ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ 19/02/2026 ΙΑΤΡΙΚΗΣ ΟΜΑΔΑΣ ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗΣ ΤΟΥ ΑΠΕΡΓΟΥ ΠΕΙΝΑΣ ΧΑΝΤΖΗ ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΗ

Ο απεργός πείνας Χαντζής Αριστοτέλης παρακολουθείται καθημερινά από ομάδα αλληλέγγυων ιατρών. Κατά την αντικειμενική εξέταση εμφανίζει ορθοστατική υπόταση και ταχυκαρδία κατά την έγερση.

Έχει συνολικά απολέσει το 9,4% του αρχικού σωματικού του βάρους. Από τον αιματολογικό έλεγχο σημειώνεται χαμηλή τιμή ουρίας ορού και ανατασσόμενα υπογλυκαιμικά επεισόδια με αιμωδίες άνω άκρων. Ευρήματα συμβατά με ασιτία.

Είναι σαφές ότι ο απεργός πείνας Α. Χαντζής, όντας ήδη στην 15η ημέρα απεργίας πείνας, εμφανίζει κίνδυνο για σοβαρές επιπλοκές. Το γεγονός ότι η κατάσταση της υγείας του όταν ξεκίνησε ήταν ήδη βεβαρυμένη, λόγω λοίμωξης απο SARS-COV2 (COVID 19), λειτουργεί αθροιστικά.

Τα αιτήματά του εκφράζουν τα συλλογικά αιτήματα της Κοινότητας Κατειλημμένων Προσφυγικών Λ. Αλεξάνδρας και είναι τα ακόλουθα:

  • ΑΜΕΣΗ ΑΚΥΡΩΣΗ ΤΗΣ ΣΥΜΒΑΣΗΣ ΓΙΑ ΤΗΝ «ΑΝΑΠΛΑΣΗ» ΤΩΝ ΠΡΟΣΦΥΓΙΚΩΝ ΤΗΣ Λ. ΑΛΕΞΑΝΔΡΑΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑ ΑΤΤΙΚΗΣ ΚΑΙ ΤΟΥ ΣΧΕΔΙΑΣΜΟΥ ΚΑΤΑΣΤΟΛΗΣ ΚΑΙ ΕΚΚΕΝΩΣΗΣ ΤΗΣ ΚΟΙΝΟΤΗΤΑΣ ΤΩΝ ΚΑΤΕΙΛΗΜΜΕΝΩΝ ΠΡΟΣΦΥΓΙΚΩΝ
  • ΠΑΡΑΜΟΝΗ ΟΛΩΝ ΤΩΝ ΚΑΤΟΙΚΩΝ ΤΩΝ ΠΡΟΣΦΥΓΙΚΩΝ ΣΤΑ ΣΠΙΤΙΑ, ΣΤΟΝ ΤΟΠΟ ΚΑΙ ΤΗΝ ΠΕΡΙΟΧΗ ΠΟΥ ΔΙΑΜΕΝΟΥΝ ΚΑΙ ΕΧΟΥΝ ΣΥΝΔΕΘΕΙ ΚΟΙΝΩΝΙΚΑ – ΠΟΛΙΤΙΣΜΙΚΑ ΚΑΙ ΟΡΓΑΝΙΚΑ ΜΑΖΙ ΤΟΥΣ.
  • ΝΑ ΔΟΘΟΥΝ ΕΜΠΡΑΚΤΕΣ ΕΓΓΥΗΣΕΙΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΠΟΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΤΩΝ ΠΡΟΣΦΥΓΙΚΩΝ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΣΤΙΚΗ ΜΗ ΚΕΡΔΟΣΚΟΠΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΜΕ ΤΗΝ ΕΠΩΝΥΜΙΑ “ΚΑΤΟΙΚΟΙ ΚΑΙ ΦΙΛΟΙ ΠΡΟΣΦΥΓΙΚΩΝ Λ. ΑΛΕΞΑΝΔΡΑΣ Α.Μ.Κ.Ε.” ΜΕ ΤΗ ΔΙΚΗ ΤΗΣ ΧΡΗΜΑΤΟΔΟΤΗΣΗ! – ΟΥΤΕ ΕΥΡΩ ΔΗΜΟΣΙΟΥ ΧΡΗΜΑΤΟΣ ΓΙΑ ΤΗΝ “ΑΝΑΠΛΑΣΗ” ΤΩΝ ΠΡΟΣΦΥΓΙΚΩΝ!

Ο απεργός πείνας Α.Χαντζής δηλώνει ότι δε σκοπεύει να σταματήσει την αποχή από τη σίτιση, έως ότου τα ανωτέρω αιτήματα ικανοποιηθούν.

Καλούμε όλους τους αρμόδιους φορείς να ικανοποιήσουν άμεσα τα αιτήματα δεδομένης της διαρκώς επιδεινούμενης κατάστασης της υγείας του απεργού πείνας.

Ομάδα αλληλέγγυων γιατρών

Δομή Υγείας της Κοινότητας Κατειλημμένων Προσφυγικών Λ. Αλεξάνδρας

Συνέντευξη Τύπου για την υπεράσπιση των κατειλημμένων Προσφυγικών

Στις 11 Φεβρουαρίου 2026, η Κοινότητα των Κατειλημμένων Προσφυγικών, μαζί με την Επιτροπή για την ανάδειξη και υπεράσπιση της Κοινότητας και της συλλογικής της μνήμης, διοργάνωσαν συνέντευξη τύπου στον Δικηγορικό Σύλλογο Αθηνών. Στη συνέντευξη, η οποία αφορούσε το πλάνο της άμυνας της Κοινότητας αναφρικά με το σχέδιο εκκένωσης της γειτονιάς των Προσφυγικών της Λ. Αλεξάνδρας, συμμετείχαν μέλη της Κοινότητας και της Επιτροπής, καθώς και δύο δικηγόροι από την Εναλλακτική Παρέμβαση Δικηγόρων Αθήνας, ο Κώστας Παπαδάκης και ο Παναγιώτης Αντωνίου. Επιπλέον, στη συζήτηση παρενέβησαν οι καθηγητές της Αρχιτεκτονικής Σχολής Αθηνών, Σταύρος Σταυρίδης και Τάσης Παπαϊωάννου, οι δικηγόροι Άννυ Παπαρρούσου και Θανάσης Καμπαγιάννης, καθώς και η αρχιτέκτονας και μέλος της Ενωτικής Πρωτοβουλίας κατά των Πλειστηριασμών, Τόνια Κατερίνη.

Σε αυτό το σύντομο βίντεο, η σύντροφός μας περιγράφει την ιστορία της Κοινότητας των Κατειλημμένων Προσφυγικών, η οποία υπάρχει εδώ και 16 χρόνια (από το 2010), αν και ο κοινοτικός τρόπος ζωής υπάρχει εδώ και χιλιάδες χρόνια.
Το πλήρες βίντεο θα δημοσιευτεί σύντομα!

ΑΠΕΡΓΙΑ ΠΕΙΝΑΣ ΜΕΧΡΙ ΘΑΝΑΤΟΥ ΓΙΑ ΤΗΝ ΥΠΕΡΑΣΠΙΣΗ ΤΗΣ ΖΩΗΣ

Μήνυμα προς την κοινωνία, την οικογένειά μου, τις φίλες και τους φίλους μου

Ονομάζομαι Αριστοτέλης Χαντζής, ως μέλος και κάτοικος της Κοινότητας των Κατειλημμένων Προσφυγικών Λ. Αλεξάνδρας, προχωράω σε απεργία πείνας μέχρι θανάτου αναγνωρίζοντας σε αυτήν την ενέργεια ένα μέσο αγώνα για την ανάδειξη ενός συλλογικού αγώνα που στόχο έχει τη διατήρηση των Προσφυγικών της Λ. Αλεξάνδρας ως κοινωνικές κατοικίες και ως δομή αλληλεγγύης για τις ευάλωτες κοινωνικές ομάδες, ως μια οργανωμένη κοινότητα αγώνα.

Η επίθεση που δεχόμαστε είναι μέρος της συνολικής επίθεσης του κράτους και του καπιταλισμού στον κόσμο της κοινότητας, της αυτοοργάνωσης, της αλληλεγγύης και των κοινωνικών αντιστάσεων.

Η Κοινότητα των Κατειλημμένων Προσφυγικών γεννήθηκε την περίοδο του 2010, μια περίοδο που η ελλαδική κοινωνία βρισκόταν συνεχώς στο δρόμο, σε συνελεύσεις στις πλατείες και σε δομές αλληλεγγύης προσπαθώντας να βρει μια λύση ζωής απέναντι στην μπότα του καθεστώτος των μνημονίων. Η Κοινότητα των Κατειλημμένων Προσφυγικών είναι κομμάτι και συνέχεια αυτού του κινήματος, και ως τέτοια συνεχίζει να συμμετέχει στους κοινωνικούς και ταξικούς αγώνες.

Το κράτος, όσες κυβερνήσεις πέρασαν, μεθόδευσε την εγκατάλειψη και την υποβάθμιση των Προσφυγικών, ως πάγια τακτική πριν την επέλαση του εξευγενισμού. Μέσα σε αυτά τα χρόνια χρησιμοποίησε κάθε ανήθικο μέσο για τον σκοπό της κερδοσκοπίας ιδιωτών, εργολάβων, εταιριών και την ενίσχυση του πολιτικού πελατολογίου περιφερειαρχών, δημοτικών αρχόντων και της κυβέρνησης. Αν δεν υπήρχε η κοινότητα να φροντίζει τα κτήρια των Προσφυγικών όλα αυτά τα χρόνια, θα είχαν γκρεμιστεί προ πολλού.

Η Κοινότητα των Κατειλημμένων Προσφυγικών αποτελεί κοινωνική πρόταση απέναντι στον κόσμο της μοναξιάς, της εξατομίκευσης, της ανασφάλειας, της αστεγίας, της ελλιπούς ως και μηδαμινής ιατροφαρμακευτικής περίθαλψης που μας σπρώχνουν τα κράτη και ο καπιταλισμός. Έχουμε χτίσει 22 δομές αλληλεγγύης για την παιδεία, την υγεία, την τροφή, την κουλτούρα, την τέχνη, την τεχνική υποστήριξη των κατοικιών, την ενδυνάμωση και την συλλογικοποίηση των γυναικών και των θηλυκοτήτων, τον εκδημοκρατισμό της οικογένειας, την συμμετοχικότητα του ατόμου στις κοινές υποθέσεις. Χτίζουμε σχέσεις εμπιστοσύνης, ασφάλειας, φιλίας, αλληλεγγύης με τους συνανθρώπους μας. Αυτές οι σχέσεις και οι δομές δεν περιορίζονται σε κάποια μέλη αλλά είναι η κοινωνική μας πρόταση για όλη την κοινωνία. Λειτουργούμε αμεσοδημοκρατικά μέσω των εβδομαδιαίων γενικών συνελεύσεων και των ολομελειακών συνεδρίων.

Στόχος μας είναι η επίλυση των κοινωνικών προβλημάτων. Στόχος μας είναι η δημιουργία του κόσμου της κοινότητας και των δομών αλληλεγγύης που στηρίζουν τις ευάλωτες κοινωνικές ομάδες.

Μέσω της απεργίας πείνας σας προσκαλώ να δείτε από κοντά αυτήν την κοινότητα, τις δομές αλληλεγγύης και τους κατοίκους της, να γνωριστείτε μαζί μας, να διευρύνουμε τον κόσμο της κοινότητας, να ενώσουμε τις φωνές, την αγωνία μας για τη ζωή και τους αγώνες μας!

Σχετικά με την απεργία πείνας μέχρι θανάτου:

Ως Κοινότητα των Κατειλημμένων Προσφυγικών πήραμε την απόφαση να υπερασπιστούμε μέχρι τέλους την κοινωνική μας πρόταση, τους ανθρώπους, τις δομές και την ιστορική μνήμη των Προσφυγικών. Είναι ξεκάθαρη επιλογή μας και ευθύνη μας να δώσουμε ακόμα και τη ζωή μας για τη συνέχεια της ζωής. Διότι γνωρίζουμε ότι αν τα Προσφυγικά εκκενωθούν, μεγάλη μερίδα από εμάς θα βρεθεί στο δρόμο. Οι ηλικιωμένοι και οι ασθενείς θα πεθάνουν στο δρόμο και τα παιδιά θα χάσουν τη στέγη και σχολεία τους με ανυπολόγιστες συνέπειες για την σωματική ή την ψυχική τους υγεία και την πορεία της ζωής τους. Πάνω σε αυτή τη συλλογική απόφαση υπεράσπισης αποφάσισα εθελοντικά να προχωρήσω σε απεργία πείνας μέχρι θανάτου με ύψιστο σεβασμό προς τη ζωή.

Η μέθοδος που έχω επιλέξει επιτρέπει στον απεργό να έχει μια μακρά απεργία πείνας, ώστε να μπορέσει να υπάρχει το κατάλληλο χρονικό διάστημα για να επικοινωνηθούν τα αιτήματα προς την κοινωνία. Φυσικά γνωρίζω ότι μπορεί να έχω επιπλοκές στην υγεία μου από τις πρώτες μέρες και καθ’ όλη τη διάρκεια της απεργίας, όχι τόσο από την ασιτία αλλά από ανακοπή καρδιάς. Επίσης γνωρίζω ότι ακόμα και σε μια νικηφόρα έκβαση, η χρόνια ασιτία μπορεί να μου προκαλέσει ανεπανόρθωτες βλάβες κυρίως στο νευρικό μου σύστημα, ακόμα και την περίοδο της αποκατάστασης.

Η δίαιτα μου περιλαμβάνει:

Νερό, Τσάι, 10-25 gr Ζάχαρη ημερησίως, 1-1,5 κουταλάκι Αλάτι ημερησίως, Βιταμίνες Β1, Β6, Β12, Μαγνήσιο και Κάλιο.

Τα αιτήματα αυτής της απεργίας πείνας είναι:

  • ΑΜΕΣΗ ΑΚΥΡΩΣΗ ΤΗΣ ΣΥΜΒΑΣΗΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑ ΑΤΤΙΚΗΣ.
  • ΠΑΡΑΜΟΝΗ ΟΛΩΝ ΤΩΝ ΚΑΤΟΙΚΩΝ ΤΩΝ ΠΡΟΣΦΥΓΙΚΩΝ ΣΤΑ ΣΠΙΤΙΑ, ΣΤΟΝ ΤΟΠΟ ΚΑΙ ΤΗΝ ΠΕΡΙΟΧΗ ΠΟΥ ΔΙΑΜΕΝΟΥΝ ΚΑΙ ΕΧΟΥΝ ΣΥΝΔΕΘΕΙ ΚΟΙΝΩΝΙΚΑ – ΠΟΛΙΤΙΣΜΙΚΑ ΚΑΙ ΟΡΓΑΝΙΚΑ ΜΑΖΙ ΤΟΥΣ.
  • ΝΑ ΔΟΘΟΥΝ ΕΜΠΡΑΚΤΕΣ ΕΓΓΥΗΣΕΙΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΠΟΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΤΩΝ ΠΡΟΣΦΥΓΙΚΩΝ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΣΤΙΚΗ ΜΗ ΚΕΡΔΟΣΚΟΠΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΜΕ ΤΗΝ ΕΠΩΝΥΜΙΑ “ΚΑΤΟΙΚΟΙ ΚΑΙ ΦΙΛΟΙ ΠΡΟΣΦΥΓΙΚΩΝ Λ. ΑΛΕΞΑΝΔΡΑΣ Α.Μ.Κ.Ε.” ΜΕ ΤΗ ΔΙΚΗ ΤΗΣ ΧΡΗΜΑΤΟΔΟΤΗΣΗ! – ΟΥΤΕ ΕΥΡΩ ΔΗΜΟΣΙΟΥ ΧΡΗΜΑΤΟΣ ΓΙΑ ΤΗΝ “ΑΝΑΠΛΑΣΗ” ΤΩΝ ΠΡΟΣΦΥΓΙΚΩΝ!

Αριστοτέλης Χαντζής

Μέλος και κάτοικος της Κοινότητας των Κατειλημμένων Προσφυγικών Λ. Αλεξάνδρας

5/2/2026

[ENG]

HUNGER STRIKE TO THE DEATH IN DEFENSE OF LIFE

Message to the society, my family, my friends

My name is Aristotelis Chantzis, as a member and resident of the Community of Squatted Prosfygika on Alexandras Avenue, I am going on a hunger strike to the death, recognizing this action as a means of struggle to highlight a collective struggle aimed at preserving Prosfygika of Alexandras Avenue as social housing and as a structure of solidarity for vulnerable social groups, as an organized community of struggle.

The attack we are facing is part of the holistic attack by the state and capitalism on the world of community, self-organization, solidarity, and social resistance.

The Community of Squatted Prosfygika was born in 2010, a period when Greek society was constantly on the streets, in assemblies in the squares and in solidarity structures, trying to find a solution to life under the boot of the memorandum regime. The Community of Squatted Prosfygika continues to participate in social and class struggles.

The state, regardless of which government was in power, planned the abandonment and degradation of Prosfygika as a standard tactic before the onslaught of gentrification. Over the years, it has used every unethical means to serve the interests of private individuals, contractors, companies, and to strengthen the political clientele of regional governors, municipal authorities, and the government. If it weren’t for the community taking care of the buildings of Prosfygika all these years, they would have been demolished long ago.

The Community of Squatted Prosfygika is a social proposal against the world of loneliness, individualization, insecurity, homelessness, and inadequate or non-existent medical care that states and capitalism push upon us. We have built 22 solidarity structures for education, health, food, culture, art, technical support for housing, the empowerment and collectivisation of women and femininities, the democratisation of the family, and individual participation in common affairs. We build relationships of trust, security, friendship, and solidarity with our fellow human beings. These relationships and structures are not limited to certain members but are our social proposal for the whole of society. We operate directly democratically through weekly general assemblies and plenary conferences.

Regarding the hunger strike to the death:

As the Community of Squatted Prosfygika, we have decided to defend our social proposal, the people, the structures, and the historical memory of the Prosfygika to the end. It is our clear choice and our responsibility to give even our lives for the continuation of life. Because we know that if Prosfygika are evacuated, a large portion of us will find ourselves on the street. The elderly and the sick will die on the streets, and children will lose their homes and schools, with incalculable consequences for their physical and mental health and the course of their lives. Based on this collective decision to defend ourselves, I have voluntarily decided to go on a hunger strike to the death, with the utmost respect for life.

The method I have chosen allows the striker to go on a long hunger strike, so that there is enough time to communicate the demands to society. Of course, I am aware that I may experience health complications from the first days and throughout the strike, not so much from starvation but from cardiac arrest. I also know that even if the outcome is successful, chronic starvation can cause irreparable damage, mainly to my nervous system, even during the recovery period.

My diet includes:

Water, Tea, 10-25 grams of Sugar per day, 1-1.5 teaspoons of Salt per day, Vitamins B1, B6, B12, Magnesium and Potassium.

The demands of this hunger strike are:

• IMMEDIATE CANCELLATION OF THE CONTRACT BY THE REGION OF ATTICA.

• ALL RESIDENTS OF PROSFYGIKA TO REMAIN IN THEIR HOMES, IN THE PLACE AND AREA WHERE THEY LIVE AND HAVE ESTABLISHED SOCIAL, CULTURAL, AND ORGANICALT TIES.

• CONCRETE GUARANTEES TO BE GIVEN FOR THE RESTORATION OF PROSFYGIKA BY THE NON-PROFIT CIVIL LAW COMPANY “KATOIKOI KAI FILOI PROSFYGIKON L. ALEXANDRAS NON PROFIT CIVIL LAW COMPANY” WITH ITS OWN SELF-FINANCING! – NO PUBLIC FUNDS FOR THE “REDEVELOPMENT” OF PROSFYGIKA!

Aristotelis Chantzis

Member and resident of the Community of Occupied Refugee Camps, L. Alexandras

5/2/2026

10 + 1 ΜΥΘΟΙ ΓΙΑ ΤΑ ΠΡΟΣΦΥΓΙΚΑ ΤΗΣ Λ. ΑΛΕΞΑΝΔΡΑΣ

ΚΑΙ ΜΙΑ ΕΚΚΕΝΩΣΗ ΠΟΥ ΔΕΝ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΓΙΝΕΙ ΓΙΑ ΚΑΝΕΝΑΝ ΛΟΓΟ

1. Τα Προσφυγικά είναι ετοιμόρροπα.

Όχι. Τα Προσφυγικά είναι απολύτως εντάξει στατικά. Εσωτερικά συντηρούνται διαρκώς από τους κατοίκους εδώ και δεκαετίες. Η επιπλέον συντήρηση που χρειάζονται είναι εξωτερική για την ποία υπάρχει ήδη πλάνο από την Κοινότητα.

2. Τα Προσφυγικά είναι εγκαταλελειμμένα, κανείς δε μένει εκεί.

Όχι. Τα Προσφυγικά δεν είναι εγκαταλελειμμένα, εκεί κατοικούν πάνω από 400 άνθρωποι. Άνθρωποι από τα κάτω, τόσο ελληνικής καταγωγής όσο και 27 διαφορετικών εθνικοτήτων που υμβιώνουν αρμονικά. Με το πλάνο που έχει εκδώσει η περιφέρεια Αττικής, όλοι αυτοί οι άνθρωποι θα υποστούν βίαιη εκκένωση και θα βρεθούν στον δρόμο.

3. Στα Προσφυγικά μένουν μόνο αναρχικοί.

Όχι. Στα Προσφυγικά μένουν άνθρωποι πολλών και διαφορετικών πολιτικών ιδεολογιών, μεταξύ των οποίων και αναρχικοί/ες.

4. Στα Προσφυγικά κυριαρχεί ανομία και επιθετικότητα.

Όχι. Στα Προσφυγικά κυριαρχεί η άμεση δημοκρατία, η αυτοοργάνωση, η αρμονική συμβίωση εκατοντάδων διαφορετικών ανθρώπων και η αλληλεγγύη. Η μόνη επιθετικότητα που υπάρχει στη γειτονιά είναι από την αστυνομία, που έχει προβεί σε κατασταλτικές επιθέσεις πολλές φορές, πνίγοντας με χημικά τη γειτονιά και χωρίς να υπολογίζουν ούτε τα 50 παιδιά (από 4 μηνών μέχρι 17 χρονών), τους ηλικιωμένους και τους άρρωστους, ούτε και τους ασθενείς και τους εργαζόμενους του αντικαρκινικού νοσοκομείου “Ο Άγιος Σάββας” και του νοσοκομείου ΕΛΠΙΣ, που βρίσκονται ακριβώς δίπλα.

5. Στα Προσφυγικά μένουν χρήστες ουσιών και γίνεται διακίνηση ναρκωτικών.

Όχι. Καμία διακίνηση ουσιών δε γίνεται στα Προσφυγικά, καθώς το 2010 οι κάτοικοι οργανώθηκαν ακριβώς πάνω στην ανάγκη να αντιμετωπιστούν οι ναρκομαφίες, τις οποίες εκδίωξαν από τη γειτονιά με πολύ μεγάλο αγώνα. Στο καταστατικό πλαίσιο της Κοινότητας, που συγκροτήθηκε εκείνη την περίοδο, μεταξύ άλλων, δεν επιτρέπεται η εμπορία ουσιών. Επίσης, είναι χαρακτηριστικό ότι παρόλο που στο νοσοκομείο ΕΛΠΙΣ στεγάζεται μονάδα του ΟΚΑΝΑ, η συγκεκριμένη είναι η μόνη μονάδα απέξω από την οποία δε γίνεται διακίνηση από ναρκομαφίες, γιατί οι κάτοικοι περιφρουρούν τη γειτονιά και δεν το επιτρέπουν. Όσο για τα άτομα που είναι χρήστες και χρήστριες ουσιών, η Δομή Υγείας της Κοινότητας σε συνεργασία με δομές του 18άνω, ψυχιάτρους και ψυχολόγους, φροντίζουν για την απεξάρτησή τους.

6. Το κράτος θέλει να κάνει κοινωνικές κατοικίες στα Προσφυγικά.

Όχι. Το κράτος στοχευμένα αποσιωπεί ότι τα Προσφυγικά είναι ήδη κοινωνικές κατοικίες εδώ και δεκαετίες, καθώς μένουν άνθρωποι από πολλές ευάλωτες ομάδες (ηλικιωμένοι/ες ασθενείς, άστεγοι/ες, άνθρωποι με ψυχικό πόνο, πρόσφυγες, μετανάστες/τριες, μονογονεϊκές οικογένειες, παιδιά) Το κράτος θέλει να εκμεταλλευτεί ένα από τα μεγαλύτερα οικονομικά φιλέτα στο κέντρο της Αθήνας και να “εξευγενίσει” ολόκληρη τη γειτονιά των Αμπελοκήπων, μετρέποντας την περιοχή σε τουριστικό οικόπεδο και ανεβάζοντας το κόστος ζωής, γεγονός που θα επηρεάσει τη ζωή όλων των κατοίκων της ευρύτερης περιοχής.

7. Το κράτος θέλει να κάνει δομές φιλοξενίας για τους συγγενείς των θεραπευόμενων του αντικαρκινικού νοσοκομείου “Ο Άγιος Σάββας”.

Όχι. Στα Προσφυγικά υπάρχουν ήδη Δομές Φιλοξενίας θεραπευόμενων και
συνοδών, τις οποίες έχουν φτιάξει οι ίδιοι οι κάτοικοι σε συνεργασία με τον Σύλλογο Εργαζομένων του αντικαρκινικού νοσοκομείου “Ο Άγιος Σάββας”. Το κράτος δεν ενδιαφέρεται καθόλου για τους ασθενείς και τους συνοδούς τους, εφόσον υπάρχουν αμέτρητα ακίνητα στην ιδιοκτησία κράτους και εκκλησίας πέριξ του νοσοκομείου. Κάποια από αυτά είναι αναξιοποίητα και κάποια τα εκμεταλλεύονται αισχροκερδώντας σε βάρος ανθρώπων σε ανάγκη. Φυσικά στην απα ξίωση των ζωών των ασθενών προστίθεται η υποστελέχωση και η υποβάθμιση των νοσοκομείων και η ολοκληρωτική διάλυση του δημόσιου συστήματος υγείας. Επομένως, το μόνο που ενδιαφέρει το κράτος είναι να εκδιώξει τους κατοίκους των Προσφυγικών, χρησιμοποιώντας τα κοινωνικά αντανακλαστικά.

8. Το κράτος θέλει να δώσει 15 εκατομμύρια για τα Προσφυγικά, γιατί νοιάζεται για την πολιτιστική κι εθνική κληρονομιά.

Όχι. Το κράτος δε νοιάζεται για την πολιτιστική και εθνική κληρονομιά. Νοιάζεται μόνο για έργα βιτρίνας. Το κράτος είναι αυτό που εκδίωξε τους περισσότερους από τους πρώτους κατοίκους των Προσφυγικών, στα τέλη της δεκαετίας του ΄90, με αναγκαστική απαλλοτρίωση των σπιτιών τους. Στη συνέχεια δημιούργησε μια γειτονιά – φάντασμα κι άφησε σκόπιμα τα κτήρια και τον εριβάλλοντα χώρο να ρημάζουν. Η Τεχνική Δομή των Προσφυγικών είναι αυτή που εδώ και χρόνια συντηρεί τα κτήρια, προστατεύοντάς τα από τη φθορά του χρόνου και ολόκληρη η οινότητα διατηρεί τα Προσφυγικά ως μνημείο ζωντανής ιστορίας και μνήμης, με τη διοργάνωση δεκάδων εκδηλώσεων μέσα στα χρόνια και τη συνεργασία με πολιτιστικούς φορείς και συλλόγους της γειτονιάς και ευρύτερα. Τέλος, η Κοινότητα έχει αποφασίσει και σχεδιάσει την εξωτερική αποκατάσταση και και συντήρηση των κτηρίων, με δική της εργασία και χρήματα, τα οποία φυσικά δε θα είναι σε καμία περίπτωση 15 εκ., οπότε επιβεβαιώνουμε ότι πρόκειται για μεγάλη μπίζνα…

9. Τα Προσφυγικά είναι ένα γκέτο, κλειστό και περιχαρακωμένο και δεν μπορεί κάποιος να πάει.

Όχι. Τα Προσφυγικά είναι μια ανοιχτή ζωντανή γειτονιά που παράγει πολιτιστικό, πολιτικό και κοινωνικό έργο, όχι μόνο για τους κατοίκους της, αλλά για το σύνολο της κοινωνίας. Μπορεί κανείς να επισκεφθεί τα Προσφυγικά οποιαδήποτε στιγμή, σε μία από τις προγραμματισμένες ξεναγήσεις που γίνονται κάθε τόσο, σε κάποια δράση μιας από τις 22 αυτοοργανωμένες δομές της, για να παρακολουθήσει ταινίες από τη Δομή Σινεμά, για να πιει καφέ στο συλλογικό καφενείο θε Πέμπτη, Σάββατο και Κυριακή, για να επισκεφθεί τον Αυτοοργανωμένο Φούρνο, για να παρακολουθήσει την ανοιχτή συνέλευση των κατοίκων.

10. Τα Προσφυγικά είναι υπόθεση λίγων περιθωριακών ατόμων.

Όχι. Τα Προσφυγικά είναι υπόθεση όλων μας. Είναι ένα μοναδικό εγχείρημα σε ευρωπαϊκό επίπεδο, που έχει γίνει αντικείμενο έρευνας και μελέτης από πανεπιστήμια ως ένα αξιόλογο μοντέλο κοινωνικής αυτοοργάνωσης, το οποίο μπορεί να αποτελέσει έμπνευση και σε άλλες γειτονιές για να αυτοοργανωθούν.
Η υπεράσπιση των Προσφυγικών είναι αγώνας για την υπεράσπιση της ίδιας της ζωής.

+1 μύθος…
11 Καλά όλα αυτά, αλλά στο τέλος τα Προσφυγικά θα τα πάρει το κράτος.

Όχι! Με τίποτα. Τα προσφυγικά θα παραμείνουν στο σύνολο των κατοίκων τους, σε ολόκληρη την κοινωνία, στην Κοινότητα των Κατειλημμένων Προσφυγικών που παίρνει την ευθύνη και θα σηκώσει το κόστος αυτού του αγώνα.

Η Κοινότητα αυτή μετράει 16 χρόνια ζωής, μετράει 22 αυτοοργανωμένες δομές, μετράει πάνω από 27 εθνικότητες και αντίστοιχες γλώσσες, μετράει πολλές θρησκείες, μετράει αμέτρητες ώρες συνελεύσεων, μετράει ζωές πολλών ανθρώπων οι οποίες “μετράνε” μέσα σε αυτά τα 14,5 στρέμματα πολύ περισσότερο από ό,τι “μετράνε” μέσα στα κρατικά κτήρια, στα σύνορα ή στα νερά του Αιγαίου, μετράει πολλά γέλια παιδιών, μα κυρίως μετράει τα άστρα ενός ουρανού που ονειρεύτηκαν πολλοί άνθρωποι πολλών εποχών και πολλών γεωγραφιών.

Η ΕΠΙΤΡΟΠΗ #saveprosfygika ΚΑΛΕΙ ΟΛΗ ΤΗΝ ΚΟΙΝΩΝΙΑ ΝΑ ΣΤΑΘΕΙ ΣΤΟ ΠΛΕΥΡΟ ΤΩΝ ΚΑΤΟΙΚΩΝ ΤΩΝ ΠΡΟΣΦΥΓΙΚΩΝ ΚΑΙ ΣΤΟΝ ΔΙΚΑΙΟ ΑΓΩΝΑ ΤΟΥΣ

ΘΑ ΕΙΜΑΣΤΕ ΕΚΕΙ, ΜΕ ΚΑΘΕ ΤΡΟΠΟ, ΓΙΑΤΙ ΑΝ ΧΑΘΟΥΝ ΤΑ ΠΡΟΣΦΥΓΙΚΑ ΘΑ ΧΑΘΕΙ ΕΝΑ ΚΟΜΜΑΤΙ ΤΗΣ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΑΞΙΟΠΡΕΠΕΙΑΣ ° ΚΙ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ ΚΑΙ ΤΗΝ ΑΞΙΟΠΡΕΠΕΙΑ ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΛΕΙΨΕΙ ΟΥΤΕ ΕΝΑ ΚΟΜΜΑΤΙ.

ΚΑΤΩ ΤΑ ΧΕΡΙΑ ΑΠ’ ΤΑ ΠΡΟΣΦΥΓΙΚΑ

Επιτροπή για την υπεράσπιση και την ανάδειξη της Κοινότητας των Κατειλημμένων Προσφυγικών και της συλλογικής τους μνήμης.