anarchico e membro di “Azione Anarchica”, Th. Hatziangelou ha iniziato uno sciopero della fame e della sete, rivendicando di essere informato sui motivi del suo trasferimento violento e vendicativo nel carcere di Nigrita, e l’immediato ritorno nel carcere di Korydallos. Allo stesso tempo, gli anarchici imprigionati G. Michailidis, L. Vouyiouklakis, Φ. Daskalas e F. Tziotzis hanno iniziato lo sciopero della fame in solidarietà con Hatziangelou (GM dal 22/12, LV e FD dal 24/12 e FT dal 25/12). In contemporaneo ai fatti sopra citati, in questo periodo vi sono 11 rivoluzionari curdi e turchi del “Fronte popolare” detenuti nelle carceri greche in sciopero della fame dal 7/8/22, rivendicando, la fine della loro ingiusta persecuzione e il diritto a un giusto processo. Mentre i tirapiedi dello Stato (Korkones, membri del partito neonazista Alba Dorata, Lignades, ecc.) vengono rilasciati e assolti, migliaia di prigionieri anonimi vivono senza diritti in condizioni miserabili. Da due mesi si svolgono manifestazioni pacifiche all’interno delle carceri di tutta la Grecia. Le notizie di queste lotte raramente arrivano oltre le mura del carcere. Per molti prigionieri politici, le politiche fasciste dell’attuale governo di Nuova Democrazia (Nea Demokratia) e il rafforzamento dei meccanismi giudiziari repressivi hanno portato a un regime di isolamento, privazione dei diritti e delle libertà fondamentali e ricatto attraverso false accuse, condanne sproporzionate e richieste di dichiarazioni di “pentimento”. Le richieste di rilascio, pur soddisfacendo i consueti requisiti istituzionali, vengono spesso rifiutate senza motivo. Possiamo trovare delle analogie nell’esempio dell’anarchico italiano Alfredo Cospito, che dal 20/10/22 è in sciopero della fame per protestare contro il regime carcerario di isolamento totale (41 Bis), imposto alla sua persona in quando prigioniero politico anarchico rivoluzionario. Queste pratiche proteggono chi ha il potere da chi osa opporsi. Nascondendosi dietro questi atti di violenza, lo Stato cerca di rassicurare se stesso sulla propria onnipotenza, ma rivela solo la sua vera natura. In questo modo, segue le orme delle giunte e dei regimi fascisti del passato. Oggi queste pratiche sono applicate contro anarchici e comunisti. Domani potrebbe riguardare l’intera società. Questa repressione si è fatta sentire nella nostra comunità con l’arresto del nostro compagno K Dimalexis con false accuse il 22.11.22. L’operazione di polizia per il sequestro e l’arresto di K. Dimalexis è stato usato come pretesto dalla GADA e dal Ministero per attaccare e criminalizzare il quartiere, arrestando 79 dei suoi difensori residenti e solidali. Dopo essere stato rinchiuso nella prigione di Korydallos, il nostro compagno è stato messo in isolamento per 5 giorni: una misura imposta per la prima volta a causa della pandemia di COVID, ma che continua a essere utilizzata come mezzo per isolare e colpire i prigionieri. Da lì, invece di essere trasferito in un reparto con altri prigionieri politici anarchici (dove sarebbe stato normalmente trasferito), è stato isolato nel reparto, e poi trasferito senza spiegazioni alla prigione di Trikala. A Trikala è molto isolato, con poche possibilità di contattare la famiglia e l’avvocato. Il “reato” addotto per giustificare il suo trasferimento è che nell’ultimo reparto in cui si trovava ha partecipato, insieme ad altri 18 detenuti, alla creazione di un’assemblea per risolvere problemi pratici (finestre rotte, ecc.). La lotta per i diritti dei detenuti non è solo un dovere per ogni compagno incarcerato, ma anche una responsabilità legale dello Stato stesso. Da oggi, martedì 27 dicembre 2022 alle ore 13:00, inizieremo uno sciopero della fame ciclico in solidarietà con l’attivista Th. Hatziangelou. Una persona parteciperà allo sciopero della fame ogni giorno, fino a quando durerà lo sciopero della fame e della sete. Il nostro compagno K. Dimalexis ci raggiungerà dal carcere. Siamo solidali con gli 11 scioperanti della fame del 7/8/22 del Fronte Popolare e con Alfredo Cospito, scioperante della fame del 20/10/22 contro il regime di isolamento impostogli.

GIUSTIZIA IMMEDIATA PER LE LEGITTIME RICHIESTE DELLO SCIOPERANTE DELLA FAME E DELLA SETE DAL 19/12/22, THANOS HATZIANGELOU SOLIDARIETÀ CON GLI 11 SCIOPERANTI DEL FRONTE POPOLARE IN SCIOPERO DELLA FAME DAL 7/8/22 SOLIDARIETÀ CON LO SCIOPERO DELLA FAME DAL 20/10/22 DIALFREDO COSPITO

Lo sciopero della fame ciclico inizia martedì 27/12 alle ore 13.00, davanti alla sede del Centro sociale della Comunità occupata di Prosfygika, in via Alexandra ad Atene

SyKaPro

27/12/22

Στις 22/11/2022 απήχθη και συνελήφθη με κατασκευασμένο κατηγορητήριο της κρατικής ασφάλειας, ο σύντροφος Κώστας Δημαλέξης, κάτοικος της γειτονιάς και μέλος της Κοινότητας των Κατειλημμένων Προσφυγικών Λ. Αλεξάνδρας. Η σύλληψη και δίωξή του χρησιμοποιήθηκαν ως άλλοθι για την εισβολή στα Προσφυγικά, τα οποία αποτελούσαν και συνεχίζουν να αποτελούν τον πραγματικό στόχο της επιχείρησης και την προσπάθεια εγκληματοποίησης της Κοινότητας και της γειτονιάς μας. Το ίδιο το κατηγορητήριο ελλείψει οποιουδήποτε σοβαρού στοιχείου, βασίστηκε στην κατασκευή προφίλ και την προώθησή του από τα καθεστωτικά ΜΜΕ. Η καταστολή δεν έκανε τίποτε άλλο από το να επαναλάβει μια συνηθισμένη για την ίδια πρακτική. Δημιουργεί δεξαμενές υπόπτων και ανά περίπτωση τους χρησιμοποιεί για να τους χτυπά και να δένει υποθέσεις παράγοντας κατασταλτική πολιτική. Αμέτρητες οι υποθέσεις όλα αυτά τα χρόνια που αγωνιστές σύρθηκαν σε στημένες δίκες, κινήματα στοχοποιήθηκαν και αγώνες καταστάλθηκαν, για να καταλήξουν σε πανηγυρικές αθωώσεις ή καταδίκες που κάνουν να ντρέπεται ακόμη και αυτό το ίδιο το αστικό σύστημα δικαιοσύνης. Ταυτόχρονα, οι υποθέσεις αυτές αποτελούν την άλλη όψη του ίδιου νομίσματος. Την ολοένα και μεγαλύτερη εκτροπή του ελλαδικού συστήματος δικαιοσύνης σε ένα καθεστωτικό μηχανισμό πολιτικών διώξεων, προστασίας των εγκληματικών ελίτ (υπόθεση Ηλιούπολης, υποθέσεις Λιγνάδη, Φιλιππίδη, Φουρθιώτη, Greek Mafia κ.α.), τρομοκράτησης της κοινωνίας και επιβολής ενός ολοκληρωτικού καθεστώτος παρόμοιου με αυτού κρατών της Αφρικής και της Λ. Αμερικής.

Ο σύντροφος Κώστας, με βάση αυτά τα ανύπαρκτα στοιχεία και με μόνο επιβαρυντικό στοιχείο την πολιτική του ταυτότητα ως αναρχικός αγωνιστής και μέλος της Κοινότητας των Κατειλημμένων Προσφυγικών, προφυλακίστηκε στις φυλακές Κορυδαλλού με σύμφωνη γνώμη ανακριτή και εισαγγελέα. Στις φυλακές Κορυδαλλού αντί να μεταφερθεί σε μια από τις πτέρυγες όπου κρατούνται άλλοι σύντροφοι αναρχικοί και που κανονικά έπρεπε να μεταφερθεί, χωρίς καμιά εξήγηση μεταφέρθηκε στην πτέρυγα Ε. Η κίνηση αυτή όπως αποδεικνύεται και σήμερα αποτέλεσε πολιτική επιλογή και εντολή του υπουργείου και των αρμόδιων φορέων ενταγμένη στην γενικότερη πολιτική καταστολής του αναρχικού κινήματος ειδικά και των κοινωνικών και πολιτικών αντιστάσεων γενικότερα, παράλληλα και συνδυαστικά με την επέλαση της καταστολής κάθε κοινωνικού δικαιώματος. Την ποινικοποίηση της πολιτικής ζωής την συστηματική ενίσχυση του καθεστωτικού νομικού οπλοστασίου, την ισοπέδωση του συστήματος υγείας των εργασιακών δικαιωμάτων κτλ.

Χθες στις 22/12, πραγματοποιήθηκε μεταγωγή του συντρόφου παράτυπα, χωρίς καμιά ενημέρωση τόσο του ίδιου όσο και των δικηγόρων του, στις φυλακές Τρικάλων. Μια μεταγωγή που έρχεται να συμπληρώσει την ίδια εφαρμοσθήσα εκδικητική και τρομοκρατική στάση εναντίον του. Αν και για το σύστημα της φυλακής τέτοιου είδους τρομοκρατικές και εκδικητικές μεταγωγές είναι κάτι σύνηθες, για την αστική δημοκρατία τέτοιου είδους πρακτικές αποτελούν παρατυπίες που δεν συνάδουν με το ίδιο το θεσμικό πλαίσιο του αστικού κράτους.

Ακόμη μεγαλύτερο ενδιαφέρον έχει ότι η πρόταση για μεταγωγή του συντρόφου, αποτέλεσε πρόταση τόσο από το υπουργείο όσο και από την διευθύντρια της φυλακής προς το συμβούλιο φυλακής, ήδη από τις 7 Δεκέμβρη. Αν και δεν γνωρίζουμε τις λεπτομέρειες μιας τέτοιας πρότασης αλλά και της απόφασης που έγινε 2 βδομάδες αργότερα, γνωρίζουμε όμως ότι αποτελεί κίνηση διαχείρισης και απομόνωσης των πολιτικών κρατουμένων και εκδικητική κίνηση απέναντι τους.

Με την κίνηση αυτή η καταστολή δεν επιχειρεί να περιορίσει απλά τον σύντροφο μας σε μια απομακρυσμένη από το οικείο του περιβάλλον περιοχή. Επιχειρεί να τον απομονώσει συνολικά από το πολιτικό κοινωνικό και οικογενειακό του περιβάλλον. Ιδιαίτερα το τελευταίο εφόσον η οικογένεια του βιώνει ένα πολύ πρόσφατο πένθος, την ίδια στιγμή που δεν υπάρχει η οικονομική δυνατότητα να ταξιδεύει σε τόσο μακρινή απόσταση.

Ήδη ο σύντροφος μας, από την είσοδό του στις φυλακές Κορυδαλλού τέθηκε σε καθεστώς 5ήμερης καραντίνας-απομόνωσης, ένα μέτρο που επιβλήθηκε με αφορμή τον κοβιντ και συνεχίζεται ως σήμερα με σκοπό την απομόνωση και το σπάσιμο του φρονήματος των κρατουμένων. Στην συνέχεια μεταφέρθηκε στην πτέρυγα Ε και πάλι με σκοπό την απομόνωσή του μακριά από άλλους πολιτικούς του συντρόφους και στο τέλος στις φυλακές Τρικάλων. Για την τελευταία μάλιστα η μόνη αιτιολογία που μπορούμε να υποθέσουμε είναι η προσπάθεια του συντρόφου μας να συλλογικοποίηθεί ο ίδιος μαζί με άλλους κρατούμενους για την βελτίωση της καθημερινής τους διαβίωσης. Ζητήματα που αφορούν την υπερσυσσώρευση κρατουμένων στον θάλαμο, σπασμένα τζάμια και άθλιες συνθήκες διαβίωσης γενικότερα.

Η μεταγωγή αυτή που ήρθε 2 ημέρες μετά την μεταγωγή του συντρόφου Θ. Χατζηαγγέλου στις φυλακές τις Νιγρίτας αποκαλύπτει τον συνολικό σχεδιασμό της καταστολής απέναντι στους πολιτικούς κρατούμενους.

Είναι ξεκάθαρο για εμάς τόσο η στοχοθεσία των κατασταλτικών μηχανισμών για την ισοπέδωση του συντρόφου μας, όσο και ενάντια στην κοινότητα μας. Όπως είναι ξεκάθαρο ότι το ελληνικό κράτος έχει προ πολλού απολέσει έστω και στους τύπους μια αστική κοινοβουλευτική δημοκρατία. Το κράτος σκληραίνει ολοένα τη στάση του απέναντι στους αγωνιστές, εφαρμόζοντας στους πολιτικούς κρατούμενους αυτό που πρόκειται να εφαρμόσει μελλοντικά σε όλα τα κοινωνικά κομμάτια που αντιστέκονται. Το μόνο που μπορούμε να του αναγνωρίσουμε είναι ότι αποτελεί πια ένα φασιστικό κράτος όμοιο με αυτά της Τουρκίας και της Ουγγαρίας και της Ουκρανίας, επικίνδυνο για όλη την κοινωνία η οποία θα αναγκαστεί αργά ή γρήγορα να αυτο-προστατευεί από αυτό, οργανώνοντας με ταξική και κοινωνική ενότητα και προοπτική την άμυνά του απέναντι στην επέλαση του σύγχρονου φασισμού με δημοκρατικό μανδύα που επελαύνει παγκόσμια.

Από την πλευρά μας, παραμένουμε με αλληλεγγύη δίπλα στον σύντροφό μας πολιτικό κρατούμενο Κώστα Δημαλέξη μέχρι την απελευθέρωσή του. Παραμένουμε στη γειτονιά και την κοινότητά μας προστατεύοντας την από τους δολοφόνους της καταστολής. Αγωνιζόμαστε μέχρι την κατάρρευση αυτού του τυραννικού και άδικου καθεστώτος. Μέχρι όλος ο κόσμος να γίνει μια κοινότητα ισότητας, ελευθερίας, αλληλεγγύης και κοινωνικής δικαιοσύνης.

ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΜΕ ΤΗΝ ΚΑΤΕΙΛΗΜΜΕΝΗ ΓΕΙΤΟΝΙΑ ΤΩΝ ΠΡΟΣΦΥΓΙΚΩΝ Λ. ΑΛΕΞΑΝΔΡΑΣ

ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΜΕ ΤΟΝ ΑΠΕΡΓΟ ΠΕΙΝΑΣ ΚΑΙ ΔΙΨΑΣ ΑΠΟ 19/12/22, ΘΑΝΟ ΧΑΤΖΗΑΓΓΕΛΟΥ

ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΜΕ ΤΟ ΣΥΝΤΡΟΦΟ ΚΩΣΤΑ ΔΗΜΑΛΕΞΗ ΟΙ ΑΓΩΝΕΣ ΘΑ ΝΙΚΗΣΟΥΝ ΚΑΤΩ ΤΟ ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΦΑΣΙΣΤΙΚΟ ΚΡΑΤΟΣ – ΚΑΤΩ Η ΧΟΥΝΤΑ ΤΟΥ ΜΗΤΣΟΤΑΚΗ

ΣΥνέλευση ΚΑτειλημμένων ΠΡΟσφυγικών

25/12/22

SOLIDARITY WITH THE COMRADE KOSTAS DIMALEXIS

HANDS OF THE STRUGGLERS – SOLIDARITY WILL WIN

On 22/11/2022 he was kidnapped and arrested on a trumped-up charge of state security, comrade Kostas Dimalexis, a resident of the neighborhood and member of the Community of Squatted Prosfygika of L. Alexandra. His arrest and prosecution were used as an alibi for the invasion of Prosfygika, which was and still is the real target of the operation and the attempt to criminalize our community and our neighborhood. Συνεχίστε την ανάγνωση του “ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΜΕ ΤΟ ΣΥΝΤΡΟΦΟ ΚΩΣΤΑ ΔΗΜΑΛΕΞΗ. ΚΑΤΩ ΤΑ ΧΕΡΙΑ ΑΠ’ ΤΟΥΣ ΑΓΩΝΙΣΤΕΣ – Η ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΘΑ ΝΙΚΗΣΕΙ/Solidarity with the comrade Kosta Dimalexi”

This interview was made by Firaz Dağ and published on Nûçe Ciwan 20/12/2022:

Interview with the eviction threatened project Prosfygika in Athens

The Community of squatted Prosfygika is a squatted neighborhood in Athens. There have been many squats and projects in Europe in the past. However, gradually the majority of these projects were attacked, cleared and razed to the ground by the repressive authorities. The Prosfygika is one of those projects that, to the best of their ability, defend themselves against repression and try to realize an alternative way of life and politics. The Prosfygika is also threatened with eviction and was last attacked by the Greek police on November 22nd. The community of the squatted project sent our news agency the following interview:

Can you introduce yourself? What are you doing?

“2010 was the beginning of the Community of squatted Prosfygika with the start of the Gathering. The eight blocks that make up our neighborhood are located between the police headquarters, two hospitals, the Panathinaikos football stadium and the main court. 400 people live in the neighborhood and about 200 people in the community, including 30 children. The community is a multicultural and multiethnic mosaic of different oppressed classes. People from more than 15 nationalities live together here. Our community works self-organized and horizontally based on theirs needs. This neighborhood is liberated ground but embedded in local realities. This means that we do not see our project as an “island of freedom” and have no such illusions . The Prosfygika neighborhood is a practical answer to the social and economic conditions we have been forced into. We are part of the class , social and international struggle. We fight against gentrification; we are part of the struggle for housing, part of the local struggle and movement in Athens.”

What is your historical background? In which tradition do you see yourselves?

“We see ourselves in the tradition of the revolutionary movement. Our values ​​are freedom, solidarity and equality and the main pillars we refer to are confederalism and internationalism. If we were to point out one historical ideological direction , it would be anarchism – communism and platformism. We see them as our theoretical and organizational basis, but we don’t work dogmatically. We see it more as a tool, but we have a broader political understanding.”

What are the challenges you face as a project ?

“As a movement, we face state repression in general, but our community in particular is also being persecuted by the authorities. We see the danger of the eviction of our area in connection with the general struggle in Greece and Athens: in connection with the police occupation in the Exarchia neighborhood, which is a central place for the anti-authoritarian movement, with the evictions of squats or the attacks on universities . Embedded in this context, we understandthe state’s gentrification plan for our neighborhood. The “REDEVELOPMENT OF ATHENS SRO”, founded in May 2018 under SYRIZA and continuing unabated under the NEW DEMOCRACY with K. Bakoyannis as President, has rolled up its sleeves and is plowing buildings, territories, whole regions, whole lives for our “ Well”. This means displacement of the people who live in this area, privatization and the increase in the cost of living. In concrete terms, this means that we are in constant danger of being expelled by the state. Another part is related to ourselves , that is, how can we work on our ownwork mentality? How can we question the values ​​that the state imposes on society and that we ourselves have grown up with? We seek to combat individualism and patriarchy and promote an equal and collective alternative, both on an individual and collective level.”

What major challenges do you think society is currently facing?

“An economic and social crisis amplifying a political crisis, the rise of nationalism and chauvinism paving the way for nation -states to become ever more totalitarian . Neoliberalization and individualization create a strong capitalist culture. NATO – and EU – policies as major imperialist powers trying to expand their territory. An increase and militarization of the police and the EU – borders, the creation of FRONTEX as a European military force to protect them with a new level of violence, death and pushback.”

How are you reacting to the crisis we are currently facing?

“We are organizing more to be able to react to the new situation , that is, to be able to react to changes in the Greek state with more repression of the movement . We try to build autonomous structures outside the mechanisms of the state, so as not to be dependent on the state, to actively oppose it and to create our own alternative. An example of this is the structure of the children’s home. The children ‘s home is a self-education structure and supports the development of the children in the district and organizes activitiesactivities with them. The children’s home focuses on the children’s psychosocial development, offers them support with their daily homework, organizes trips and creative games. By creating autonomous structures, we are able to promote our own culture and values. Our confederal approach seeks to provide a response to the ongoing crisis and issues the movement is facing. We try to find specific issues where we can find common ground to work with collectives and groups from different parts of the movement. In this step we open our project to different communities or to connect struggles from the local to the international level . Concretely, we propose to work together with collective responsibility, a common plan and a common agenda.”

Can you tell us something about the self-organization in your project?

“Our project is based on a specific framework that includes a collective program, collective responsibility and long-term plans. We work under Congressional procedures, which means we review our work in a review assembly. Here we reassess our tasks and work and practice criticism and self-criticism. Our decision-making body is our General Assembly, which takes place once a week and should be attended by all members of the community . In addition to this assembly, we work with a general administration as a secondAssembly, which takes place weekly, as a body that has no decision-making power but is responsible for implementing what has been discussed and decided in the general assembly.”

How is your relationship with society? How is your approach to society?

“We see and understand ourselves as part of society. We are a social project and there is no distinction between us and the others, we are not a political body outside or above society. Our struggles are fully connected to society . We are part of the social struggles and the class struggles. Our community is an open community , and our gatherings are open-procedure, meaning anyone can participate . We also encourage this openness in the movement.”

What is your relationship with the freedom movement in Kurdistan? Do you see parallels in your struggles?

“Kurdish and Turkish revolutionaries lived in the neighborhood before 2010, we have been in contact with them since then. In 2015, the first comrade traveled to Rojava to support the revolution. To date, 7 people from the community have traveled to Roja va and Kurdistan to support the movement. One of them, Haukur Hilmarsson, fell to Sehid defending Afrin in 2018 against the Turkish invasion. Some of the other internationalists in our community were seriously injured . The community is part of the Riseup4Rojava campaign and collaborates with the local Komele ( Kurdish Society Center) and other Turkish organizations . Since 2016, after the community made the proposal to house revolutionary organizations in our neighborhood’s infrastructure, Komele (assemblies) and Turkish revolutionary organizations have joined our community . Now PKK, TKP/ML, DKP, DHKP – C, MLKP are housed and MKP is present in their independent infrastructure. Of course we see parallels in our struggles, we see the need to fight for a liberated soil and to oppose the mechanisms of state and capital . The revolution in Rojava liberated land and made it possible to build an alternative.”

What do we have to do against the war in Kurdistan?

“We must support the Kurdish movement, in all four parts of Kurdistan, in Turkey and internationally. We can expand the Kurdish paradigm, put an emphasis on education and we should support the Kurdish structures around us. We are doing this locally with our participation in the Riseup4Rojava campaign. With Riseup4Rojava we want to draw attention to the war and the role of the EU and NATO, we don’t want to let a low- intensity war go unseen. We participate in educational measures (Academy of Democratic Modernity). As a community let’s encourage people to go to Rojava , join the revolution and learn from it. If structures of the Turkish state or capital are in our countries , we can attack them.”

What gives you inspiration, hope and perspective?

“Historically, all the struggles of the oppressed classes and their continuation today. To see that there are so many comrades and people fighting and fighting back . Our own community and what we have been able to build over the last ten years. But above all, the struggle of the Zapatistas and the Kurdish freedom movement gives us hope and an example to learn from and be inspired by . But other revolutionary movements around the world, for example in Latin America, can also be an inspiration.”

How can people, also outside of Greece, support your project?

“Interested people can come to our neighborhood to build organic relationships. In our community there are rooms that accept internationalists for a certain period of time who want to get to know our project, meet people, get involved in the common structures and the daily program and take responsibility for active resistance in the neighborhood. In addition, we invite people to stay long-term, responsible in our community to take over and become part of it. Additional support for the defense plan can be given through technical knowledge and work for barricading, combat material, alarm system, but also through support in our daily work . The blocks/houses in our neighborhood are about 100 years old, we repair and maintain them ourselves. We need knowledge and skills to support us in this practical work, eg construction work, plumbing work, but financial support is also needed. Internationalism is our basis, it is within this framework that we see relationships with othersGroups and individuals outside Greece as an important part to improve the struggle , create connections and common projects and support each other against state oppression . In the event of a state attack on our neighborhood, we welcome declarations and actions of solidarity . We consider the importance of each banner, slogan and announcement as a contribution to Prosfygika ‘s political defense . In a logic that aims to impose the greatest possible price on the state apparatus and capitalist wealth in the form of destruction, violence and social exposure, there are both aggressive and activistSolidarity actions welcome.

In general, every fight against capitalism, the state and exploitation helps our community , so get organized, squat, fight and build alternatives in your area .”

CALL FOR THE ORGANIZATION OF A SOLIDARITY DEMONSTRATION WITH PROSFYGIKA, SQUATS, AND SELF-ORGANIZED SPACES // CALL FOR THE FORMATION OF AN OPEN ASSEMBLY IN SOLIDARITY WITH PROSFYGIKA

In the morning of 22/11, repressive forces invaded the 7th block of the of the Squatted Neighbourhood of Prosfygika, arresting the comrade Kostas D. and then, in the afternoon of the same day, in the 6th block, arresting 79 of its defenders. We don’t think that on these topics we need say more, as they are well-known facts known to most people and published (at least not in this text).

We believe that in view of the forthcoming election period, the current government is trying to close all open accounts on the election promises that brought it to power, which are quite simply summed up as neoliberalism hand in hand with repression. The operation against Prosfygika took place only a few days after the the auction of the Botaniko stadium, and was followed a few days later by the evacuation of Elaionas camp.

All are part of the same double edged redevelopment plan pushed by the state since 2000, regardless of the government in power, regional or municipal authorities. The attacks against Prosfygika play a special role within this, both in terms of the suppression of communities of struggle and the physical looting of the neighborhood as a part of the state’s strategy for the gentrification of downtown Athens. The recent evictions of Dougrou and Mundo Nuevo squats in Larissa and Thessaloniki can be understood as part of the same plan, as the state carries out parallel attacks across the territory.

The “law and order” rhetoric of the current government has a two-fold objective: at the same time rallying right-wing and far-right audiences, while attempting to strike and weaken social resistance and the organized radical movement.
As we have often pointed out in previous texts, the attacks on squats have been a part of the state’s strategic planning for over a decade. We don’t know if this attack on us was the big one: if it was simply a rehearsal or test-run for a later invasion of the neighborhood, or part of a larger plan for the multifaceted repression of the Squatted Neighborhood of Prosfygika. What we do know, is that the next attack may come very soon. Next time, the state will be even more prepared. We must be as well.

In order to give a clear message to state mechanisms that orchestrated the attack, current and future governments, we deem it necessary to co-organize a massive central solidarity demonstration with the Community of Prosfygika as soon as possible. We call for a demonstration that will bring together people and movements across the spectrum of social and political struggles. A demonstration that will declare that the attacks against Prosfygika, Dougrou, Mundo Nuevo, and Exarchia will not be left unanswered and will have the solidarity from the majority of the society.

A demonstration that, by highlighting the fight put up for the self defense of the neighborhood, is positioned in solidarity with all free, public, and liberated spaces targeted by repression.
On a second level we also deem it necessary to call for the formation of an Open Assembly in defense of the Squatted Neighborhood of Prosfygika, Alexandra Avenue with the following main objectives:

– The organization of a series of actions and interventions in support of the neighborhood, to counter state propaganda.

– The organization of a series of actions to highlight the community and its struggle – The continued preparation of the defense of the neighborhood

– The strengthening and increased participation in the community structures and with ultimate goals:
The continued evolution of the neighborhood and the community of Prosfygika fermenting common militant political practices and perspectives

For these reasons, we call for an assembly on

Thursday 15/12, at 18:00

at the Social Center of the Squatted Neighborhood of Prosfygika, on Alexandra Avenue (L.Alexandras and Degleri), for the immediate organization of a central demonstration solidarity with Prosfygika, Exarchia and, all self-organized spaces (proposed date Saturday 7/1/23 at noon).

SyKaPro 10/12/22

Είμαστε ακόμα εδώ… Η Κοινότητα παραμένει δυνατή κι ενωμένη… Τα Προσφυγικά θα νικήσουν!!!

Στις 22/11/2022, στις 5.45π.μ., κάθε είδους αστυνομικές δυνάμεις, ΜΑΤ, κρατική ασφάλεια, Δράση, ΟΠΚΕ και ΕΚΑΜ, εισέβαλαν στην κατειλημμένη γειτονιά των Προσφυγικών Λ. Αλεξάνδρας και πιο συγκεκριμένα στο 7ο μπλοκ, επί της οδού Tριχωνίδος (πίσω από το νοσοκομείο Ελπίς). Διέρηξαν την εξωτερική πόρτα του κτιρίου, σπάζοντάς την. Στην συνέχεια, ανέβηκαν στον δεύτερο όροφο όπου κατοικούν δύο σύντροφοι της κοινότητας, ο σύντροφος που συνελήφθει κι ένας ακόμη πρόσφυγας από το Ιράν. Απήγαγαν και τους δύο και προχώρησαν σε επισταμένη έρευνα του κτιρίου. Την ίδια στιγμή, ολόκληρη η γειτονιά περικυκλώθηκε από την καταστολή, όχι μόνο στο σημείο της έρευνας αλλά συνολικά, επιχειρώντας την κατοχή της.

Την επιχείρηση εντόπισε η καθημερινή πρωινή περιφρούρηση της κοινότητας που ξεκίνησε να ενημερώνει την γειτονιά. Σύντροφοι και συντρόφισσες/ια ανεβήκαμε στις ταράτσες για να ξυπνήσουμε και τους υπόλοιπους. Μη γνωρίζοντας τι ακριβώς συμβαίνει, αναγνωρίσαμε ότι η επιχείρηση περιορίζεται σ’ ένα συγκεκριμένο κτίριο, αλλά αντιληφθήκαμε επίσης το σοβαρό ενδεχόμενο γενικότερης επίθεσης. Απολογιστικά κρίνουμε ότι η εισβολή που πραγματοποιήθηκε ήταν προαποφασισμένη από το πρωί. Όλος ο χρόνος που πέρασε μέχρι την στιγμή της εισβολής ήταν αποτέλεσμα προετοιμασίας, κρίσης πάνω στα κόστη και στα κέρδη καθώς και μετρήματος της αποφασιστικότητάς μας, από τα στελέχη της ΓΑΔΑ και του υπουργείου.

Καθώς περνούσε ο χρόνος η κατάσταση έδειχνε να δυσκολεύει περισσότερο. Ο σύντροφος παρέμενε μέσα στο κτίριο, οι δυνάμεις της αστυνομίας δεν απομακρυνόντουσαν και η περικύκλωση παρέμενε. Η γειτονιά είχε αρχίσει να πιέζεται ασφυκτικά με την κατάσταση. Επιχειρήσαμε να περιορίσουμε τα ΜΑΤ πιο μέσα από την οδό Κουζή δηλαδή τον κάθετο δρόμο που χωρίζει κεντρικά τα μπλοκ των Προσφυγικών, έτσι ώστε ν’ ανοίξουμε ζωτικό χώρο για τη γειτονιά, χωρίς να εμποδίσουμε την έρευνα, αλλά κάνοντας αισθητή την παρουσία μας. Αυτό επέτρεψε στη γειτονιά να βγαίνει σιγά σιγά από τα σπίτια της, άλλοι να πάνε στις δουλειές τους και άλλες/οι τα παιδιά στο σχολείο τους. Επίσης, σταμάτησε ο βασανισμός του συντρόφου μας, που για περίπου 3 ώρες βρισκόταν κάτω από καθεστώς αιχμαλωσίας μέσα στο σπίτι του. Όπως μας ενημέρωσε τουλάχιστον ο ίδιος αργότερα, τότε, μετά τα πασχαλιάτικα πυροτεχνήματα της περιφρούρησης, σταμάτησαν και τον μετέφεραν στη ΓΑΔΑ.

Την ίδια στιγμή δεχόμασταν όλο και περισσότερες πληροφορίες κι ενδείξεις για μια δεύτερη επιχείρηση που είχε προαποφασιστεί και η οποία θα πραγματοποιούνταν μετά τις 3.00μ.μ., μετά και την μερική αποφόρτηση από εφημερίες των δύο νοσοκομείων Αγ. Σάββα κι Ελπίς. Γύρω στις 12.00 πραγματοποιήσαμε πορεία μέσα στη γειτονιά και καλέσαμε έκτακτη συνέλευση υπεράσπισης των Προσφυγικών, στο στέκι της κοινότητας, στο 6ο μπλοκ, για τις 4.00μ.μ.. Στις 5.00μ.μ., κατά την διάρκεια της ανοιχτής δημόσια ανακοινωμένης συνέλευσης, ξεκίνησε η επίθεση της καταστολής με ελικόπτερο και ντροουν στον αέρα. Οι περιφρουρήσεις αντιστάθηκαν όσο καλύτερα μπορούσαν δεδομένων των συνθηκών, χρησιμοποιώντας κάθε μέσο μη κακουργηματικού χαρακτήρα, όχι μόνο για την προστασία από διώξεις δυσανάλογες με το επίδικο, αλλά επίσης και για την προστασία ολόκληρης της κοινοτητας, των παιδιών και των ασθενών της, αλλά και γενικά της ευρύτερης γειτονιάς. Ένα κύμα τρομοκρατίας έπεσε πάνω στο 5ο και 6ο μπλοκ που άφησε παιδιά και άλλους ανθρώπους της γειτονιας σε κρίσεις πανικού που κρατάνε ως σήμερα. Οι δολοφόνοι της ΕΛΑΣ σπάζοντας τις πόρτες των διαμερισμάτων με προτεταγμένα όπλα, απειλώντας όποιον έβλεπαν μπροστά τους επιχειρήσαν να επιβάλουν το καθεστώς της τρομοκρατίας. Μια άρρωστη ηληκιωμένη γυναίκα σε αναπηρικο αμαξίδιο και την κόρη της, μια οικογένεια να κρατά τα παιδιά της σε κρίση πανικού, μια μάνα να χτυπιέται και να πετιέται στο πάτωμα μπρόστα στο 12χρονο γιο της, μετά το σπάσιμο της πόρτας τους, μετανάστες και πρόσφυγες να χυπιούνται μέσα στα σπίτια τους και στις σκάλες, σαν άλλη εισβολή στη Γάζα.

Μετά την επιτυχημένη έκβαση της επιχείρησης που άφησε πίσω της σοβαρές απώλειες στις ειδικές δυνάμεις των ΟΠΚΕ-ΕΚΑΜ-ΜΑΤ, οι υπερασπιστές της 22 Νοέμβρη συνελήφθησαν δεχόμενοι ξυλοδαρμούς, πλαστικές σφαίρες, σεξουαλικές κακοποιήσεις και τακτικές βασανισμού αιχμαλώτων πολέμου. Ανάμεσά μας, μια μάνα πρόσφυγας από τη Βενεζουέλα με τα δύο ανήλικα παιδιά, μια πρόσφυγας από την Αφρική, δύο Τούρκοι πολιτικοί πρόσφυγες, τέσσερα ανήλικα αλληλέγγυα συντρόφια, μια έγγυος συντρόφισσα της οποίας βασανιστικά αρνούνταν την μεταφορά της σε νοσοκομείο, καθώς επίσης και ο διεθνώς αναγνωρισμένος φωτορεπόρτερ Νίκος Πηλός, γιατί απλά έκανε τη δουλειά του. Οδηγηθήκαμε στη ΓΑΔΑ, κλειστήκαμε 79 άνθρωποι στοιβαγμένοι/ες στα πατώματα των στενών κελιών με τον διαρκή φωτισμό και το ελάχιστο οξυγόνο για ώρες, χωρίς να ενημερωνόμαστε αν έχουμε συληφθεί.

Το φρόνημα των συλληφθέντων δεν έσπασε ποτέ, τα συνθήματα μας μέσα στα κελιά της ΓΑΔΑ ενώνονταν με τα συνθήματα των αλληλέγγυων συγκεντρωμένων από έξω και την εκδίωξη της αστυνομίας από την γειτονιά. Οι ρυθμοί μας συντονίστηκαν… Η οργή και η αγωνιστικότητα δεν σταμάτησε ούτε το πρωί, αλλά συνέχισε αμείωτη στην πολύωρη μεταφορά μας στην Καβάλας, την παραμονή μας εκεί και την επίσης πολύωρη αναμονή μας μέσα στα μεταγωγικά λεωφορεία και στην Ευελπίδων. Αυτών που έσπασε το φρόνημα τελικά, ήταν των κρατικών μισθοφόρων.

Η εκδικητικότητα του κράτους και των μηχανισμών του, ιδιαίτερα της φασιστικής κυβέρνησης Μητσοτάκη, επιχειρήθηκε και στην μαζική συγκέντρωση αλληλεγγύης στην Ευελπίδων. Οι δυνάμεις καταστολής αρνούνταν την παράδωση νερών και τροφίμων από αλληλέγγυες συντρόφισσες. Εκεί, κατα τη διάρκεια της δεύτερης επιθεσης έναντια στους αλληλέγγυους, χτυπηθηκε σύντροφος δικηγόρος αγωνιστής, που δραστηριοποιείται και στην συνέλευση του ΟΧΙ ΜΕΤΡΟ ΣΤΗΝ ΠΛΑΤΕΙΑ, ο οποίος μάλιστα είχε μόλις απελευθερωθεί μιας και ήταν και ο ίδιος συλληφθής. Οι μπάτσοι και η κυβέρνηση δεν μπόρεσαν ποτέ να συγχωρήσουν τη δίκαιη αντίσταση μας και την αξιοπρεπή στάση μας και αυτό φάνηκε όχι μόνο στη βία της καταστολής, αλλά και στα υπερμεγενθυμένα κατηγορητήρια συλλογικής ευθύνης ναζιστικού τύπου.

Δεν θα θυματοποιηθούμε απέναντι στην κρατική βία, αν και οι κατηγορίες που αντιμετωπίζουμε είναι δυσανάλογες, ακόμη κι απέναντι στον αστικό νόμο, προιόν ακριβώς αυτής της εκδικητικότητας, της ποινικοποίησης αγωνιστών-στριών και του ολοένα πιο απολυταρχικού κράτους. Αυτό είναι κάτι που πρέπει να μας ανησυχεί πραγματικά. Κατα τα άλλα όμως, δεν μπορεί να υπαρξει αγώνας χωρίς κόστος, γνωρίζουμε την κρατική βαρβαρότητα και είναι τιμή και καθήκον μας να πέφτουμε για να υπερασπιστούμε τη ζωή και τον αγώνα. Αναμετρηθήκαμε με αξιοπρέπεια απέναντι σε υπέρτερες δυνάμεις. Οι 79 υπερασπιστές των Προσφυγικών στις 22/11/’22 αγωνίστηκαν για όλους τους 400 κατοίκους της κοινότητας και της γειτονιάς των Προσφυγικών και τον καθένα/μία/ένα ξεχωριστά, απέναντι στη δολοφονική επίθεση της καταστολής. Και γνωρίζουμε ότι στο τέλος θα βγάλουμε τον λογαριασμό. Και ο λογαριασμός αυτός είναι πάντα θετικός για όσ@ αγωνίζονται για ένα δίκαιο σκοπό.

Ευχαριστούμε θερμά κάθε συντρόφισσα-σύντροφο-συντρόφι και συλλογικό σώμα που στάθηκε αλληλλέγγυο στην υπεράσπιση της γειτονιάς και της κοινότητας της. Καθώς επίσης, για το πλήθος των μυνημάτων των παρεμβάσεων, των δηλώσεων αλληλεγγύης και των καλεσμάτων κινητοποίησης. Η συντροφικότητά τους μας δίνει δύναμη κι ελπίδα για το κοινό έδαφος αγώνα πάνω στο οποιο βαδίζουμε συλλογικά και ο καθένας/μια/ενα από την θέση του.

Ακόμη περισσότερο θέλουμε να σταθούμε στην στάση των νέων συντρόφων που ήταν και οι περισσότερ@, για το θάρρος και την αυταπάρνησή τους. Για το αλύγιστο σθένος τους απέναντι σε πάνοπλες υπέρτερες δυνάμεις, πλαστικές σφαίρες και γκλοπ, πάνω σε ταράτσες και στηθαία. Από τύχη δεν είχαμε νεκρούς. Στάθηκαν μέχρι τέλους. Αυτή είναι η δύναμη των νέων συντρόφων, που όλοι πρέπει να πιστεύουμε σε αυτήν. Όλοι/ες/@ αυτοί δεν στάθηκαν απλά με αλληλεγγύη στην Κοινότητα των Προσφυγικών, αλλά πραγματικά για αυτό που είναι, μια κοινότητα των ταξικά καταπιεσμένων. Τους αγωνιστές, τους αναρχικούς τους κομμουνιστές τους προσφυγες και τους μετανάστες, τα παιδιά και τους ηλικιωμλενους, τους ψυχικά ευάλωτους, τις οικογένειες. Για όλους και το καθένα από εμάς.

Δεν έχουμε φτάσει σημερα εδώ από το πουθενά. Εδώ και 13 χρόνια, με όλες τις αντιφάσεις μας ως παιδιά εκπαιδευμένα από αυτό το σύστημα, έχουμε προσπαθήσει να δομήσουμε συντροφικές και πολιτικές σχέσεις που βασίζονται πάνω στην οριζοντιότητα, την εμπιστοσύνη την αλληλεγγύη και την κοινή προοπτική. Γι’ αυτό και σήμερα μπορούμε και δίνουμε με ομοψυχία αυτή τη μάχη.

Υπολογίζουμε το επόμενο διάστημα ως μια κρίσιμη περίοδο για την επιβίωση της γειτονιάς των Προσφυγικών αλλά και μια μεγάλη ευκαιρία για την κοινωνική νομιμοποίηση, την ενίσχυση της αυτονομίας μας και την ακόμη δυνατότερη υπεράσπιση της γειτονιάς μας.

Ζητάμε από το καθέν@ την ενημέρωση του κόσμου για το κοινωνικό εγχείρημα των Προσφυγικών, ώστε να σπάσει η απομώνωση και ο αποκλεισμός. Ζητάμε συνρόφους/ισσες/ια να έρθουν για να ενισχύσουν την κοινότητα των Προσφυγικών. Ζήταμε από τον καθένα και την καθεμιά να σταθεί με αλληλεγγύη με όποιο τροπο μπορεί.

Για εμάς είναι σαφές. Μέσα από την στοχοποίηση του συντρόφου μας επιχειρείται να ποινικοποιηθεί συνολικά η γειτονιά και η κοινότητα των Κατειλημμένων Προσφυγικών. Η επιχείρηση εγκληματοποίησης της Κοινότητας και της Συνέλευσης Κατειλημμένων Προσφυγικών από τα παπαγαλάκια του παρακράτους σαν τον Θοδωρή Παναγιωτίδη αποτελούν την πραγματική στοχοθεσία των κατασταλτικών μηχανισμών απέναντι στα κοινωνικά εγχειρήματα βάσης και τις αυτοοργανωμένες κοινότητες. Βρωμάνε κρατική προβοκάτσια.

Οι πολιτικές θέσεις, το οργανωτικό πλαίσιο και η αγωνιστική ιστορία της Κοινότητας και της Συνέλευσης Κατειλημμένων Προσφυγικών συνιστούν την πιο ισχυρή απάντηση, τόσο απέναντι στους κρατικούς, όσο και στους παρακρατικούς σχεδιασμούς.

ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΜΕ ΤΗΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΑ ΤΩΝ ΚΑΤΕΙΛΗΜΜΕΝΩΝ ΠΡΟΣΦΥΓΙΚΩΝ

ΑΝ ΠΕΣΟΥΜΕ ΘΑ ΠΕΣΟΥΜΕ ΜΑΖΙ ΤΟΥΣ

ΠΡΟΣΦΥΓΙΚΑ ΣΗΜΑΙΝΕΙ ΦΤΩΧΟΙ ΕΞΕΓΕΡΜΕΝΟΙ

Ή ΘΑ ΝΙΚΗΣΟΥΜΕ Ή ΘΑ ΝΙΚΉΣΟΥΜΕ

Συνέλευση Κατειλημμένων Προσφυγικών 26/11/2022

We are still here … The Community remains strong and united … Prosfygika will win!!!!

On 22/11/2022, at 5.45 am, all kinds of police forces, riot police MAT, state security, Delta, OPKE and EKAM, invaded the squated neighbourhood of Prosfygika on Alexandra Avenue and more specifically the 7th block, on Tikhonidos Street (behind the Elpis Hospital). They broke through the outer door of the building, breaking it. Then they went up to the second floor where two community companions, the arrested companion and another refugee from Iran live. They kidnapped both of them and proceeded to carry out a thorough search of the building. At the same time, the entire neighborhood was surrounded by the repression forces, not only at the site of the search but in total, attempting to occupy it.

The operation was spotted by the community’s daily morning patrol who began to inform the neighborhood. Comrades and compañeras took to the rooftops to wake up the rest of us. Not knowing exactly what was happening, we recognized that the operation was limited to a specific building, but we also realized the serious possibility of a general attack. In retrospect, we judge that the invasion that took place was premeditated from the morning. All the time that elapsed until the moment of the invasion was the result of preparation, judgment on costs and gains, as well as a measurement of our determination, by the officials of the GADA and the ministry.

As time went on, the situation seemed to get more difficult. The comrade remained inside the building, the police forces were not removed and the encirclement remained. The neighbourhood was becoming suffocating with the situation. We attempted to contain the riot police further in from Kuzi Street, that is, the vertical street that centrally separates the refugee blocks, so as to open up vital space for the neighbourhood, without obstructing the investigation, but making our presence felt. This allowed the neighbourhood to slowly leave their homes, some to go to their jobs and others to take their children to school. It also stopped the torture of our comrade, who was under captivity in his house for about 3 hours. At least as he informed us later, then, after the fireworks, they stopped and took him to GADA.

At the same time we were receiving more and more information and indications of a second operation that had been predecided and which would take place after 3.00 p.m., after the partial eviction of the two hospitals of St. Sava and Elpis. Around 12.00 noon we held a march through the neighbourhood and called an emergency advocacy meeting at the community shelter in the 6th block for 4.00 p.m. At 5.00 p.m., during the open publicly announced meeting, the repression helicopter and drone attack began in the air. The guarding shift resisted as best they could given the circumstances, using every means of non-criminal force, not only to protect against persecution disproportionate to the litigation, but also to protect the entire community, its children and patients, and the wider neighbourhood in general. A wave of terrorism fell upon the 5th and 6th blocks that left children and other people in the neighborhood in panic attacks that continue to this day. The Hellenic Police assassins broke down apartment doors with guns drawn, threatening anyone in sight, and attempted to impose a regime of terrorism. A sick woman in a wheelchair and her daughter, a family holding their children in a panic attack, a mother beaten and thrown to the floor in front of her 12-year-old son after their door was broken, migrants and refugees spilling into their homes and on the stairs, like an invasion of Gaza.

After the successful outcome of the operation that left behind heavy losses to the special forces of the OPKE-EKAM-MAT, the defenders of 22 November were arrested and subjected to beatings, plastic bullets, sexual assaults and torture tactics of prisoners of war. Among us, a Venezuelan refugee mother with her two minor children, a refugee from Africa, two Turkish political refugees, four minor solidarity companions, a pregnant companion who was torturously denied transport to a hospital, as well as the internationally acclaimed photojournalist Nikos Pelos, for simply doing his job. We were led to GADA, locked up 79 people crammed on the floors of narrow cells with constant lighting and minimal oxygen for hours, without being informed if we had been arrested.

A view from yesterday’s police attack and defense on the roof of the Prosfygika squats.#προσφυγικα #Antireport #prosfigika #AntiFa pic.twitter.com/pHMNWFLgqC

— Partizan Yunanistan (@partizanGreece1) November 23, 2022

The spirit of those arrested was never broken, our slogans inside the GADA cells were joined by the slogans of the solidarity gathering outside and the expulsion of the police from the neighbourhood. Our rhythms resonated … The anger and militancy did not stop even in the morning, but continued unabated during our long transfer to Kavala, our stay there and our also long wait inside the transport buses and at Evelpidon court. The ones whose morale was finally broken, were the state mercenaries.

The vindictiveness of the state and its mechanisms, especially of the fascist government of Mitsotakis, was also attempted in the mass solidarity gathering at Evelpidon. The repressive forces refused to deliver water and food from solidarity comrades. There, during the second attack on the solidarity activists, a comrade lawyer and militant, who is also active in the assembly of the NO METRO ON THE PLATIA, was beaten up, short after he was just been released, since he himself had been arrested. The cops and the government have never been able to forgive our just resistance and our dignified attitude, and this was evident not only in the violence of the repression, but also in the overblown accusations in a fascist style.

We want not to be victimized in the face of state violence, even though the accusations we face are disproportionate, even in the face of civil law, the product of precisely this vindictiveness, the criminalization of militants and the increasingly authoritarian state. This is something that should really worry us. But otherwise, there can be no struggle without a cost, we know the brutality of the state and it is our honour and duty to fall to defend life and struggle. We fought with dignity against superior forces. The 79 defenders of Prosfygika on 22/11/’22 fought for all 400 residents of the Prosfygika community and neighborhood and each and every one of them individually, against the murderous onslaught of repression. And we know that in the end we will get the bill. And that bill is always a positive one for those@ fighting for a just cause.

We warmly thank every comrade and collective body that stood in solidarity in defense of the neighborhood and its community. As well as for the multitude of messages of interventions, declarations of solidarity and calls for mobilization. Their camaraderie gives us strength and hope for the common ground of struggle on which we walk collectively and each one of us from his/her own position.

Even more, we want to stand by the attitude of the young comrades/as, who were the most courageous and self-denying. For their unyielding fortitude in the face of armed superior forces, plastic bullets and batons, on rooftops and parapets. By luck, no one was killed. They stood their ground to the end. This is the strength of the young comrades/as, and we must all believe in it. All of them did not just stand in solidarity with the Prosfygika Community, but truly for what it is, a community of the class oppressed. The militants, the anarchists the communists the refugees and migrants, the children and the elderly, the mentally vulnerable, the families. For each and every one of us.

We have not arrived here today from nowhere. For 13 years, with all our contradictions as children trained by this system, we have tried to build comradely and political relations based on horizontality, trust, solidarity and a common perspective. That is why today we can and do fight this battle with one mind.

We count the next period as a critical period for the survival of the Prosfygika neighbourhood but also a great opportunity for social legitimacy, the strengthening of our autonomy and an even stronger defence of our neighbourhood.

We ask everyone to inform the world about the social project of Prosfygika, in order to break the isolation and exclusion. We are asking companions/@s to come forward to strengthen the Prosfygika community. We ask everyone to stand in solidarity in whatever way they can.

For us it is clear. Through the targeting of our comrade, an attempt is being made to criminalize the neighborhood and the squatted Prosfygika community as a whole. The operation to criminalize the community and the Assembly of Sy.Ka.Pro by the paracrats of the parastate like Thodoris Panagiotidis is the real targeting of the repressive mechanisms against grassroots social projects and self-organized communities. They reek of state provocation.

The political positions, the organizational framework and the militant history of the Community and the Assembly of Squatted Prosfygika constitute the most powerful response to both state and parastatal planning.

SOLIDARITY WITH THE OCCUPIED PROSFYGIKA COMMUNITY

IF WE FALL, WE WILL FALL WITH THEM

PROSFYGIKA MEANS POOR REBELS

WE WILL EITHER WIN OR WE WILL WIN

Sy.Ka.Pro. 26/11/2022
———————————————————

Statement of the defence lawyers of the arrested persons:

“On Tuesday 22/11, armoured police forces invaded the Prosfygika neighborhood of Alexandra Avenue, beating and arresting 78 people without reason. Residents, solidarity workers, minor children, a mother with a minor child, a mother without her children, people with health problems, a pregnant woman, a lawyer, a photojournalist were among those who suffered an orgy of repression and abuse for more than 24 hours, while many needed medical treatment due to the beatings.

After a night of detention in inhuman conditions and after most of them slept on the floor of the GADA, the arrested men and women had to be taken to the Evelpidon courts, except for the pregnant woman and the photojournalist who were released by order of the prosecutor. This was finally done after 15:00 on Wednesday, with the result that they had to wait for hours locked in cages for the prosecutor on duty to arrive.

The prosecutor found that among those arrested was fellow lawyer N.K. and ordered him to be released, which he should have done the day before, but apparently no one from state security had informed him of his status.

After the others were prosecuted for misdemeanours, a second round of violence by riot squads began.

During the transfer of the defendants to the courtroom, the riot police attacked the solidarity crowd furiously, seriously injuring the colleague who had just been released and chasing the others out of the courts, putting the people running for their lives in great danger.

Other attacks followed, even inside the building in camera, where defendants, lawyers and members of the public were beaten and mobile phones were forcibly removed to prevent the scenes from being recorded.

Despite repeated protests, the bench showed complete indifference or possibly an inability to do anything to calm the situation which had escalated under the sole responsibility of the police forces.

The calmness of the defendants and the public helped to avoid the worst and to bring the proceedings to a conclusion as smoothly as possible.

As defence counsel for the defendants, we denounce the orgy of violence and arbitrariness that has been practiced inside and outside the courts over the last two days by the police forces, the unjust arrest, abuse and detention in deplorable conditions of dozens of people, the illegal detention and beating of our colleague and the indifference of those who have an institutional obligation to enforce the law and ensure the smooth conduct of the criminal proceedings with full respect for human rights and the rights of the defendants.

The defence lawyers

Annie Paparousou

Katia Tatsis

Katerina Zourtsanou

George Kakarnias

Panayiotis Antoniou

Yannis Mykoniatis”

Yesterday, 79 people were detained in an operation in #Athens (Prosfigika), #Greece

📍The police attacked the group in front of the courthouse waiting for the release of their friends
📍A lawyer was injured in the attack#prosfygika #antireport #προσφυγικα pic.twitter.com/dY63XgwAfL

— Vedat Yeler (@vedatyeler_) November 23, 2022

for financial support, please refer to the call of august 2021

4 DAYS OF EVENTS IN THE COMMUNITY OF SQUATTED PROSFYGIKA OF ALEXANDRA’S AVENUE (Kouzi & Ksiniados)

BUILDING OUR COMMUNITIES IN RUPTURE WITH THEIR WORLD

These events aim to collectivise the knowledge, experience and tools of the various revolutionary projects and to feed back our struggles through building and enriching collective memory. We call for an open dialogue to envision together ways of empowering and connecting our communities in a multilevel way, through structures that meet our daily needs, strengthen social solidarity and collectivize social reaction.

PROGRAMME OF EVENTS

THURSDAY 01. September

18:00: “Experiences of a territorialized community of struggle”, statement of the community of squatted prosfygika”community, society and mental health”, a text by the Ps Initiative [initiative for a polymorphic movement in mental health]

22:00: screening of the film “Bacurau” (2019) & Bar

FRIDAY 02. September

18:00: “Breaking down the mechanisms of exclusion: the struggle against detention centres and community building as a decentralizing strategy”, a statement of the “Stop War On Migrants” assembly.

20:00: “Cooperativism and self-management in production”, presentation by BIO.ME. & open discussion.

22:00: screening of the film “Les Misérables” (2019) & Bar.

SATURDAY 03. September

18:00: “Technology for our needs”, open discussion on the collectivization of information and technology in our communities

20:00: “Gender, body and sexuality in childhood”, a statement from “The little tree that will become a forest”, a self-organized pedagogical project

22:00: Bar

SUNDAY 04. September

18:00: “Free co-life and self-governance from the perspective of the Kurdish Freedom Movement”, statement and video presentation

21:00: Collective Kitchen and Feast

Children’s House & Self Education Structure of Community of Squatted Prosfygika

Berlin. On 24th of April 2022 we will show a film about Prosfygika Squat, a discussion with guests from the project and delicious food for soli-donation from 1pm-5pm in the infoshop of Schererstraße 8 (13347 Berlin- Wedding). Of course there is great infomaterial and material for mobilization for Prosfygika, as well as our great zines.